نخستين جشنواره - همايش روحانی در قاب سينما / 38
سينما بايد ويژگی «انذاری» روحانيت را بهتصوير بكشد
گروه هنر: عضو شورای اوليه سياستگذاری جشنواره «روحانی در قاب سينما» گفت: برای روحانی متناسب با نگاه قرآن در سينما، علاوه بر اينكه میبايست نقش تبشيری در نظر گرفت بايد خصيصه انذاری را هم قائل شد؛ چرا كه غفلت از اين ويژگی، در حقيقت فراموشكردن نوع زندگی طلبگی روحانيت است.
شهرام گيلآبادی، عضو شورای اوليه سياستگذاری جشنواره «روحانی در قاب سينما» در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) درباره تاثيرات چنين جشنوارههايی اظهار كرد: آن گونه كه مطرح شده جشنواره «روحانی در قاب سينما» با هدف نزديكی بين سينماگران و روحانيت برگزار شده، اما از نگاه من اين انگيزه تنها بخش كوچكی از هدف را در بر میگيرد؛ چرا كه اصل مهم اصلاح بينش سينماگران نسبت كه به كسانی كه مبلغان و علمای دين هستند، است. دليل اين نياز و هدف نيز اين است كه تا هنرمند درك خوبی از مشاهداتش پيدا نكند وسعت نگاهش از شناخت احساسی فراتر نمیرود.
وی افزود: هنرمند زمانی كه وسعت نگاهش را تنها بر احساسش متكی كند مسلم بدانيد آثار آن فرد تنها كارهايی سطحی خواهد بود. مسئلهای كه سبب شده بسياری از فيلمهايی كه میخواهند به روحانيت بپردازند از كيفيتهای لازم بیبهره باشند، در همين راستا برگزاری اين جشنواره همايش كمك میكند تا جايگاه روحانی در بستر جامعه به خوبی كارشناسی شود. در كنار اين كاركرد اين رويداد قادر است كمك كند تا نقش فكری روحانيت در فضای علمی جامعه بررسی شود، چون به واقع علاوه بر حوزه، دانشگاهها نيز در بسيار از مباحث علمی خود از وجود روحانيون بهره میبرند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه آيا اين توان در جشنواره روحانی در قاب سينما موجود است تا بتواند خواسته فوق را محقق كند؟ گفت: قابل كتمان نيست كه در اين جشنواره تضارب آرای مختلفی به وجود آمد؛ وضعيتی كه اين امكان را برای نظرات مختلف فراهم كرد كه خود را به مخاطبان عرضه كنند. امكانی كه شايد در گذشته بدين شكل برای آنها فراهم نبود، پس اميدواريم اين حركت سرآغاز يك جريان خوب باشد تا با تداوم برگزاری، سينماگران نسبت به موضوعی كه (روحانيت) بدان علاقهمند هستند درك و تعمق پيدا كنند.
گيلآبادی درباره نوع نگاه سينما به روحانيت در سينمای پس از انقلاب تصريح كرد: من نوع نگاه سينما به روحانيت را مناسب نمیدانم، حتی در مقايسه با سينمای قبل از انقلاب پيشرفتی در اين زمينه حاصل نشده است، زيرا در عموم كارها تنها برای روحانيت يك جايگاه تبشيری و خنثی در نظر گرفته میشود. در اين كارها نوع زندگی و تفكر روحانيون به نحوی ترسيم شده كه در ديگر اقشار هم میتوان آن ويژگیها را مشاهده كرد، درصورتيكه نياز بود كه در سينما كارهايی توليد شود كه به عمق و معنويت حاكم بر اين قشر بپردازد، البته تلاشهايی چون «زير نور ماه» در اين عرصه انجام شده، ولی هنوز آن كار مناسب توليد نشده است.
دبير نخستين جشنواره هنرهای معاصر اسلامی ادامه داد: روحانی متناسب با نگاه قرآن، علاوه بر اينكه برايش میبايست نقش تبشيری در نظر گرفت بايد خصيصه انذاری را هم قائل شد، چون اگر بخواهيم از ويژگی انذاری يك روحانی غافل شويم در حقيقت نوع زندگی طلبگی روحانی را به فراموشی سپردهايم. در كلام ديگر فراموش كردن زی طلبگی در حقيقت نوعی تحت تاثير قرار دادن اصول دينی است كه در آثار سينمايی به چشم میخورد؛ چرا كه كه همانگونه پيشتر گفتم سينمای قبل از انقلاب هم نگاهی تبشيری به روحانيت داشت.
دبير همايش رسانه در افق چشمانداز دانشكده صداوسيما در پاسخ به اين سوال كه برخی خطوط قرمز تا چه حد اجازه نوانديشی را از فيلمهايی كه به روحانی میپردازد گرفته؟ بيان كرد: اين را مسلم بدانيد كه برای پرداختن به تمامی قشرها محدوديتهای وجود دارد كه پرداختن به آن ممكن نيست. برای مثال اگر قرار باشد به برخی مسائل درباره پزشكان پرداخته شود به مميزی بر میخوريم كه اجازه اين كار از ما گرفته میشود، چنين حساسيتی برای ديگر مشاغل نيز وجود دارد، البته قبول دارم كه اگر مميزی در كشور به صورت قانومند درآيد بسياری از اين ايرادات مطرحه از بين میرود.
