افزايش ميزان توجه مجسمهسازان به فرهنگ بومی
گروه هنر: هنرمندان ايرانی به ويژه هنرمندان جوان با افزايش تجربه در حوزه مجسمهسازی، برای خلق اثر بيشتر به فرهنگ خود رجوع میكنند بدين معنی كه طی اين سالها، هنرمندان ما از لحاظ توجه به فرهنگ بومی خودمان موفقتر عمل كردهاند.
سيدمجتبی موسوی، مدير امور حجم سازمان زيباسازی شهرداری تهران و دبير پنجمين سمپوزيوم بينالمللی مجسمهسازی تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) در مورد ميزان انتقال مفاهيم معنوی در آثار ايجاد شده در سمپوزيوم اظهار كرد: موضوع سمپوزيوم همچون ادوار گذشته، آزاد بوده است، اما طبيعتا هر هنرمندی يك روند موضوعی و اجرايی در آثار خود دنبال میكند.
وی اضافه كرد: طبيعی است كه هر اثر هنری معانی و مفاهيم درونی داشته باشد و بعضا مختص شخص هنرمند است و نيز ممكن است متناسب با موضوعات اجتماعی و فرهنگی هر هنرمند باشد، اما آنچه كه مهم است، اين است كه اثر در ارتباط با مخاطبش و در محيطی كه قرار میگيرد چه تاثيری میگذارد و مخاطب چه برداشتی میتواند از آن داشته باشد.
موسوی ادامه داد: آيا مخاطب میتواند از نظر معنايی و مفهومی با اثر درگير شود و يا آن كه خود اثر در شكل مجسمه توانايی القای معنی و مفهوم به بيننده را داراست؟ اينها همه چيزهايی است كه در مورد مجسمه میتوان گفت، البته در آثار مختص به سمپوزيوم به دليل آزاد بودن موضوع در آن نبايد به دنبال مفهوم خاص باشيم.
مدير نگارخانه برگ عنوان كرد: آنچه كه جای خوشحالی دارد اين است كه هنرمندان ايرانی به ويژه هنرمندان جوان با افزايش تجربه در حوزه مجسمهسازی كشور، برای خلق اثر، بيشتر به فرهنگ خود رجوع میكنند بدين معنی كه طی اين سالها، هنرمندان ما از لحاظ توجه به فرهنگ بومی خودمان موفقتر عمل كردهاند.
وی متذكر شد: اينكه يك اثر هنری برخاسته از خاستگاه فرهنگی هنرمند باشد با مخاطب بومی و خارجی ارتباط موثرتر و مسقيمتری برقرار میكند.
موسوی اظهاركرد: بسياری از مفاهيم و معانی در درون اثر، با تنوع نگاه مخاطبان مختلف تنوع خواهد داشت و مخاطبان برداشتهای متفاوتی خواهند داشت؛ اغلب آثار اگر چه درونمايههای فرهنگی و معنوی دارند اما چنان با درونيات هنرمند سازنده آميخته هستند كه تنها در لايههای درونی بروز پيدا میكنند و در ظاهر به چشم نمیآيند و برای ارتباط با آنها به تعمق بيشتری نياز است.
شايان ذكر است، اختتاميه پنجمين سمپوزيوم چوب 25 ارديبهشتماه با حضور 32 هنرمند ايرانی و خارجی برگزار شد؛ اين سمپوزيوم از شنبه 14 ارديبهشتماه در پارك نوروز بوستان آب و آتش آغاز به كار كرده بود.
سمپوزيوم مجسمهسازی توسط سازمان زيباسازی شهر تهران با هدف توسعه هنر مجسمهسازی معاصر ايران و تلطيف فضاهای شهر تهران از طريق فراهم آوردن شرايط بروز و شكوفايی آفرينشهای هنری و تعميم نگاه زيباشناسانه در جامعه برگزار شد و سمپوزيوم پنجم ميزبان 6 مجسمهساز بينالمللی از كشورهای بلغارستان، اندونزی، اروگوئه و شيلی بود.
در كنار اين هنرمندان دو استاد هنر مجسمه سازی با چوب كشور، جمشيد مراديان و محمد حسين عماد نيز در بخش مدعوين پنجمين سمپوزيوم به ارائه اثر پرداختند. بخش اصلی اين رويداد فرهنگی و هنری، ميزبان 13 هنرمند ايرانی بود. محمد مروستی، مرضيه ميرمطهری، مهدی رنگچی، مهدی آشوری، فاطمه مجيدی، سمانه ريحانی، علی وزيری، پژمان علومی، مرتضی باقری مصلح آبادی، رضا حسنزاده، شهريار رضايی، امين بلاغی اينالو و علی خطايی ايلخچی مجسمهسازانی هستند كه در پارك نوروز بوستان آب و آتش دست به آفرينش هنری زدند.
