امام رضا(ع) پاسدار حرمت انسانی و تجليگر روح نبوت و رسالت بود
گروه سياسی: امام رضا(ع) به اخلاقی عالی آراسته بودند و انسانيت آن حضرت نيز بیمانند بود و در حقيقت ايشان پاسدار حرمت انسانی و مدافع حقوق شيعيان و به نوعی تجلیگر روح نبوت و رسالت بودند.
محمدحسين رجبیدوانی، محقق و پژوهشگر تاريخ اسلام در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، با اشاره به اينكه امام رضا(ع) همچون پدر عظيمالشأن و فرزندان طيب و طاهرشان بين شيعيان از جايگاه والايی برخوردار هستند، افزود: رفتار و سلوك اين امام همام موجب جلب و جذب فراوان شيعيان و حتی غير شيعيان شده بود.
وی بيان كرد: وقايع تاريخ صدر اسلام و داستانهايی كه از زمان حضور امام ضا(ع) در ايران و عبور از كشور برای رفتن به مرو وجود دارد، نشان میدهد كه چگونه حضرت با اخلاق و رفتار خود موجب شده بودند كه مردم در استقبال از ايشان احساسات فراوانی بروز داده و با افتخار ميزبان نواده رسول خدا باشند.
رجبیدوانی خاطرنشان كرد: زمانی كه حضرت در كاخ مأمون مستقر شدند با بر هم زدن قوانين حاكم در كاخ خليفه عباسی با بردهها رفتاری در خور توجه داشته و با آنان بر سر يك سفره مینشستند و با آنان كه در آن دوران هيچ ارزشی برای جباران عباسی نداشتند هم غذا شده و احترام و شخصيتی خاص برايشان قائل میشدند.
محقق و پژوهشگر تاريخ ادامه داد: امام رضا(ع) مردی از جنس مردم بودند و اين رفتارشان گواه بر اين است كه با آن جايگاه معنوی والا خود را با ساير مردم همرنگ و يكسان میديدند و همين امر نيز دليلی بر توجه و اقبال مردم به اين امام همام بود.
وی اظهار كرد: امام رضا(ع) به اخلاقی عالی آراسته بودند و انسانيت آن حضرت نيز بیمانند و به سبب همين اخلاق والا بود كه دوستی و محبت مردم را به خود جلب میكردند و در حقيقت ايشان پاسدار حرمت انسانی و مدافع حقوق شيعيان و به نوعی تجلیگر روح نبوت و رسالت بودند.
رجبیدوانی در ادامه افزود: امامان و ائمه اطهار(ع) و خاصه حضرت امام رضا(ع) چنان سلوكی داشتند كه همواره بهدنبال ترويج اخلاق و رفتار مورد پسند خداوند در جامعه و بين شيعيان بودند و اگر در راستای رسالت خود آزادی لازم را داشتند؛ قطعاً تحول بزرگی در دنيا ايجاد میكردند؛ ليكن حكام و خلفای جور بر آنان سخت میگرفتند تا اين سيره مقدس و رفتار و اخلاق حسنه ترويج و گسترش پيدا نكرده و مردم نيز تحت تآثير آن قرار نگيرند.
محقق و پژوهشگر تاريخ در پايان با تأكيد بر شناخت سيره عملی امام رضا(ع) و كسب معرفت رضوی اظهار كرد: امروز متأسفانه دشمنی تكفيری سلفیها و معاندان مسلماننما به جای اينكه متوجه استكبار باشد متوجه شيعه و شيعيان شده است؛ لذا بايد سيره اهلبيت(ع) را كه همان تبعيت از اصل اسلام و حفظ وحدت است در بين جامعه تبيين كرده و مانند آن بزرگواران رفتار كنيم تا عظمت و مظلوميت شيعه و بطلان و شقاوت دشمنان شيعه اثبات شود.
وی بيان كرد: وقايع تاريخ صدر اسلام و داستانهايی كه از زمان حضور امام ضا(ع) در ايران و عبور از كشور برای رفتن به مرو وجود دارد، نشان میدهد كه چگونه حضرت با اخلاق و رفتار خود موجب شده بودند كه مردم در استقبال از ايشان احساسات فراوانی بروز داده و با افتخار ميزبان نواده رسول خدا باشند.
رجبیدوانی خاطرنشان كرد: زمانی كه حضرت در كاخ مأمون مستقر شدند با بر هم زدن قوانين حاكم در كاخ خليفه عباسی با بردهها رفتاری در خور توجه داشته و با آنان بر سر يك سفره مینشستند و با آنان كه در آن دوران هيچ ارزشی برای جباران عباسی نداشتند هم غذا شده و احترام و شخصيتی خاص برايشان قائل میشدند.
محقق و پژوهشگر تاريخ ادامه داد: امام رضا(ع) مردی از جنس مردم بودند و اين رفتارشان گواه بر اين است كه با آن جايگاه معنوی والا خود را با ساير مردم همرنگ و يكسان میديدند و همين امر نيز دليلی بر توجه و اقبال مردم به اين امام همام بود.
وی اظهار كرد: امام رضا(ع) به اخلاقی عالی آراسته بودند و انسانيت آن حضرت نيز بیمانند و به سبب همين اخلاق والا بود كه دوستی و محبت مردم را به خود جلب میكردند و در حقيقت ايشان پاسدار حرمت انسانی و مدافع حقوق شيعيان و به نوعی تجلیگر روح نبوت و رسالت بودند.
رجبیدوانی در ادامه افزود: امامان و ائمه اطهار(ع) و خاصه حضرت امام رضا(ع) چنان سلوكی داشتند كه همواره بهدنبال ترويج اخلاق و رفتار مورد پسند خداوند در جامعه و بين شيعيان بودند و اگر در راستای رسالت خود آزادی لازم را داشتند؛ قطعاً تحول بزرگی در دنيا ايجاد میكردند؛ ليكن حكام و خلفای جور بر آنان سخت میگرفتند تا اين سيره مقدس و رفتار و اخلاق حسنه ترويج و گسترش پيدا نكرده و مردم نيز تحت تآثير آن قرار نگيرند.
محقق و پژوهشگر تاريخ در پايان با تأكيد بر شناخت سيره عملی امام رضا(ع) و كسب معرفت رضوی اظهار كرد: امروز متأسفانه دشمنی تكفيری سلفیها و معاندان مسلماننما به جای اينكه متوجه استكبار باشد متوجه شيعه و شيعيان شده است؛ لذا بايد سيره اهلبيت(ع) را كه همان تبعيت از اصل اسلام و حفظ وحدت است در بين جامعه تبيين كرده و مانند آن بزرگواران رفتار كنيم تا عظمت و مظلوميت شيعه و بطلان و شقاوت دشمنان شيعه اثبات شود.
