انسيه رضايی، مدير مكتبالقرآن تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، در رابطه با اين كه مؤسسات قرآنی چگونه میتوانند به جلسات عمومی و غير رسمی قرآن بازرسی و نظارت داشته باشند، گفت: جلسات عمومی و غير رسمی قرآن تاكنون عملكرد مثبتی داشتهاند و حافظان و قاريان بسياری در اين مراكز قرآنی تربيت شدهاند.
وی ادامه داد: اما در اين زمينه بايد گفت به منظور هماهنگ شدن فعاليت آنها، مؤسسات قرآنی میتوانند در حد توان خود به صورت غير مستقيم برنامههايی را به آنها ارائه دهند.
وی با اشاره به نقش مؤسسات و مديران متخصص قرآنی در جهتدهی عملكرد و فعاليتهای قرآنی غير رسمی در جامعه اظهار كرد: بايد جلساتی برگزار شود و از مديران دعوت به عمل آيد تا برنامههای خود را ارائه دهند و به اين ترتيب مديران با يكديگر تبادل نظر كرده و از تجربيات يكديگر استفاده میكنند و میتوانند به نيازسنجی بپردازند و مخاطبان بيشتری را جذب كنند.
رضايی درباره اين كه همگام شدن مؤسسات قرآنی با جلسات غير رسمی قرآنی چه تأثيری میتواند در روند كارآيی جلسات داشته باشد، عنوان كرد: با توجه به اين كه فعاليتهای جلسات قرآنی، غير رسمی است در صورت همكاری با مؤسسات قرآنی فعاليت آنها در چارچوب خاصی قرار میگيرد و با آشنا كردن جلسات با فعاليتهای مؤسسات در قالب بروشورهايی میتوان فعاليتهای آنها را زمانبندی كرده و طرح درس ارائه كرد.
وی درمورد اين كه آيا واگذاری امور اجرايی قرآنی به جلسات غير رسمی میتواند در رشد و ارتقاء سطح قرآنی جامعه تأثيرگذار باشد، بيان كرد: نمیتوان امور اجرايی را به جلسات قرآنی واگذار كرد چون افراد با سطح سواد متفاوت در اين جلسات شركت دارند و پالايش صحيحی برای جذب نيروها در اين مراكز وجود ندارد و نياز به برنامهريزی مدون دارد.
مدير مكتبالقرآن تهران با اشاره به نقش نهادهای متولی امور قرآنی در ساماندهی جلسات غير رسمی قرآن تصريح كرد: نهادهای قرآنی از جمله اداره تبليغات اسلامی و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نقش هدايتكننده را برعهده دارند و جلسات قرآنی بايد به صورت جريانی پيوسته تحت نظارت آنها باشند و البته حمايتهای مادی و معنوی از سوی اين نهادها بايد به صورت غير مستقيم اعمال شود.
وی در رابطه با اين كه چگونه میتوان در راستای هم افزايی فعاليتهای قرآنی شيوهها و روشهای آموزش قرآن را در جلسات غير رسمی و عمومی هماهنگ كرد، افزود: به منظور هماهنگ كردن روشهای آموزشی در جلسات قرآنی بايد آموزههای لازم به مسئولان و مربيان قرآن ارائه شود، نيروهای كارآمد شناسايی شده و برنامههای آموزشی مورد ارزيابی كيفی قرار گيرد و بر اساس توانمندی جلسات قرآنی به آنها اجازه فعاليت داده شود.
رضايی درباره اين كه چگونه میتوان از ظرفيت جلسات عمومی قرآن در راستای شناسايی و جذب فعالان قرآنی و اطلاعرسانی در زمينه امور قرآنی استفاده كرد، گفت: استعدادهای خوبی در جلسات قرآنی حضور دارند كه ممكن است از نظر تلاوت، حفظ و غيره دارای تبحر باشند، اما خود را مقيد به حضور در جلسات كردهاند و مسئولان بايد آنها را شناسايی كرده و به مؤسسات فعال قرآنی معرفی كنند.