امام راحل(ره) بر اين باور بودند كه اصولاً برای تعالی و رشد جامعه يك روش و راه واحد وجود ندارد
نماينده مجلس خبرگان رهبری گفت: امام راحل(ره) بر اين باور بودند كه اصولاً برای تعالی و رشد جامعه يك روش و راه واحد وجود ندارد و مجموعه مناسبات است كه تعيين میكند در هر شرايطی از چه راهی و با چه روشی میتوان جامعه اسلامی را حفظ كرد و به سمت تعالی رهنمون شد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، آيتالله هاشم هاشمزاده هريسی، نماينده مجلس خبرگان رهبری همزمان با سالگرد ارتحال امام(ره) و قيام 15 خرداد طی سخنانی با اشاره به سيره امام(ره) و محتوای حكومت اسلامی گفت: چيزی كه به ايام سالگرد رحلت امام(ره) معنی میبخشد، يادآوری اصول مهم و اساسی است كه پركننده ظرفی به نام «جمهوری اسلامی ايران» است ظرفی كه قطعاً هويت آن نمیتواند جدای از مظروف و محتوای آن باشد، چه آنكه جدا كردن اين ظرف و مظروف از يكديگر به طور مستقيم به معنای قلب آرمانها و اهداف والايی است كه موجبات تشكيل و تثبيت ساختار سياسی كنونی كشور را فراهم كرد.
وی با اشاره به جمله تاريخی امام(ره) كه فرمودند «حفظ نظام از اوجب واجبات است» افزود: اما آيا اين جمله كوتاه به تنهايی بيانگر تمام آن چيزی است كه بنيانگذار كبير جمهوری اسلامی در مورد صيانت از چارچوبهای نظام اسلامی كشور ترسيم كرده بودند؟ قطعاً با نگاهی گذرا به مجموعه موضعگيریها و نظرات سياسی امام(ره) در میيابيم كه ايشان حفظ و تعالی نظام را در پيوندی مستدام و محكم با روشها و منشهای خاصی ديده بودند كه چارچوب تشكيل دهنده آن احترام به يكديگر، حفظ اخلاق و حريم افراد و همچنين توجه به شريعت متعالی اسلام است.
آيتالله هاشمزاده هريسی با بيان اينكه محتوای نظام اسلامی ايران به اندازه شكل آن دارای ارزش و اهميت است، گفت: در سيره حكومتی امام(ره) بيش از آنكه به مخالفان و منتقدان نهيب و توصيه شده باشد، به مسئولان و دولتمردان تذكر داده شده تا حتی لحظهای هم روشهای انسانی ــ اسلامی حكومتورزی را به بهانه حفظ نظام يا با اهداف ديگر فدا نكنند، چراكه حفظ نظام زمانی معنا و كاركرد پيدا میكند كه در ارتباط با زندگی مردم، رضايت عمومی و حفظ معنويات در جامعه باشد.
وی افزود: در همين راستا يكی از محورهای اساسی تشكيل دهنده نظام فكری و سياسی امام(ره) توجه كمنظير ايشان به شرايط مكان و زمان بود. ايشان بر اين اعتقاد بودند كه شرايط مكان و زمان حتی در موضعگيریهای فقهی هم تأثير مستقيم دارد و بايد مد نظر قرار بگيرد، چه برسد به تصميمات و برنامههای سياسی و اجرايی كشور. تجربه عملی دوران رهبری ايشان هم گواه محكمی بر اين مدعاست. جايی كه ايشان همواره ضمن آن كه آرمانها و اهداف عالی انقلاب را در تصميمگيریهای كلی و جزئی مد نظر قرار میدادند، همزمان از مصلحتی كه شرايط زمانی و مكانی ايجاب میكرد نيز غافل نبودند.
نماينده مجلس خبرگان رهبری اضافه كرد: امام راحل(ره) بر اين باور بودند كه اصولاً برای تعالی و رشد جامعه يك روش و راه واحد وجود ندارد و مجموعه مناسبات است كه تعيين میكند در هر شرايطی از چه راهی و با چه روشی میتوان جامعه اسلامی را حفظ كرد و به سمت تعالی رهنمون شد. اين مهم ناشی از نگاه جامعه محور ايشان به عنوان يك رهبر مذهبی ــ سياسی بود. نگاهی كه البته در سيره ائمه اطهار(ع) هم كاملاً برجسته و نمودار است. همين نگاه است كه صلح امام حسن(ع) و حماسه عاشورايی امام حسين(ع) را باعث میشود.
