تصويرسازی از انقلاب؛ توفيق يا تكرار / 33
فيلمهای انقلابی بايد زبانی بينالمللی داشته باشند
گروه هنر: بازيگر فيلم سينمايی «روزهای زندگی» گفت: مخاطب سينمای انقلاب تنها محدود به داخل نيست، بلكه تماشاگر جهانی نيز میتواند مخاطب فيلمهای انقلابی باشد.
كوروش سليمانی، بازيگر و كارشناس سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) درباره ارتباط سينمای ايران با مضامين انقلابی اظهار كرد: در ابتدا بحث درخصوص اين موضوع ما بايد مشخص كنيم كه منظورمان از پرداختن سينما به موضوعات انقلابی چيست، زيرا ممكن است برخی منظور و ايدهآلشان از سينمای انقلاب، سينمايی باشد كه در آن فيلمهايی با محوريت آنچه كه در سال 57 روی داده، باشد يا اينكه آثار مورد نظرشان عمدتا فيلمهای دفاع مقدسی را در بر گيرد.
وی افزود: در اين شكل من سينمای ايران را در دهه 60 بسيار موفق میدانم، چون در اين دوران به لحاظ كمی آثاری با اين محوريت بسيار توليد شدند؛ آثاری كه عمدتا با استقبال مخاطبان سينما هم مواجه میشدند. چون جامعه در خود انرژی را داشت كه به شدت با اينگونه فيلمها همراهی میكرد. به ويژه در ايام هشت سال دفاع مقدس كه ما بارها شاهد حماسهسازی كارهای سينمايی بوديم. فيلمهايی كه به مردم انرژی مضاعفی برای دفاع تزريق میكرد.
بازيگر فيلم سينمايی «روزهای زندگی» ادامه داد: اما شكل ديگری را هم میتوان برای سينما نقلاب متصور بود. آنهم كارهايی هستند كه در آن به مضامين انقلابی و آرمانهای انقلاب توجه میشود. من در اين زمينه هم سينما ايران را موفق میدانم به ويژه اينكه در دهه اخير اين دسته توليدات رشد بارزی پيدا كردهاند. در اين توليدات ديگر كمتر شاهد روايت آنچه كه در سال 57 يا دوران هشت سال دفاع مقدس روی داده است هستيم، ولی در آنها به آرمانهای توجه میشود كه همان اهداف انقلاب و دفاع مقدس است. در اين ميان آثار خوبی چون «يك گزارش واقعی» و «روزهای زندگی» نيز هم هستند كه نگاهی مستقيم به انقلاب و جنگ دارند، اما در آنها تفكر و تعمق هم به خوبی مشاهده میشود.
وی به مطلب فوق اضافه كرد: آنچه كه مرا آزار میدهد اين است كه در حوزه انقلاب كارهای خوبی در سينما توليد میشود، اما از آن در پخش و اكران حمايت لازم صورت نمیگيرد. برای مثال «يك گزارش واقعی» كه چند سال پيش ساخته شد كاری خوب در پرونده كاری كارگردانش (داريوش فرهنگ) است، اما اين كار هيچگاه فرصت نمايش پيدا نكرد. منظورم را اينگونه بيان میكنم كه سينما را در ساخت و توليد كارهای انقلابی بايد موفق دانست، اما در عرضه، آنگونه كه لازم است ما به توفيقی دست پيدا نكردهايم.
سليمانی درباره كاربرد بينالمللی سينما در انتقال پيام انقلاب هم گفت: نكته حائز اهميت اينجاست كه ما نبايد دايره توقعات خود را از سينمای آرمانی تنها محدود به سينمای داخل كنيم، چون مردم ما انقلاب اسلامی را با تمام وجودشان لمس كردهاند، بلكه آنچه كه بايد به عنوان اصل مورد توجه قرار گيرد، مخاطبان خارجی هستند كه میتوانند با اكران مناسب توليدات سينمای ايران در بازار جهانی به خوبی با آموزههای انقلابی آشنا شوند. اين نياز هم به شدت در زمان حال دارای اهميت است، چون كشورهای غربی با سينما و دستگاههای خبری خود به انحای مختلف میخواهند كه چهره ايران را در نزد افكار عمومی سياه جلوه دهند.