عضو هيئت مميز گروه توليد دانشكده صداوسيما در پاسخ به سوال پايانی مبنی بر اينكه آيا ورود روحانيون به عرصه فيلمسازی انتظار میرود نتايج مثبتی به همراه داشته باشد؟ خاطرنشان كرد: كسی را نمیشود به اين بهانه كه ملبس به لباس و سمتی است از ورود به هنر منع كرد. روحانی نيز اينچنين است كه نمیتوان به بهانه روحانی بودن وی را از ورود به كاری منع كرد، چون اگر آن روحانی به لحاظ حرفهای با سينما آشنا باشد چه اشكالی دارد به آن ورود كند. در كلامی من معتقدم حتی اين ورود قادر است نتايج مثبت بسياری به همراه داشته باشد.
وی افزود: هنرمند زمانی كه وسعت نگاهش را تنها بر احساسش متكی كند مسلم بدانيد آثار آن فرد تنها كارهايی سطحی خواهد بود. مسئلهای كه سبب شده بسياری از فيلمهايی كه میخواهند به روحانيت بپردازند از كيفيتهای لازم بیبهره باشند، در همين راستا برگزاری اين جشنواره همايش كمك میكند تا جايگاه روحانی در بستر جامعه به خوبی كارشناسی شود. در كنار اين كاركرد اين رويداد قادر است كمك كند تا نقش فكری روحانيت در فضای علمی جامعه بررسی شود، چون به واقع علاوه بر حوزه، دانشگاهها نيز در بسيار از مباحث علمی خود از وجود روحانيون بهره میبرند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه آيا اين توان در جشنواره روحانی در قاب سينما موجود است تا بتواند خواسته فوق را محقق كند؟ گفت: قابل كتمان نيست كه در اين جشنواره تضارب آرای مختلفی به وجود آمد؛ وضعيتی كه اين امكان را برای نظرات مختلف فراهم كرد كه خود را به مخاطبان عرضه كنند. امكانی كه شايد در گذشته بدين شكل برای آنها فراهم نبود، پس اميدواريم اين حركت سرآغاز يك جريان خوب باشد تا با تداوم برگزاری، سينماگران نسبت به موضوعی كه (روحانيت) بدان علاقهمند هستند درك و تعمق پيدا كنند.
گيلآبادی درباره نوع نگاه سينما به روحانيت در سينمای پس از انقلاب تصريح كرد: من نوع نگاه سينما به روحانيت را مناسب نمیدانم، حتی در مقايسه با سينمای قبل از انقلاب پيشرفتی در اين زمينه حاصل نشده است، زيرا در عموم كارها تنها برای روحانيت يك جايگاه تبشيری و خنثی در نظر گرفته میشود. در اين كارها نوع زندگی و تفكر روحانيون به نحوی ترسيم شده كه در ديگر اقشار هم میتوان آن ويژگیها را مشاهده كرد، درصورتيكه نياز بود كه در سينما كارهايی توليد شود كه به عمق و معنويت حاكم بر اين قشر بپردازد، البته تلاشهايی چون «زير نور ماه» در اين عرصه انجام شده، ولی هنوز آن كار مناسب توليد نشده است.
دبير نخستين جشنواره هنرهای معاصر اسلامی ادامه داد: روحانی متناسب با نگاه قرآن، علاوه بر اينكه برايش میبايست نقش تبشيری در نظر گرفت بايد خصيصه انذاری را هم قائل شد، چون اگر بخواهيم از ويژگی انذاری يك روحانی غافل شويم در حقيقت نوع زندگی طلبگی روحانی را به فراموشی سپردهايم. در كلام ديگر فراموش كردن زی طلبگی در حقيقت نوعی تحت تاثير قرار دادن اصول دينی است كه در آثار سينمايی به چشم میخورد؛ چرا كه كه همانگونه پيشتر گفتم سينمای قبل از انقلاب هم نگاهی تبشيری به روحانيت داشت.
دبير همايش رسانه در افق چشمانداز دانشكده صداوسيما در پاسخ به اين سوال كه برخی خطوط قرمز تا چه حد اجازه نوانديشی را از فيلمهايی كه به روحانی میپردازد گرفته؟ بيان كرد: اين را مسلم بدانيد كه برای پرداختن به تمامی قشرها محدوديتهای وجود دارد كه پرداختن به آن ممكن نيست. برای مثال اگر قرار باشد به برخی مسائل درباره پزشكان پرداخته شود به مميزی بر میخوريم كه اجازه اين كار از ما گرفته میشود، چنين حساسيتی برای ديگر مشاغل نيز وجود دارد، البته قبول دارم كه اگر مميزی در كشور به صورت قانومند درآيد بسياری از اين ايرادات مطرحه از بين میرود.
عضو هيئت مميز گروه توليد دانشكده صداوسيما در پاسخ به سوال پايانی مبنی بر اينكه آيا ورود روحانيون به عرصه فيلمسازی انتظار میرود نتايج مثبتی به همراه داشته باشد؟ خاطرنشان كرد: كسی را نمیشود به اين بهانه كه ملبس به لباس و سمتی است از ورود به هنر منع كرد. روحانی نيز اينچنين است كه نمیتوان به بهانه روحانی بودن وی را از ورود به كاری منع كرد، چون اگر آن روحانی به لحاظ حرفهای با سينما آشنا باشد چه اشكالی دارد به آن ورود كند. در كلامی من معتقدم حتی اين ورود قادر است نتايج مثبت بسياری به همراه داشته باشد.
