خرداد 68؛ ثانيههای پر التهاب ايرانزمين و غروب آفتاب انقلاب
تقريباً از اول خرداد 1368، مردم ايران خبرهای نگران كنندهای از وضع جسمی امام خمينی شنيدند و در اضطراب و اندوه فرو رفتند.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، اين نگرانی زمانی بيشتر شد كه در دوم خرداد 1368 در اخبار ساعت 14 صدای جمهوری اسلامی ايران، اطلاعيه كوتاه دفتر امام خمينی قرائت شد.
در اين اطلاعيه از عمل جراحی دستگاه گوارش امام خمينی(ره) به دليل خونريزی، خبر كوتاه و مبهمی نقل شد. هنگامی كه دفتر امام خمينی(ره) با سيل تلفنهای افرادی كه اطلاعات بيشتری میخواستند مواجه شد، برای همه تلفنكنندگان يك پاسخ داشت و آن هم اين بود «الحمدلله حال امام رضايتبخش است؛ دعا كنيد». گرچه اين پاسخ نيز معنادار بود ولی اخباری كه پس از آن به تدريج منتشر شد، حكايت از اين داشت كه حال امام خمينی رو به بهبود است و مشكلی وجود ندارد.
اين روند ادامه داشت كه ناگهان در شامگاه 13 خرداد، سيمای جمهوری اسلامی ايران از پيدايش مشكل در مسير درمان امام خمينی(ره) سخن به ميان آورد. در همين حال، اطلاعيه دفتر امام خمينی نيز قرائت شد و از مردم درخواست شد دعای خالصانه جهت شفای امام خمينی به عمل آورند. در اين زمان بود كه قلب ملت بزرگ ايران لرزيد و همه احساس كردند كه در آستانه غم بزرگی قرار گرفتهاند.
در اين زمان، موج بزرگی از دعا و زاری سراسر كشور را فرا گرفت و مردم به تنهايی و يا به صورت حضور در مساجد و اماكن مقدس، از نهان جان به دعا و زاری پرداختند. در سحرگاه 14 خرداد 1368، در حالی كه مردم هنوز به دعا و نيايش مشغول بودند، به محض اين كه برای نماز صبح و عبادت سحرگاهی از خواب برخاستند، احساس كردند كه برنامههای صدای جمهوری اسلامی ايران غيرعادی است و هيچ برنامهای اجرا نمیشود و فقط صوت قرائت قرآن پخش میشود.
در اين زمان كه نگرانیها به اوج رسيده بود و مردم پيوسته گوش به صدای راديو سپرده بودند، گوينده راديو در ساعت 7 بامداد بعد از چند ساعت سكوت، هنگام پخش اخبار، لب به سخن گشود و با صدای لرزان گفت: «بسم الله الرحمن الرحيم/ انا لله و انا اليه راجعون؛ روح بلند پيشوای مسلمانان و رهبر آزادگان، حضرت امام خمينی به ملكوت اعلی پيوست».
با اعلام اين خبر، بغض يك ملت بزرگ و بغض شيفتگان اسلام در سراسر جهان تركيد و موج زاری سراسر كشور را فرا گرفت. ناگهان نه تنها مردم سياهپوش شدند بلكه كوچهها و خيابانها را نيز سياهپوش كردند. در اين زمان، كاروانهای عزادار نيز از نقاط دور و نزديك كشور به سوی تهران حركت كردند تا در مراسم وداع بزرگ شركت كنند. روز 15 خرداد، مردم از اولين ساعتهای روز در مصلای بزرگ تهران حاضر شدند تا با پيكر مطهر امام خمينی خداحافظی كند. در اين روز جمعيت حاضر در مصلی به قدری فشرده بود كه هشت نفر جان خويش را در راه آخرين ديدار با امام خود از دست دادند.
روز 16 خرداد در حالی كه بسياری از كاروانهای عزادار به تهران رسيده بودند، مراسم تشييع برگزار شد. شكوه اين تشييع و عمق و وسعت اندوه مردم در اين روز به قدری بود كه واقعاً قلم از توصيف آن ناتوان است. ساعت 7:35 صبح 16 خرداد، مرحوم آيتاللهالعظمی گلپايگانی بر پيكر مطهر امام خمينی نماز گذارد. بعد از مراسم باشكوه نماز، پيكر مطهر امام خمينی(ره) در داخل اتومبيلی قرار گرفت تا به بهشت زهرا حمل شد.