وی در پايان سخنان خود خاطرنشان كرد: در مقوله فرهنگی اسراف وجود ندارد، يعنی اگر ما بتوانيم با ساخت كارهای فاخر معرف صحيحی برای انقلاب باشيم منافعی بسياری را كسب كردهايم. البته اين سوددهی ممكن است به سرعت روی ندهد، اما مسلم بدانيد كه جواب آن مثبت و بسيار تاثيرگذار خواهد بود.
وی افزود: در اين شكل من سينمای ايران را در دهه 60 بسيار موفق میدانم، چون در اين دوران به لحاظ كمی آثاری با اين محوريت بسيار توليد شدند؛ آثاری كه عمدتا با استقبال مخاطبان سينما هم مواجه میشدند. چون جامعه در خود انرژی را داشت كه به شدت با اينگونه فيلمها همراهی میكرد. به ويژه در ايام هشت سال دفاع مقدس كه ما بارها شاهد حماسهسازی كارهای سينمايی بوديم. فيلمهايی كه به مردم انرژی مضاعفی برای دفاع تزريق میكرد.
بازيگر فيلم سينمايی «روزهای زندگی» ادامه داد: اما شكل ديگری را هم میتوان برای سينما نقلاب متصور بود. آنهم كارهايی هستند كه در آن به مضامين انقلابی و آرمانهای انقلاب توجه میشود. من در اين زمينه هم سينما ايران را موفق میدانم به ويژه اينكه در دهه اخير اين دسته توليدات رشد بارزی پيدا كردهاند. در اين توليدات ديگر كمتر شاهد روايت آنچه كه در سال 57 يا دوران هشت سال دفاع مقدس روی داده است هستيم، ولی در آنها به آرمانهای توجه میشود كه همان اهداف انقلاب و دفاع مقدس است. در اين ميان آثار خوبی چون «يك گزارش واقعی» و «روزهای زندگی» نيز هم هستند كه نگاهی مستقيم به انقلاب و جنگ دارند، اما در آنها تفكر و تعمق هم به خوبی مشاهده میشود.
وی به مطلب فوق اضافه كرد: آنچه كه مرا آزار میدهد اين است كه در حوزه انقلاب كارهای خوبی در سينما توليد میشود، اما از آن در پخش و اكران حمايت لازم صورت نمیگيرد. برای مثال «يك گزارش واقعی» كه چند سال پيش ساخته شد كاری خوب در پرونده كاری كارگردانش (داريوش فرهنگ) است، اما اين كار هيچگاه فرصت نمايش پيدا نكرد. منظورم را اينگونه بيان میكنم كه سينما را در ساخت و توليد كارهای انقلابی بايد موفق دانست، اما در عرضه، آنگونه كه لازم است ما به توفيقی دست پيدا نكردهايم.
سليمانی درباره كاربرد بينالمللی سينما در انتقال پيام انقلاب هم گفت: نكته حائز اهميت اينجاست كه ما نبايد دايره توقعات خود را از سينمای آرمانی تنها محدود به سينمای داخل كنيم، چون مردم ما انقلاب اسلامی را با تمام وجودشان لمس كردهاند، بلكه آنچه كه بايد به عنوان اصل مورد توجه قرار گيرد، مخاطبان خارجی هستند كه میتوانند با اكران مناسب توليدات سينمای ايران در بازار جهانی به خوبی با آموزههای انقلابی آشنا شوند. اين نياز هم به شدت در زمان حال دارای اهميت است، چون كشورهای غربی با سينما و دستگاههای خبری خود به انحای مختلف میخواهند كه چهره ايران را در نزد افكار عمومی سياه جلوه دهند.
وی در پايان سخنان خود خاطرنشان كرد: در مقوله فرهنگی اسراف وجود ندارد، يعنی اگر ما بتوانيم با ساخت كارهای فاخر معرف صحيحی برای انقلاب باشيم منافعی بسياری را كسب كردهايم. البته اين سوددهی ممكن است به سرعت روی ندهد، اما مسلم بدانيد كه جواب آن مثبت و بسيار تاثيرگذار خواهد بود.
