پيروز ارجمند، مدير مركز موسيقی حوزه هنری در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: هدف نقد منفی از سياستهای معاونت هنری در مورد عرصه موسيقی حرفهای نيست بلكه آنچه گفته میشود تنها ديدگاه و اظهار نظر شخصی است كه در مورد عملكرد دولت در پرداختن به فعاليتهای موسيقايی مطرح میشود.
وی گفت: ديدگاههای مطرح شده در مورد وضعيت موسيقی و عملكرد دولت دهم در بسط و گسترش، ارتقای سطح كمی و كيفی آن كاملاً سليقهای است همچنانكه شايد اگر نقد منفی نيز در اين مورد وجود داشته باشد توجيه مسئولان در مواجهه با آن اين است كه سليقه ما در اتخاذ اين سياست همين بوده است و ممكن است با يك ساختار مديريتی جديد، سياستها كلاً تغيير كند.
ارجمند تصريح كرد: با احترام به نيت و خواست مديران هنری در دولت در مورد عرصه موسيقی بايد بگويم كه اگر من مسئوليتی در معاونت هنری در رابطه با عرصه موسيقی داشتم حمايت بيشتری از توليد موسيقی اصيل ايرانی میكردم و دليل اين امر نيز آن است كه اين عرصه به ويژه موسيقی سنتی ايرانی فاقد اقتصاد پوياست.
وی با اشاره به اينكه حمايت از توليدات موسيقی تنها نبايد حمايتهای مالی باشد، گفت: حمايتهای نرمافزاری، ايجاد بستر و فضای مناسب به منظور تشويق هر چه بيشتر هنرمندان موسيقی به ويژه هنرمندانی كه در زمينه موسيقی ايرانی، ارزشی و دينی فعال هستند، برداشته شدن قوانين دست و پاگير و شأنيتبخشی به مقام هنری فعالان اين عرصه از جمله اقداماتی است كه در زيرمجموعه چتر حمايتی موسيقی بايد بيشتر مورد توجه مسئولان قرار گرفته و گستردهتر از پيش اجرا شود.
مدير مركز موسيقی حوزه هنری تأكيد كرد: حمايتهای صنفی از اين قشر در طول دولت جاری از برنامهريزی منسجم و مشخصی برخوردار نبوده است و لذا جا دارد تا مسئولان بيشتر به اين دسته از حمايتها به ويژه در برخورد با موسيقیدانها بها دهند كه نتايج مطلوبی در پی خواهد داشت و يكی از تبعات آن كه تجربه اجرايی بارها و بارها به من و همكارانم آن را به اثبات رسانده است اين است كه انگيزه لازم حرفهای را ميان آنها ايجاد كرده كه به توليد آثار موسيقی با هويت ايرانی و اسلامی منجر خواهد شد.
وی در پايان گفت: به هر حال فعالان عرصه موسيقی افرادی با توقعات بسيار اندك و بدون كوچكترين چشمداشتی در برابر كاری كه میكنند هستند همچنانكه در طول سالهای اخير شاهد بويدم كه عملكرد موفقی به ويژه در مورد شركت در رويدادهای فرهنگی و هنری داخلی و بينالمللی داشتهاند و گستردگی بيشتر چتر حمايتی پاسخ مناسبی به حجب و ادب آنهاست.