کد خبر: 2517873
تاریخ انتشار : ۲۳ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۵:۲۰

قرآن اجر رسالت را مودت اهل بيت(ع) قرار داده و اين از برجسته‌ترين مصاديق حسنه است

استاد برجسته حوزه علميه قم در جلسه درس اخلاق خود كه همزمان با ايام فاطميه برگزار شد، گفت: قرآن كريم اجر رسالت را مودت اهل بيت(ع) قرار داده و اين از برجسته‌ترين مصاديق حسنه است.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، جلسه درس اخلاق آيت‌الله‌العظمی عبدالله جوادی آملی، از اساتيد برجسته و عالی حوزه علميه در آستانه سالروز شهادت حضرت زهرا(س) در محل نمازخانه بنياد بين‌المللی علوم وحيانی اسرا در قم با حضور فضلا و طلاب حوزه علميه و ديگر اقشار مختلف مردم برگزار شد.
وی با توجه به فرارسيدن سالروز شهادت حضرت زهرا(س)، جلسه اين هفته اخلاق خود را به موضوع حضرت زهرا(س) اختصاص داد و اظهار كرد: قرآن كريم اجر رسالت را مودت اهل بيت(ع) قرار داده است و اين از برجسته‌ترين مصاديق حسنه است.
آيت‌الله‌العظمی عبدالله جوادی آملی، ادامه داد: هرجا سخن از قرآن است، اهل بيت(ع) نيز كنار آن است و هر جا هم صحبت از اهل بيت(ع) به ميان می‌آيد، قرآن نيز كنار آن است. اين دو از هم جداشدنی نيستند و اين‌جور نيست كسی بخواهد مودت قرآن و اهل بيت(ع) را از هم جدا كند بنابراين مزد رسالت وجود مبارك پيامبر(ص)، مودت قرآن و اهل بيت(ع) است نه تلاوت قرآن.
اين استاد برجسته حوزه علميه قم بيان كرد: انسان بايد قرآن‌‌دوست باشد. اگر كسی اهل فهم قرآن نبود، قرآن‌دوست نيست. اگر كسی اهل عمل به قرآن نبود، قرآن‌دوست نيست، قرآن بايد دوست صميمی انسان باشد چه اينكه بايد عترت دوست صميمی انسان باشد. اين اجر رسالت است و اين اجر برای ما و به درد ما می‌خورد.
وی افزود: اين اجر برای تشويق ذكر شده است. شما برای خودتان كار می‌كنيد اما از خدا مزد هم می‌گيريد. همان طور كه خدای سبحان با شهدا معامله می‌كند، خدای سبحان می‌فروشد و افراد خريدار هستند، انسان اگر جان و مال و عرض را به خدا نفروشد كه با او بيعت نكرده است، پس اگر كسی چيزی را به خداوند نفروشد، بيعت نكرده است و وقتی فروخت، ديگر مالك آن چيز نيست آن وقت است كه انسان هر تصرفی در جان و مال و وقت خود بكند كه رضای خدا در آن نباشد اما اگر بيعت كرد و فروخت، آن‌‌گاه همه چيزش مال خداوند می‌شود آن‌گاه اگر آن را در غير رضای خدا صرف كند، غاصبانه است.
اين استاد برجسته حوزه علميه تصريح كرد: بنابراين انسان برای خود كار می‌كند اگر ما جان خود را فروختيم، به اين معنا نيست كه خداوند به جان ما احتياج دارد، اگر كسی با خدا معامله كرد، عوض و معوض را خداوند به او می‌دهد، اما اگر با شيطان معامله كرد، انسان عوض و معوض را هر دو از دست می‌دهد. ما كه اجير نيسيتم برای او كار كنيم، ما برای خودمان كار می‌كنيم از او مزد می‌گيريم. پس مودت قربی مهمترين مزد رسالت است و از طرفی مودت قربی زمينه بهترين حسنه در دنيا را فراهم می‌كند.
وی در ادامه سخنان خود گفت: در سوره شوری خدا می‌‌فرمايد «قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَىٰ بلافاصله فرمود وَمَن یَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا» يعنی بهترين حسنه مودت قربی است، شما اگر مودت را داشتيد ما افزون می‌كنيم و پاداش را دو برابر می‌كنيم، وظيفه ما نسبت به اين خاندان اهل بيت(ع) مودت است، اگر مودت باشد، بايد اينان را بشناسيم و بياناتشان را بشناسيم، عمل كنيم و منتشر كنيم.
آيت‌‌الله‌العظمی جوادی آملی ادامه داد: وجود مبارك صديقه كبری(س) يك سری مقاماتی دارد كه مقدور ما نيست كه بفهميم، مرحوم كلينی در جلد اول نقل می‌كند كه جبرئيل می‌آمد و حوادث را برای فاطمه زهرا(س) می‌گفت و حضرت برای امام علی(ع) می‌گفت و امام علی(ع) آن را می‌نوشت و می‌شد مصحف فاطمه، همان‌طور كه حضرت ابراهيم(ع) و موسی(ع) مصحف داشتند، حضرت فاطمه(س) هم مصحف دارد با اين تفاوت كه شريعت تازه‌ای نيست بلكه اخبار غيبی است.
