عزت نفس و مناعت طبع در «فردی» بسيار برجسته بود
گروه ادب: يكی از شاعران آئينی كشورمان درباره زندهياد اميرحسين فردی اظهار كرد: عزت نفس و مناعت طبع در او بسيار برجسته بود. انسان بسيار كمحرفی بود و بيشتر گوش میكرد و هميشه برای بالندگی بيشتر ادبيات انقلاب آماده كمك بود.
رضا اسماعيلی، شاعر آئينی كشورمان و مدرس ادبيات دانشگاه تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با بيان اينكه با اميرحسين فردی بيشتر در حوزه هنری، ديدار و حشر و نشر داشت، ادامه داد: از ويژگیهای شخصی «فردی» بايد به سعه صدر، فروتنی و تواضع او اشاره كرد.
وی ادامه داد: در واقع كرامت، عزت نفس و مناعت طبع در او بسيار برجسته بود. انسان بسيار كمحرفی بود و بيشتر گوش میكرد و هميشه برای بالندگی بيشتر ادبيات انقلاب آماده كمك بود.
اسماعيلی در ادامه به ذكر خاطرهای از زبان زندهياد «فردی» پرداخت و اظهار كرد: او به حق و حقوق اصحاب قلم توجه ويژهای داشت. يادم هست كه يك خاطرهای را چند بار برای من تعريف میكرد و میگفت «آقای رخصفت زمانی كه سردبير كيهان فرهنگی بود، با يك تيمی از نويسندگان كار میكرد و زمانی كه مديريت كيهان فرهنگی عوض شد و در پرداخت حق و حقوق نويسندگان خلل وارد شد، به نشانه اعتراض از آن كار انصراف داد و بدهی موسسه به دوستان و همكارانش را با فروختن ماشينش پرداخت كرد و با مجموعه خداحافظی كرد.»
اين شاعر آئينی افزود: اميرحسين فردی هم به اين موضوع خيلی مقيد بود. مثلاً زمانی كه مسئوليت صفحه ادبی كيهان را برعهده داشت، هميشه بعد چاپ مطلب ارسالی بنده يا ساير دوستان سعی میكرد با تماس از دوستان به نوعی تشكر و قدردانی كند.
وی گفت: البته در انجمن قلم هم با هم محشور بوديم و حساسيت او نسبت به ادبيات انقلاب در همه حالات زندگی او متجلی بود و سعی میكرد كه در تمام جلسات حضور داشته باشد و از برگزاری اين دست مراسم تجليل و بزرگداشت كه برای بزرگان شعر و ادب انقلاب برگزار میشد، ابراز خوشنودی میكرد.
اسماعيلی در پايان اظهار كرد: آخرين ديدار من با مرحوم فردی به مراسم بزرگداشت عليرضا قزوه در حوزه هنری و گلعلی بابايی در موسسه اوج برمیگردد كه با علاقه و شوق زياد حضور پيدا كرد و سعی میكرد دينی كه بر دوش خود نسبت به ادبيات انقلاب داشت را ادا كند.
وی ادامه داد: در واقع كرامت، عزت نفس و مناعت طبع در او بسيار برجسته بود. انسان بسيار كمحرفی بود و بيشتر گوش میكرد و هميشه برای بالندگی بيشتر ادبيات انقلاب آماده كمك بود.
اسماعيلی در ادامه به ذكر خاطرهای از زبان زندهياد «فردی» پرداخت و اظهار كرد: او به حق و حقوق اصحاب قلم توجه ويژهای داشت. يادم هست كه يك خاطرهای را چند بار برای من تعريف میكرد و میگفت «آقای رخصفت زمانی كه سردبير كيهان فرهنگی بود، با يك تيمی از نويسندگان كار میكرد و زمانی كه مديريت كيهان فرهنگی عوض شد و در پرداخت حق و حقوق نويسندگان خلل وارد شد، به نشانه اعتراض از آن كار انصراف داد و بدهی موسسه به دوستان و همكارانش را با فروختن ماشينش پرداخت كرد و با مجموعه خداحافظی كرد.»
اين شاعر آئينی افزود: اميرحسين فردی هم به اين موضوع خيلی مقيد بود. مثلاً زمانی كه مسئوليت صفحه ادبی كيهان را برعهده داشت، هميشه بعد چاپ مطلب ارسالی بنده يا ساير دوستان سعی میكرد با تماس از دوستان به نوعی تشكر و قدردانی كند.
وی گفت: البته در انجمن قلم هم با هم محشور بوديم و حساسيت او نسبت به ادبيات انقلاب در همه حالات زندگی او متجلی بود و سعی میكرد كه در تمام جلسات حضور داشته باشد و از برگزاری اين دست مراسم تجليل و بزرگداشت كه برای بزرگان شعر و ادب انقلاب برگزار میشد، ابراز خوشنودی میكرد.
اسماعيلی در پايان اظهار كرد: آخرين ديدار من با مرحوم فردی به مراسم بزرگداشت عليرضا قزوه در حوزه هنری و گلعلی بابايی در موسسه اوج برمیگردد كه با علاقه و شوق زياد حضور پيدا كرد و سعی میكرد دينی كه بر دوش خود نسبت به ادبيات انقلاب داشت را ادا كند.