اتومبيل حامل پيكر مطهر امام خمينی در حالی از خيابانها عبور كرد كه از مصلی تا بهشت زهرا و در تمام مسير حركت، امواج انسانی ديده میشد و در خيابانهايی كه همه سياهپوش بودند، مردم به سر و سينه خود میزدند و در فراق رهبر خويش میگريستند. هنگامی كه اتومبيل حامل پيكر مطهر امام خمينی به مناطق جنوب شهر تهران كه از پيروان صادق و بیآلايش امام خمينی(ره) بودند رسيد، حركت اتومبيل به دليل تراكم جمعيت عزادار با مشكل مواجه شد و در بعضی نقاط نيز اتومبيل كاملاً از حركت باز ايستاد.
گرچه تمام مسير حركت اتومبيل حامل پيكر امام انباشته از جمعيت بود، ولی تراكم اصلی در بهشت زهرا و حوالی محلی بود كه قرار بود پيكر امام در آن محل به خاك سپرده شود. تراكم جمعيت در بهشت زهرا چنان بود كه ساعت 10 صبح راديو اعلام كرد به هيچ وجه امكان خاكسپاری پيكر امام وجود ندارد و مراسم تدفين روز ديگر انجام خواهد شد. در اين زمان چون امكان حركت برای اتومبيل باقی نمانده بود، حدود ساعت 10:30 دقيقه بالگردی بر زمين نشست تا پيكر امام خمينی را به محل خاكسپاری منتقل كند. پس از چند ساعت تأخير، در حالی كه همه يقين كرده بودند كه به دليل امواج جمعيت عزادار، امكان خاكسپاری وجود ندارد، بالاخره بالگرد حامل پيكر امام خمينی(ره) پس از زحمات زياد توانست در محل خاكسپاری بر زمين بنشيند.
سرانجام، در حالی كه بيش از 10 ميليون نفر در بهشت زهرا بر سر و سينه خود میزدند، پيكر پاك امام خمينی در ميان سيل اشك و آه مشتاقان به خاك سپرده شد. در اين زمان، شكوه وداع بزرگ ملت با رهبر خويش، به عنوان مهمترين خبر به سراسر جهان مخابره شد.
در اين اطلاعيه از عمل جراحی دستگاه گوارش امام خمينی(ره) به دليل خونريزی، خبر كوتاه و مبهمی نقل شد. هنگامی كه دفتر امام خمينی(ره) با سيل تلفنهای افرادی كه اطلاعات بيشتری میخواستند مواجه شد، برای همه تلفنكنندگان يك پاسخ داشت و آن هم اين بود «الحمدلله حال امام رضايتبخش است؛ دعا كنيد». گرچه اين پاسخ نيز معنادار بود ولی اخباری كه پس از آن به تدريج منتشر شد، حكايت از اين داشت كه حال امام خمينی رو به بهبود است و مشكلی وجود ندارد.
اين روند ادامه داشت كه ناگهان در شامگاه 13 خرداد، سيمای جمهوری اسلامی ايران از پيدايش مشكل در مسير درمان امام خمينی(ره) سخن به ميان آورد. در همين حال، اطلاعيه دفتر امام خمينی نيز قرائت شد و از مردم درخواست شد دعای خالصانه جهت شفای امام خمينی به عمل آورند. در اين زمان بود كه قلب ملت بزرگ ايران لرزيد و همه احساس كردند كه در آستانه غم بزرگی قرار گرفتهاند.
در اين زمان، موج بزرگی از دعا و زاری سراسر كشور را فرا گرفت و مردم به تنهايی و يا به صورت حضور در مساجد و اماكن مقدس، از نهان جان به دعا و زاری پرداختند. در سحرگاه 14 خرداد 1368، در حالی كه مردم هنوز به دعا و نيايش مشغول بودند، به محض اين كه برای نماز صبح و عبادت سحرگاهی از خواب برخاستند، احساس كردند كه برنامههای صدای جمهوری اسلامی ايران غيرعادی است و هيچ برنامهای اجرا نمیشود و فقط صوت قرائت قرآن پخش میشود.
