به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام علی محبی، سرپرست اداره تبليغات اسلامی جنوب شهرستان كرج، به مناسبت شهادت حضرت امام هادی(ع) گفت: امام هادی(ع) به دليل هدايتگر بودن مردم و دلسوزی در اين راه به اين لقب معروف شد كه تاريخ به تعداد زيادی از آنها گواهی میدهد.
وی ادامه داد: امام هادى(ع) اهميت زيادى به هدايت گمراهان و منحرفان از راه حق میداد و در اين راه كوشش خستگى ناپذيرى را آغاز كرده بود.
محبی گفت: از جمله كسانى كه به وسيله حضرت به حقيقت دست يافت و هدايت شد ابوالحسن بصرى معروف به «ملاّح» را مىتوان نام برد. وى «واقفى» بود و پس از امام موسى كاظم(ع) امامت هيچ يك از فرزندان حضرت را نپذيرفته بود. روزى امام هادى(ع) ابوالحسن بصرى را ديده به او فرمود «اين خواب غفلت تا كى؟ آيا وقت آن نرسيده است كه به خود آیى...» نفس قدسى آن امام همام، آنچنان گرم و مؤثر بود كه همين دو جمله او را دگرگون ساخته به راه صلاح باز آورد و به امامت حضرت معترف گشت.
وی در ادامه به راهنمايی ياران حضرت توسط امام گفت: امام هادى(ع) اصحاب خود و ديگر مسلمانان را از معاشرت و همنشينى با صوفيان برحذر داشته بود؛ زيرا آنان سرچشمه گمراهى و ضلالت بودند و با اظهار پارسایى و تقدّس مآبى به فريب و گمراهى ساده لوحان برمى خيزند.
سرپرست اداره تبليغات اسلامی جنوب شهرستان كرج، اضافه كرد: پيشواى دهم امام هادى(ع) يكى از پيشتازان دانش و تقوا و كمال است كه وجودش مظهر فضائل اخلاقى و كمالات نفسانى و الگوى حقجويان و ستمستيزان است.
حجتالاسلام محبی با اشاره به اخلاق والای امام گفت: امام هادى(ع) در خاندانى پا به عرصه جهان هستى گشود كه اخلاق و انسانى مجّسم بودند، ادب و محبت بر سراسر اين خانواده سايهگستر بود؛ كودك به بزرگ احترام میگذاشت و بزرگ در محبت و مهر به كودك پيشقدم بود.
وی با تأكيد بر علم الهی امام و دوران زندگی آن حضرت افزود: سلاح علم ويژه امامت و به كارگيرى آن در قالبها و پوششهاى مختلف، كارسازترين، كوبندهترين و در عين حال بىخطرترين سلاحى بود كه در شرايط حاكميت جو خفقان دوران حضرت هادی(ع)، در اختيار پيشواى دهم قرار داشت و حكومت، هيچ راه و بهانهاى براى مبارزه با آن نداشت.
محبی در مروری به زندگی امام هادی(ع) و اشاره به عبادت و زهد حضرت گفت: امام هادى(ع) از تمام لذّات زودگذر و مادى اين جهان روى گردانده و به ضروريات آن اكتفا كرده بود، كمترين توجهى به جلوههاى فريبنده نشان نمىداد و زندگى خود را وقف عبادت خداى متعال كرده بود، كار را در زهد و ورع تا بدانجا رسانده بود كه خانه مسكونى حضرت در سامرّا و مدينه از اثاثيه معمولى نيز خالى بود.
وی در تأكيد اين مطلب افزود: هنگامى كه مأموران متوكل عباسى شبانگاه به منزل حضرت هجوم آوردند و به بازرسى آن مشغول شدند، چيزى قابل توجّه در آن نيافتند.
محبی، به سادهزيستی آن حضرت اينگونه اشاره كرد: بار ديگر كه به خانه حضرت در سامرّا هجوم آوردند ايشان را در اتاقى در بسته مشاهده كردند در حالى كه با لباسى پشمين بدون هيچ فرشى بر شن و سنگريزه نشسته بود.
سرپرست اداره تبليغات اسلامی جنوب شهرستان كرج، با نگاهی به فعاليت اجتماعی و خانوادگی امام(ع) عنوان كرد: آن امام عظيمالشأن به دور از گرايشهاى مادى و هواهاى نفسانى و خود بزرگبينى، براى معيشت خود و خانوادهاش در مزرعه اش كار مىكرد.
حجتالاسلام محبی، سرپرست اداره تبليغات اسلامی جنوب شهرستان كرج در پايان تأكيد كرد: اينچنين امامی حقيقتا به عنوان كاملترين الگوی زندگی فردی و اجتماعی انسان است.