به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان شمالی، آيتالله سيدمحمدحسن آقا نجفی قوچانی، از مشاهير و مفاخر خراسان شمالی قبل از هفت سالگی قرآن را نزد پدر ختم كرد.
بهواسطه هوش و ذكاوت فطری در مدتی كوتاه دروس فارسی و عربی مرسوم آن زمان را در مكتبخانه روستا به اتمام رسانيد. آقا نجفی پس از سه سال تحصيل در قوچان پياده از راه سبزوار و نيشابور به مشهد رفت و ادبيات و سطح را تا قوانين فرا گرفت.
در اصفهان منظومه حاج ملاهادی سبزواری را نزد آخوند كاشی، رسائل را نزد شيخ عبدالكريم گزی و حكمت را نزد ميرزا جهانگيرخان قشقايی فرا گرفت.
تحصيلات آقا نجفی قوچانی در مشهد و اصفهان با دشواری بسيار همراه بود، چنانكه گاه ناچار میشد برای گذران زندگی كار كند و يا برخی از كتابهای خود را به بهای اندك بفروشد.
وی در سال 1318 و در سن بيست و سه سالگی پس از چهار سال توقف در اصفهان يا يكی از دوستانش كه شاگردش نيز بود پياده عازم عتبات عاليات شد، چون به نجف رسيد در حجرهای متروك واقع در يكی از مدارس شهر ساكن شد و به حوزه درس آخوند ملا محمدكاظم خراسانی راه يافت و همين امر موجب شد تصميم بگيرد برای ادامه تحصيل در نجف بماند.
متجاوز از بيست و پنج سال بقيه عمر را در مقام فقاهت و حاكميت شرع در قوچان میگذراند و در ضمن به اداره حوزه علميه دينی و تدريس در مدرسه عوضيه میپردازد.
بازگشت اين مرد عالم و عارف به قوچان و سكونت در آن به حوزه علميه اين شهر رونقی بسزا بخشيد. محضر درس ايشان همه روزه قبل از طلوع آفتاب داير بود.