در اين زمان كه نگرانیها به اوج رسيده بود و مردم پيوسته گوش به صدای راديو سپرده بودند، گوينده راديو در ساعت 7 بامداد بعد از چند ساعت سكوت، هنگام پخش اخبار، لب به سخن گشود و با صدای لرزان گفت: «بسم الله الرحمن الرحيم/ انا لله و انا اليه راجعون؛ روح بلند پيشوای مسلمانان و رهبر آزادگان، حضرت امام خمينی به ملكوت اعلی پيوست».
با اعلام اين خبر، بغض يك ملت بزرگ و بغض شيفتگان اسلام در سراسر جهان تركيد و موج زاری سراسر كشور را فرا گرفت. ناگهان نه تنها مردم سياهپوش شدند بلكه كوچهها و خيابانها را نيز سياهپوش كردند. در اين زمان، كاروانهای عزادار نيز از نقاط دور و نزديك كشور به سوی تهران حركت كردند تا در مراسم وداع بزرگ شركت كنند. روز 15 خرداد، مردم از اولين ساعتهای روز در مصلای بزرگ تهران حاضر شدند تا با پيكر مطهر امام خمينی خداحافظی كند. در اين روز جمعيت حاضر در مصلی به قدری فشرده بود كه هشت نفر جان خويش را در راه آخرين ديدار با امام خود از دست دادند.
روز 16 خرداد در حالی كه بسياری از كاروانهای عزادار به تهران رسيده بودند، مراسم تشييع برگزار شد. شكوه اين تشييع و عمق و وسعت اندوه مردم در اين روز به قدری بود كه واقعاً قلم از توصيف آن ناتوان است. ساعت 7:35 صبح 16 خرداد، مرحوم آيتاللهالعظمی گلپايگانی بر پيكر مطهر امام خمينی نماز گذارد. بعد از مراسم باشكوه نماز، پيكر مطهر امام خمينی(ره) در داخل اتومبيلی قرار گرفت تا به بهشت زهرا حمل شد.
اتومبيل حامل پيكر مطهر امام خمينی در حالی از خيابانها عبور كرد كه از مصلی تا بهشت زهرا و در تمام مسير حركت، امواج انسانی ديده میشد و در خيابانهايی كه همه سياهپوش بودند، مردم به سر و سينه خود میزدند و در فراق رهبر خويش میگريستند. هنگامی كه اتومبيل حامل پيكر مطهر امام خمينی به مناطق جنوب شهر تهران كه از پيروان صادق و بیآلايش امام خمينی(ره) بودند رسيد، حركت اتومبيل به دليل تراكم جمعيت عزادار با مشكل مواجه شد و در بعضی نقاط نيز اتومبيل كاملاً از حركت باز ايستاد.
گرچه تمام مسير حركت اتومبيل حامل پيكر امام انباشته از جمعيت بود، ولی تراكم اصلی در بهشت زهرا و حوالی محلی بود كه قرار بود پيكر امام در آن محل به خاك سپرده شود. تراكم جمعيت در بهشت زهرا چنان بود كه ساعت 10 صبح راديو اعلام كرد به هيچ وجه امكان خاكسپاری پيكر امام وجود ندارد و مراسم تدفين روز ديگر انجام خواهد شد. در اين زمان چون امكان حركت برای اتومبيل باقی نمانده بود، حدود ساعت 10:30 دقيقه بالگردی بر زمين نشست تا پيكر امام خمينی را به محل خاكسپاری منتقل كند. پس از چند ساعت تأخير، در حالی كه همه يقين كرده بودند كه به دليل امواج جمعيت عزادار، امكان خاكسپاری وجود ندارد، بالاخره بالگرد حامل پيكر امام خمينی(ره) پس از زحمات زياد توانست در محل خاكسپاری بر زمين بنشيند.
سرانجام، در حالی كه بيش از 10 ميليون نفر در بهشت زهرا بر سر و سينه خود میزدند، پيكر پاك امام خمينی در ميان سيل اشك و آه مشتاقان به خاك سپرده شد. در اين زمان، شكوه وداع بزرگ ملت با رهبر خويش، به عنوان مهمترين خبر به سراسر جهان مخابره شد.
