حقوق راوی و مؤلف در كتاب‌های خاطرات دفاع مقدس بررسی شد

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، در اين نشست محمود صادقی، دانشيار رشته حقوق دانشگاه تربيت مدرس تهران در سخنانی حقوق مؤلف و راوی را در دو بخش اخلاقی ـ معنوی و مادی مورد بررسی قرار داد و گفت: در دنيا همه حقوق مادی تا 50 سال پس از انتشار اثر، متعلق به مؤلف است اما حقوق معنوی برای هميشه به او تعلق دارد.
وی افزود: متأسفانه تصور عمومی بر اين است كه در ايران چيزی به نام حقوق مؤلف نداريم در حالی كه اولين‌بار در سال‌های 1304 و سپس در سال 1310 قوانينی در جهت حمايت از مؤلف به تصويب رسيده است؛ همچنين در سال 1379 نيز قانون حمايت از حقوق مؤلف در فضای ديجيتالی تدوين شده است.
صادقی خاطرنشان كرد: قانون از هر اثری كه مؤلف، آن را خلق كرده باشد حمايت می‌كند اما ميان اصالت مطلق اثر كه به معنی اثری كاملاً جديد است و اصالت نسبی كه به معنی اثر اقتباسی است تفاوت قائل می‌شود.
وی گفت: در مورد خاطرات نيز اگر صرفاً بيان فكت‌های تاريخی باشد مشمول كپی‌رايت نيست اما اگر فراتر از بيان تاريخی مورد پردازش نيز قرار گرفته باشد و يك سری خلاقيت‌های خاص نيز در آن به كار برده شده باشد، مشمول كپی رايت واقع می‌شود.
عضو هيئت علمی دانشگاه تربيت مدرس در ادامه افزود: اگر مؤلف، تنها به پياده‌سازی خاطرات راوی بپردازد، آثار حقوقی اثر متعلق به راوی است مگر آن كه قراردادی بسته شده باشد و حقوق را به نحو ديگری تقسيم كرده باشند.
سپس حجت‌الاسلام والمسلمين سعيد فخرزاده ديگر سخنران اين نشست نيز در سخنان خود به بررسی سير خاطره‌نگاری دفاع مقدس پرداخت و گفت: با اينكه ارتش در ساختار خود، بخشی برای ثبت گزارش‌ها و خاطرات در نظر گرفته است اما در ابتدای جنگ تحميلی به علت آسيب‌ديدگی ناشی از تحولات پس از انقلاب، نمی‌توانست، خاطره‌نگاری را به خوبی پی بگيرد و در نيروهای مردمی هم كه اين بخش هنوز تعريف نشده بود.
وی افزود: پس از جنگ، اين خلأ خود را بيشتر نشان داد لذا تلاش‌های بيشتری برای ثبت و ضبط خاطرات دوران دفاع مقدس صورت گرفت.