گفتنی است، آثار حاصل از برگزاری اين سمپوزيوم به صورت نمايشگاه دائمی و به شكل باغمجسمه، در بوستان نوروز به نمايش درآمده است.
وی اضافه كرد: طبيعی است كه هر اثر هنری معانی و مفاهيم درونی داشته باشد و بعضا مختص شخص هنرمند است و نيز ممكن است متناسب با موضوعات اجتماعی و فرهنگی هر هنرمند باشد، اما آنچه كه مهم است، اين است كه اثر در ارتباط با مخاطبش و در محيطی كه قرار میگيرد چه تاثيری میگذارد و مخاطب چه برداشتی میتواند از آن داشته باشد.
موسوی ادامه داد: آيا مخاطب میتواند از نظر معنايی و مفهومی با اثر درگير شود و يا آن كه خود اثر در شكل مجسمه توانايی القای معنی و مفهوم به بيننده را داراست؟ اينها همه چيزهايی است كه در مورد مجسمه میتوان گفت، البته در آثار مختص به سمپوزيوم به دليل آزاد بودن موضوع در آن نبايد به دنبال مفهوم خاص باشيم.
مدير نگارخانه برگ عنوان كرد: آنچه كه جای خوشحالی دارد اين است كه هنرمندان ايرانی به ويژه هنرمندان جوان با افزايش تجربه در حوزه مجسمهسازی كشور، برای خلق اثر، بيشتر به فرهنگ خود رجوع میكنند بدين معنی كه طی اين سالها، هنرمندان ما از لحاظ توجه به فرهنگ بومی خودمان موفقتر عمل كردهاند.
وی متذكر شد: اينكه يك اثر هنری برخاسته از خاستگاه فرهنگی هنرمند باشد با مخاطب بومی و خارجی ارتباط موثرتر و مسقيمتری برقرار میكند.
موسوی اظهاركرد: بسياری از مفاهيم و معانی در درون اثر، با تنوع نگاه مخاطبان مختلف تنوع خواهد داشت و مخاطبان برداشتهای متفاوتی خواهند داشت؛ اغلب آثار اگر چه درونمايههای فرهنگی و معنوی دارند اما چنان با درونيات هنرمند سازنده آميخته هستند كه تنها در لايههای درونی بروز پيدا میكنند و در ظاهر به چشم نمیآيند و برای ارتباط با آنها به تعمق بيشتری نياز است.
شايان ذكر است، اختتاميه پنجمين سمپوزيوم چوب 25 ارديبهشتماه با حضور 32 هنرمند ايرانی و خارجی برگزار شد؛ اين سمپوزيوم از شنبه 14 ارديبهشتماه در پارك نوروز بوستان آب و آتش آغاز به كار كرده بود.
سمپوزيوم مجسمهسازی توسط سازمان زيباسازی شهر تهران با هدف توسعه هنر مجسمهسازی معاصر ايران و تلطيف فضاهای شهر تهران از طريق فراهم آوردن شرايط بروز و شكوفايی آفرينشهای هنری و تعميم نگاه زيباشناسانه در جامعه برگزار شد و سمپوزيوم پنجم ميزبان 6 مجسمهساز بينالمللی از كشورهای بلغارستان، اندونزی، اروگوئه و شيلی بود.
در كنار اين هنرمندان دو استاد هنر مجسمه سازی با چوب كشور، جمشيد مراديان و محمد حسين عماد نيز در بخش مدعوين پنجمين سمپوزيوم به ارائه اثر پرداختند. بخش اصلی اين رويداد فرهنگی و هنری، ميزبان 13 هنرمند ايرانی بود. محمد مروستی، مرضيه ميرمطهری، مهدی رنگچی، مهدی آشوری، فاطمه مجيدی، سمانه ريحانی، علی وزيری، پژمان علومی، مرتضی باقری مصلح آبادی، رضا حسنزاده، شهريار رضايی، امين بلاغی اينالو و علی خطايی ايلخچی مجسمهسازانی هستند كه در پارك نوروز بوستان آب و آتش دست به آفرينش هنری زدند.
گفتنی است، آثار حاصل از برگزاری اين سمپوزيوم به صورت نمايشگاه دائمی و به شكل باغمجسمه، در بوستان نوروز به نمايش درآمده است.