وی در ادامه خاطرنشان كرد: حال اين چه وحی‌ای است كه بر غير نبی و غير امام می‌آيد، بر حجت خدا و معصومه كبری می‌آيد، وجود فاطمه زهرا(س) حجت و معصوم است اگر پيامبر و امام حجت است، به اين دليل كه معصوم است البته نبوت و امامت مقام برتر است اگر ما روايتی از صديقه كبری(س) داشته باشيم، بدون ترديد طبق آن فتوا می‌دهيم چون كه معصوم غير از حق نمی‌كند قول حضرت صديقه كبری(س) به دليل عصمت حجت است، امام علی(ع) در نهج‌البلاغه به قول حضرت فاطمه(س) استدلال می‌كند اگر واقعاً كسی هيچ راهی برای نفوذ شيطان و سهو و نسيان و خطا باقی نگذاشت، معصوم می‌شود و قول او حجت است.
استاد حوزه علميه قم اظهار كرد: حضرت زهرا(س) در يكی از بياناتشان می‌فرمايند «كسی كه عبادت‌های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترين مصلحت را به سويش می‌فرستد»، مگر می‌شود وصف نائل و صاعد شود و موصوف نيل و صعود نكند، تقوا وصف جدای از انسان نيست خود انسان است كه بالا می‌برد پس تا خودش اول بالا نرود، نمی‌تواند عملش را بالا ببرد. اين است كه در دين به ما گفتند به وسيله نماز به خداوند نزديك شويد، به خدا نزديك شدن يعنی چه؟ قرب معنوی يعنی چه؟ تا جان را نشناسيم و سير جان را نشناسيم، معنای قربة الی‌الله مشخص نيست. روح مجرد است و سيری دارد و اين حكمت برای تكميل سير جوهری است كه روح بالا می‌رود اين شما هستيد كه عمل را بالا می‌بريد خود روح عمل را بالا می‌برد و عمل صالح را تقديم می‌كند و در برگشتش مصلحت او را خدای متعال به او عطا می‌كند.
آيت‌‌الله‌العظمی جوادی آملی در بخش پايانی سخنان خود با توجه به ايام شهادت حضرت زهرا(س) به شرح خطبه 193نهج‌البلاغه كه درد دل امام علی(ع) هنگام دفن حضرت زهر(س) با پيامبر(ص)است، پرداخت و اظهار كرد: امام هنگام دفن حضرت زهرا(س) رو به قبر مطهر پيامبر(ص) كردند و چنين سلام می‌دهند «السَّلامُ عَلَیْكَ يا رَسُولَ اللَّهِ عَنِّی وَ عَنِ ابْنَتِكَ النَّازِلَةِ فِی جِوارِكَ، وَالسَّرِيعَةِ اللَّحاقِ بِكَ» يعنی «سلام بر تو اى رسول خدا(ص)، سلامى از طرف من و دخترت كه هم‌اكنون در جوارت فرود آمده و شتابان به شما رسيده است»، در اينجا امام از طرف حضرت زهرا(س) نيز سلام می‌دهند و اين سلام از طرف دخترت به معنی اذن دخول است ما يك سلام داريم كه به ائمه(ع) سلام می‌كنيم و يك سلام ديگر هم اذن دخول ورود به حرم آن‌ها است اما اين سلام امام كه می‌گويد از طرف دخترت سلام اذن دخول است كه اين دخترت می‌خواهد وارد حرم تو بشود.
وی در ادامه بيان كرد: در ادامه اين خطبه و درد دل امام علی(ع) با پيامبر(ص) چنين آمده است «اى پيامبر خدا، صبر و بردبارى من با از دست دادن فاطمه(ع) كم شده و توان خويشتن‌دارى ندارم اما براى من كه سختى جدایى تو را ديده و سنگينى مصيبت تو را كشيدم، شكيبایى ممكن است، اين من بودم كه با دست خود تو را در ميان قبر نهادم و هنگام رحلت جان گرامى تو ميان سينه و گردنم پرواز كرد. همه ما از خداييم و به خدا باز مى‌گرديم. پس امانتى كه به من سپرده بودى برگردانده شد و به صاحبش رسيد، از اين پس اندوه من جاودانه و شبهايم، شب زنده‌دارى است تا آن روز كه خدا خانه زندگى تو را براى من برگزيند.
آيت‌‌الله‌العظمی جوادی آملی در ادامه سخنان خود تصريح كرد: در ادامه بيانات اميرالمؤمنين(ع) آمده است كه «به زودى دخترت تو را آگاه خواهد كرد كه امت تو چگونه در ستمكارى بر او اجتماع كردند، از فاطمه(ع) بپرس و احوال اندوهناك ما را از او خبر گير كه هنوز روزگارى سپرى نشده و ياد تو فراموش نشده است. سلام من به هر دوى شما، سلام وداع كننده‌اى كه از روى خشنودى يا خسته‌دلى سلامى نمى‌كند، اگر از خدمت تو باز مى‌گردم از روى خستگى نيست و اگر در كنار قبرت مى‌نشينم، از بدگمانى بدانچه خدا صابران را وعده داده نيست.
ياد‌آور می‌شود، در اين مراسم، جمعی از فضلا و طلاب حوزه علميه قم، جمعی از كاركنان وزارت دفاع به همراه خانواده، جمعی از مركز تخصصی مهدويت و جمعی از اعضای كانون مهدويت دانشگاه خرمشهر نيز حضور داشتند.
captcha