اين فقيه و صاحبنظر مسائل دينی با بيان اينكه از مقايسه همين دو نوع رفتار متفاوت ائمه شيعه میتوان فهميد كه حتی شرايط زمان و مكان و خير مسلمين در تعيين زمان جهاد با دشمن دين خدا هم تعيينكننده است، افزود: امروز در آستانه سالگرد رحلت امام(ره) شايد پسنديدهترين كار برای ما كه وارثان او در حكومت اسلامی ايران هستيم اين باشد كه با نگاهی دقيق و واقعبينانه تناسب محتوا و شكل نظام جمهوری اسلامی را ارزيابی كنيم و ببينيم كه آيا روشها و منشهای ما در راه حفظ و تعالی اين انقلاب صحيح بوده و تا چه ميزان شرايط زمان و مكان را بعد از فقدان آن رهبر فرزانه دريافتهايم.
وی با اشاره به جمله تاريخی امام(ره) كه فرمودند «حفظ نظام از اوجب واجبات است» افزود: اما آيا اين جمله كوتاه به تنهايی بيانگر تمام آن چيزی است كه بنيانگذار كبير جمهوری اسلامی در مورد صيانت از چارچوبهای نظام اسلامی كشور ترسيم كرده بودند؟ قطعاً با نگاهی گذرا به مجموعه موضعگيریها و نظرات سياسی امام(ره) در میيابيم كه ايشان حفظ و تعالی نظام را در پيوندی مستدام و محكم با روشها و منشهای خاصی ديده بودند كه چارچوب تشكيل دهنده آن احترام به يكديگر، حفظ اخلاق و حريم افراد و همچنين توجه به شريعت متعالی اسلام است.
آيتالله هاشمزاده هريسی با بيان اينكه محتوای نظام اسلامی ايران به اندازه شكل آن دارای ارزش و اهميت است، گفت: در سيره حكومتی امام(ره) بيش از آنكه به مخالفان و منتقدان نهيب و توصيه شده باشد، به مسئولان و دولتمردان تذكر داده شده تا حتی لحظهای هم روشهای انسانی ــ اسلامی حكومتورزی را به بهانه حفظ نظام يا با اهداف ديگر فدا نكنند، چراكه حفظ نظام زمانی معنا و كاركرد پيدا میكند كه در ارتباط با زندگی مردم، رضايت عمومی و حفظ معنويات در جامعه باشد.
وی افزود: در همين راستا يكی از محورهای اساسی تشكيل دهنده نظام فكری و سياسی امام(ره) توجه كمنظير ايشان به شرايط مكان و زمان بود. ايشان بر اين اعتقاد بودند كه شرايط مكان و زمان حتی در موضعگيریهای فقهی هم تأثير مستقيم دارد و بايد مد نظر قرار بگيرد، چه برسد به تصميمات و برنامههای سياسی و اجرايی كشور. تجربه عملی دوران رهبری ايشان هم گواه محكمی بر اين مدعاست. جايی كه ايشان همواره ضمن آن كه آرمانها و اهداف عالی انقلاب را در تصميمگيریهای كلی و جزئی مد نظر قرار میدادند، همزمان از مصلحتی كه شرايط زمانی و مكانی ايجاب میكرد نيز غافل نبودند.
نماينده مجلس خبرگان رهبری اضافه كرد: امام راحل(ره) بر اين باور بودند كه اصولاً برای تعالی و رشد جامعه يك روش و راه واحد وجود ندارد و مجموعه مناسبات است كه تعيين میكند در هر شرايطی از چه راهی و با چه روشی میتوان جامعه اسلامی را حفظ كرد و به سمت تعالی رهنمون شد. اين مهم ناشی از نگاه جامعه محور ايشان به عنوان يك رهبر مذهبی ــ سياسی بود. نگاهی كه البته در سيره ائمه اطهار(ع) هم كاملاً برجسته و نمودار است. همين نگاه است كه صلح امام حسن(ع) و حماسه عاشورايی امام حسين(ع) را باعث میشود.
اين فقيه و صاحبنظر مسائل دينی با بيان اينكه از مقايسه همين دو نوع رفتار متفاوت ائمه شيعه میتوان فهميد كه حتی شرايط زمان و مكان و خير مسلمين در تعيين زمان جهاد با دشمن دين خدا هم تعيينكننده است، افزود: امروز در آستانه سالگرد رحلت امام(ره) شايد پسنديدهترين كار برای ما كه وارثان او در حكومت اسلامی ايران هستيم اين باشد كه با نگاهی دقيق و واقعبينانه تناسب محتوا و شكل نظام جمهوری اسلامی را ارزيابی كنيم و ببينيم كه آيا روشها و منشهای ما در راه حفظ و تعالی اين انقلاب صحيح بوده و تا چه ميزان شرايط زمان و مكان را بعد از فقدان آن رهبر فرزانه دريافتهايم.
