شهيد واژه ای است كه از آسمان ها آمده
شهيد واژه ای است كه از آسمان ها آمده
شهادت پايان نيست، آغاز است، تولدی ديگر است در جهانی فراتر از آنكه عقل زمينی به ساحت قدس آن راه يابد. تولد ستارهای است كه پرتو نورش عرصه زمان را در مینوردد و زمين را به نور ربالارباب اشراق میبخشد.
شهادت قلبی است كه خون حيات را در شريانهای سپاه حق میدواند و آن را زنده نگه میدارد.
شهادت، جانمايه انقلاب اسلامی است و قوام و حيات نهضت ما در خون شهيد است.
شهيد منتظر مرگ نمیماند، اين اوست كه مرگ را برمیگزيند. شهيد پيش از آنكه مرگ ناخواسته به سراغ او بيايد، به اختيار خويش میميرد و لذت زيستن را نيز هم او می يابد نه آن كس كه دغدغه مرگ حتی آنی به خود او وانمیگذاردش و خود را به ريسمان پوسيده غفلت میآميزد.
يد واژه ای است كه از آسمان ها آمده آنجا كه امام حسين(ع) و يارانش در صحرای كربلا آهنگ "هل من ناصر ينصرنی" سر دادند و در دشت كربلا خون های پاكشان جاری شد.
در احاديث و روايات آمده كه شهدا هستند فقط به خدا می گويند به اين دنيا برگرديم تا دوباره نيز شهيد شوند و طعم شهادت را بچشند.
يادم نمی رود هنگامی كه بوی پاك شهيدان در وادی و سرزمينمان ايران پيچيد و در روز شهادت حضرت فاطمه(س) استان مازندران نيز بوی عطر پاك شهيدان داد و شهدای گمنام مهمان سرزمين پاكمان شدند و در شهرستان عالم پرور بابل به خاك سپرده شدند و چه خاكی، خاكی كه شهدا از همان خاك توسط خدا آفريده شدند و در همان خاك نيز ماوا گرفتند.
سوگند به آن كسى كه جانم در دست اوست، اگر انبياء بر سر راه شهيدان باشند، به احترام آنها از مركب پياده مىشوند، چرا كه مقام و ارزش شهيدان را در پيشگاه خدا مشاهده مىكنند.
و هر يك از شهيدان در باره هفتاد هزار نفر از خاندان و همسايگان خود شفاعت مىكند، تا آنجا كه همسايگان او بر سر همسايگى با وى با يك ديگر نزاع و دشمنى مىكنند. آنگاه شهيدان با من و با حضرت ابراهيم(ع) بر سفره جاودانى بهشت مىنشينند، و هر بامداد و شامگاه رحمت خداى متعال را ديدار مىكنند.
برگرفته از صحيفه امام رضا عليه السلام
در قرآن آيات متعددی درباره شهيد و فضيلت آن در راه خدا ذكر شده است.
سوره بقره، آيه ۱۵۴:
«و لا تقولوا لمن يقتل فی سبيلالله اموت بل احياء ولكن لا تشعرون»
«كسی را كه در راه خدا كشته شد، مرده نپنداريد، بلكه او زنده جاويد است، وليكن شما اين حقيقت را نخواهيد يافت.»
در آيه بالا ۳ تذكر بسيار مهم درباره شهدا به انسانهای ديگر شده است:
۱- در پندار و گفتار در مورد شهدا نبايد لفظ (مرگ) را بكار برد.
۲- حيات شهدا بعد از شهادت برای هميشه جاودان است.
۳- ما توان درك زندگی شهدا را نخواهيم داشت.
در حقيقت اين سوره جايگاه شهيد را نشان میدهد، تا جايی كه بشر نمیتواند مقام رفيع شهيد را درك كند.
«شفع الشهيد نبی سبعين من اهله.»
«شهيد هفتاد نفر از بستگان خود را شفاعت میكند.»(كتر العمال، ج ۴، ص ۱-۴)
در اين حديث و احاديث ديگری كه در مورد شهادت و مقام شهيد آمده است، همه درجه بلند و مقام عظيم شهيد را نشان میدهد كه بهترين نيكی است و شهيد را بهعنوان شاهد جامعه معرفی میكند كه رضايت خداوند را شهيد با كارش جلب میكند، حتی تا جايی كه سرپرست خانواده شهيد را خداوند خود بهعهده میگيرد. بلندترين مقام در آخرت شفاعت است كه اين مقام از آن پيغمبران، بزرگان و امامان است كه در اين كار نيز شهدا با آنان برابری میكنند، يعنی میتوانند شفاعت هفتاد نفر را بكنند.
