کد خبر: 2528639
تاریخ انتشار : ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۳:۱۸

دوری مرحله به مرحله انسان از گناه، نشانه رسيدن به اقامه واقعی نماز است

گروه انديشه: عضو هيئت علمی دانشگاه فرهنگيان شهركرد نماز را ريسمان اعمال ارزشی برای صعود انسان به افق بلند سعادت دانست و اظهار كرد: دوری مرحله به مرحله انسان از گناه نشانه رسيدن انسان به اقامه واقعی نماز است.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه چهارمحال و بختياری، 15 ارديبهشت‌ماه كارگاه آموزشی «اسرار نماز در بيان امام خمينی(ره) و مقام معظم رهبری» به‌همت مركز فرهنگی دانشجويی امام، ولايت فقيه و انقلاب اسلامی معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد چهارمحال و بختياری در مركز آموزش عالی علمی ـ كاربردی اين واحد برگزار شد.
احمدرضا بسيج، عضو هيئت علمی دانشگاه فرهنگيان شهركرد در جمع دانشجويان شركت‌كننده، فطرت را نوع خاصی از آفرينش كه مختص انسان است، دانست و اظهار كرد: اين فطرت بالقوه قرار گرفته در وجود انسان نه تنها نيازمند شرايط مطلوب، بلكه نيازمند تلاش بی وقفه برای شكوفايی در راستای رسيدن به كمال مطلق است.
وی عبوديت را تنها راه برای رسيدن به اين كمال عنوان و خاطرنشان كرد: آيه 56 سوره ذاريات «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ؛ و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند» نيز تأكيدی بر اين امر مهم است.
مدرس معارف اسلامی در دانشگاه‌های چهارمحال و بختياری ادامه داد: بر اساس بخشی از آيه 28 سوره فاطر كه می‌فرمايد: «كَذَلِكَ إِنَّمَا یَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاء؛ از بندگان خدا تنها دانايانند كه از او مى‏ترسند»، از بين بندگان خداوند تنها عالمان به اين عبوديت دست می‌يابند.
وی با بيان اينكه عبادت واقعی با ذكر محقق می‌شود قرآن، نماز، يادخدا و پيامبران، ياد انسان‌های كامل، و ياد روزهای خاص را از جمله اذكار دانست.
بسيج به بخشی از آيه 28 سوره رعد «أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ آگاه باش كه با ياد خدا دلها آرامش مى‏يابد» اشاره كرد و افزود: طبق اين آيه اطمينانی كه توام با لذت، آرامش و عميق و ماندگار باشد تنها با ذكر خداوند حاصل می‌شود اين در حالی است كه برخی با اكتفا كردن به لذت‌های زودگذر، آرامشی كه جز بدبختی حاصلی ندارد را موجب شادمانی خود می‌دانند.
وی با اشاره به آيه 124 سوره طه كه می‌فرمايد: «وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى؛ و هر كس از ياد من دل بگرداند در حقيقت زندگى تنگ [و سختى] خواهد داشت و روز رستاخيز او را نابينا محشور مى‏كنيم» لغزش‌ها، هنجارشكنی‌ها، آسيب‌ها و افزايش نگرانی برای چيزهای اعتباری را نتيجه دوری از ذكر خدا عنوان كرد.
عضو هيئت علمی دانشگاه فرهنگيان به جايگاه توجه به نماز در مكتب هدايت‌بخش اسلام اشاره کرد و با بيان اينكه در قرآن از دو جهنم برای بی نمازان و نمازگزاران ياد می‌شود، تصريح كرد: همواره اين سؤال كه اين يادآوری‌ها برای پيروان ديگر اديان نيز مصداق دارد؟ به‌وجود می‌آيد، كه با تشريح قوانين برون گروهی و درون گروهی می‌توان پاسخ مسئله را دريافت.
وی به تشريح قوانين برون گروهی پرداخت و با بيان اينكه اين قانون بر همگان صدق می‌كند، افزود: بر اساس اين قانون به‌عنوان مثال چنانچه نبستن كمربند ايمنی تخطی محسوب شود، همه اقشار جامعه خود را موظف به رعايت اين قانون می‌دانند اين در حالی است كه بر اساس قوانين درون گروهی تنها برخی از افراد شامل قانون می‌شوند.
به گفته وی، اخراج در صورت سه ترم مشروط شدن، تنها برای دانشجويان و نه ديگر اقشار عملی می‌شود كه در اين صورت دانشجويان باد از اين قانون پيروی كنند كه شامل قوانين درون گروهی می‌شود.
بسيج ادامه داد: در همين راستا يادآور شدن جهنم برای بی نمازان در آيه 42 و 43 سوره مدثر «مَا سَلَكَكُمْ فِی سَقَرَ؛ چه چيز شما را در آتش [سقر] درآورد»، « قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ؛ گويند از نمازگزاران نبوديم» و برای نمازگزاران در آيه‌های 4 و 5 سوره ماعون «فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ؛ پس واى بر نمازگزارانى»، «الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ؛ كه از نمازشان غافلند» به‌عنوان يك قانون درون گروهی محسوب می‌شود كه فقط شامل مسلمانان می‌شود.
وی با تأكيد بر لزوم توجه تمام به نماز در عين نماز گزاردن، خاطرنشان كرد: هيچ كجای دين اسلام نگفته است نماز بخوانيد بلكه همواره به «أَقِمِ الصَّلَاةَ»و «یُقِيمُونَ الصَّلاَةَ» توصیه شده است.
مدرس معارف اسلامی در دانشگاه‌های استان با بيان اينكه بنابر آيات قرآن و روايات معصوم(ع)، نماز مهم‌ترين ركن اعمال عبادی است، اظهار كرد: اگر اقامه نماز مورد قبول خداوند باشد، بقيه اعمال حسنه نيز قبول می‌شود و اگر مقبول حضرتش واقع نشد، تمامی عمل خير نيز به تبع آن مردود می‌شود، به طوری كه امام صادق(ع) می‌فرمايند: إِنَّ أَوَّلَ مَا یُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ الصَّلَاةُ فَإِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ مَا سِوَاهَا؛ اول چيزی كه با آن بنده را محاسبه می‌كنند نماز است، پس اگر آن پذيرفته شد همه اعمال حسنه ديگر انسان پذيرفته می‌شود.
وی نماز را ترازويی برای سنجش اعمال و ريسمان ديگر اعمال ارزشی برای صعود انسان به افق بلند سعادت دانست و افزود: دوری مرحله به مرحله انسان از گناه نشانه رسيدن انسان به اقامه واقعی نماز است اما در اين مسير بايد تا جايی كه يقين حاصل شود پيش رفت كه در اين صورت از هم‌اكنون فرد خود را در بهشت می‌بيند و به‌سوی سعادت دنيوی و اخروی رهنمون می‌شود.
يادآور می‌شود، ارائه گواهی پايان دوره و شركت در اردوهای علمی ـ فرهنگی از امتيازاتی است كه دانشجويان شركت‌كننده در این كارگاه آموزشی برخوردار می‌شوند.
captcha