مجتبی عزيزی، رئيس بنياد قرآن و عترت اميرالمؤمنين(ع) در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، در رابطه با استعداديابی قرآنی توسط مراكز آموزشی و مؤسسات قرآنی گفت: يقيناً ورود به حوزه آموزش مهارتهای قرآنی و عدم درك صحيح از شرايط و يا عدم شناخت كافی از استعدادهای متقاضيان، هدر رفتن زمان، افزايش هزينهها و كاهش بهرهوری و مشكلات عاطفی، اجتماعی و دلسردی بسيار برای فراگيران را به دنبال خواهد داشت.
اين مدرس دانشگاه ضمن بيان مطلب فوق به توانمندی ذاتی و خدادادی در افراد مستعد قرآنی اشاره و تصريح كرد: استعداد افراد يا در راستای توانمندی ذاتی و خدادادی است و يا در اثر تمرين، ممارست و برنامهريزی كه به عقيده بنده نسبت راهكار دوم بسيار بيشتر از نسبت راهكار اول است.
اين فعال قرآنی مطرح كرد: لازم است برای كشف استعداد قرآنی مخاطبان مؤسسات قرآنی، ابتدا وضع موجود و توانمندیها و قابليتهای فردی افراد را شناخت، سپس به ترسيم وضع مطلوب پرداخت و در نتيجه راه رسيدن از وضع موجود به وضع مطلوب و هدايت در مسير صحيح را ترسيم و به عنوان هدف سرلوحه برنامهها قرار داد.
رئيس بزرگترين مجتمع قرآنی كشور در ادامه با بيان اين موضوع كه برخی از استعدادها توسط والدين فرزندان كشف میشود، گفت: برخی از استعدادهای ويژه ممكن است توسط والدين فرزندان كشف شود و يا ممكن است تأثير فعاليتهای قرآن بر تربيت دينی كودكان منجر به شناخت استعدادهای قرآنی مخاطبان توسط مؤسسات قرآنی شود.
وی با اشاره به اين كه استعدادهای نهفته قرآنآموزان نياز به كشف توسط كارشناسان زبده دارد، اظهار كرد: ضمن اينكه در اين مسير میتوان از برپايی مسابقات قرآنی در سطح محلی، منطقهای، ملی و ... نهايت استفاده را كرد؛ چراكه خلاقيتهای درونی افراد و استعدادهای نهفته قرآنآموزان نياز به كشف و استعداديابی به منظور رسيدن به شكوفايی فنی و تخصصی دارد.
عزيزی در ادامه بيان كرد: راهكار ديگری كه مغفول مانده و بايد به آن توجه كرد و در نهايت نياز به فرهنگسازی در جامعه دارد اين است كه با نگاه به آيات و روايات در میيابيم كه فرزندان از منزلت و جايگاه بالايی برخوردارند و اگر والدين اين حقيقت مهم را دريابند، با آگاهی بيشتر در تربيت و آموزش فرزندان، اهتمام میورزند.
اين فعال قرآنی اضافه كرد: در حقيقت به جای اينكه بيشتر به فكر خوراك، پوشاك و آينده مادی فرزندان خود باشند، فكر و ذكر آنها و دغدغه اصلی آنها مشغول تربيت دينی فرزندان خواهد بود.
رئيس بزرگترين مجتمع قرآنی كشور در رابطه با روشها و معيارهای آموزشی مؤسسات قرآنی جهت استعداديابی قرآنی گفت: متأسفانه روشها و معيارهای آموزشی در بخش قابل توجهی از مؤسسات عمدتاً بر اساس روشهای سليقهای، تقليدی يا ساختگی است و نتيجه اين شده كه استعداديابی و نخبهپروری براساس اصول و ضوابط حاكم چندان معتبر نبوده و منجر به شكوفايی نخواهد شد.
اين مدرس مراكز آموزش عالی افزود: شناخت استعدادهای نهفته قرآنی با برنامه همواره خواهد بود كه همواره بايد برای تمامی قرآنآموزان مستعد قرآنی مؤسسات برنامه طراحی كرد و سپس به مسابقات قرآنی و المپيادها ختم شود.
وی يكی از ابزارهای اصلی توسعه و پيشرفت در مباحث قرآنی را استعداديابی دانست و بيان كرد: يكی از ابزارهای اصلی توسعه در مباحث قرآنی استعداديابی است كه به طور جدی دنبال نمیشود، در واقع متأسفانه روند استعداديابی در مؤسسات قرآنی يا وجود ندارد و يا بسيار كند است.
اين فعال قرآنی تأكيد كرد: در كنار روشهای سنتی و معمول، تعميق و توسعه يك رشته قرآنی به شكل علمی در گرو استعداديابی است، هر چقدر استعداديابی در يك مؤسسهای دقيقتر انجام شود؛ به توسعه و اثر بخشی بيش از پيش فعاليتها كمك میكند.
عزيزی با بيان اين مطلب كه در زمينه استعداديابی و جذب استعدادهای قرآنی كشور در قدمهای اول قرار داريم، يادآور شد: تا زمانی كه استعداديابی به عنوان يك ضرورت در جامعه قرآنی احساس نشود، خروجی موفقی نخواهيم داشت كه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان متولی برنامههای قرآنی كشور يك مرجع استعداديابی در كشور مشخص كند تا نگرشها به سمت استعداديابی قرآنی سازمان يافتهتر و دقيقتر باشد و از كارهای جسته و گريخته و پراكنده جلوگيری به عمل آيد.