حالا ما مانده ايم و صد افسوس از عروج پاك آنها شايد كه ما نيز چون آنها درس بگيريم و خداوند ما را نيز مانند آنها قرار دهد و برسد روزی كه ما در زمره سربازان امام زمان(عج) قرار گيريم و شهيد شويم.
معصومه عليزاده
شهادت قلبی است كه خون حيات را در شريانهای سپاه حق میدواند و آن را زنده نگه میدارد.
شهادت، جانمايه انقلاب اسلامی است و قوام و حيات نهضت ما در خون شهيد است.
شهيد منتظر مرگ نمیماند، اين اوست كه مرگ را برمیگزيند. شهيد پيش از آنكه مرگ ناخواسته به سراغ او بيايد، به اختيار خويش میميرد و لذت زيستن را نيز هم او می يابد نه آن كس كه دغدغه مرگ حتی آنی به خود او وانمیگذاردش و خود را به ريسمان پوسيده غفلت میآميزد.
يد واژه ای است كه از آسمان ها آمده آنجا كه امام حسين(ع) و يارانش در صحرای كربلا آهنگ "هل من ناصر ينصرنی" سر دادند و در دشت كربلا خون های پاكشان جاری شد.
در احاديث و روايات آمده كه شهدا هستند فقط به خدا می گويند به اين دنيا برگرديم تا دوباره نيز شهيد شوند و طعم شهادت را بچشند.
يادم نمی رود هنگامی كه بوی پاك شهيدان در وادی و سرزمينمان ايران پيچيد و در روز شهادت حضرت فاطمه(س) استان مازندران نيز بوی عطر پاك شهيدان داد و شهدای گمنام مهمان سرزمين پاكمان شدند و در شهرستان عالم پرور بابل به خاك سپرده شدند و چه خاكی، خاكی كه شهدا از همان خاك توسط خدا آفريده شدند و در همان خاك نيز ماوا گرفتند.
سوگند به آن كسى كه جانم در دست اوست، اگر انبياء بر سر راه شهيدان باشند، به احترام آنها از مركب پياده مىشوند، چرا كه مقام و ارزش شهيدان را در پيشگاه خدا مشاهده مىكنند.
و هر يك از شهيدان در باره هفتاد هزار نفر از خاندان و همسايگان خود شفاعت مىكند، تا آنجا كه همسايگان او بر سر همسايگى با وى با يك ديگر نزاع و دشمنى مىكنند. آنگاه شهيدان با من و با حضرت ابراهيم(ع) بر سفره جاودانى بهشت مىنشينند، و هر بامداد و شامگاه رحمت خداى متعال را ديدار مىكنند.
برگرفته از صحيفه امام رضا عليه السلام
در قرآن آيات متعددی درباره شهيد و فضيلت آن در راه خدا ذكر شده است.
سوره بقره، آيه ۱۵۴:
«و لا تقولوا لمن يقتل فی سبيلالله اموت بل احياء ولكن لا تشعرون»
«كسی را كه در راه خدا كشته شد، مرده نپنداريد، بلكه او زنده جاويد است، وليكن شما اين حقيقت را نخواهيد يافت.»
در آيه بالا ۳ تذكر بسيار مهم درباره شهدا به انسانهای ديگر شده است:
۱- در پندار و گفتار در مورد شهدا نبايد لفظ (مرگ) را بكار برد.
۲- حيات شهدا بعد از شهادت برای هميشه جاودان است.
۳- ما توان درك زندگی شهدا را نخواهيم داشت.
در حقيقت اين سوره جايگاه شهيد را نشان میدهد، تا جايی كه بشر نمیتواند مقام رفيع شهيد را درك كند.
«شفع الشهيد نبی سبعين من اهله.»
«شهيد هفتاد نفر از بستگان خود را شفاعت میكند.»(كتر العمال، ج ۴، ص ۱-۴)
در اين حديث و احاديث ديگری كه در مورد شهادت و مقام شهيد آمده است، همه درجه بلند و مقام عظيم شهيد را نشان میدهد كه بهترين نيكی است و شهيد را بهعنوان شاهد جامعه معرفی میكند كه رضايت خداوند را شهيد با كارش جلب میكند، حتی تا جايی كه سرپرست خانواده شهيد را خداوند خود بهعهده میگيرد. بلندترين مقام در آخرت شفاعت است كه اين مقام از آن پيغمبران، بزرگان و امامان است كه در اين كار نيز شهدا با آنان برابری میكنند، يعنی میتوانند شفاعت هفتاد نفر را بكنند.
حالا ما مانده ايم و صد افسوس از عروج پاك آنها شايد كه ما نيز چون آنها درس بگيريم و خداوند ما را نيز مانند آنها قرار دهد و برسد روزی كه ما در زمره سربازان امام زمان(عج) قرار گيريم و شهيد شويم.
معصومه عليزاده
