چگونگی تعامل افراد در جامعه از منظر قرآن مجيد

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، در قرآن كريم آمده است، ديگران را مسخره نكنيد، طعنه نزنيد، عيب‌جويی نكنيد، برای يكديگر القاب ناپسند استفاده نكنيد. «اى كسانى كه ايمان آورده‏‌ايد! نبايد گروهى از مردان شما گروه ديگر را مسخره كنند، شايد آنها از اينها بهتر باشند و نه زنانى زنان ديگر را، شايد آنان بهتر از اينان باشند و يكديگر را مورد طعن و عيب‌جویى قرار ندهيد و با القاب زشت و ناپسند يكديگر را ياد نكنيد، بسيار بد است كه بر كسى پس از ايمان نام كفرآميز بگذاريد و آنها كه توبه نكنند، ظالم و ستمگرند!».(حجرات/11)
خداوند می‌فرمايد مغرور و بی‌اعتنا نباشيد؛ «با بى‌‏اعتنایى از مردم روى مگردان و مغرورانه بر زمين راه مرو كه خداوند هيچ متكبر مغرورى را دوست ندارد».(آل عمران/ 18)، بدی را با خوبی پاسخ دهيد و هرگز نيكى و بدى يكسان نيست؛ «بدى را با نيكى دفع كن، ناگاه (خواهى ديد) همان كس كه ميان تو و او دشمنى است، گویى دوستى گرم و صميمى است!».(فصلت/34)
همچنين در قرآن كريم آمده است «همانها كه (پرهيزگاران) در توانگرى و تنگدستى، انفاق‏ مى‏‌كنند و خشم خود را فرو مى‏برند و از خطاى مردم درمى‏‌گذرند، خدا نيكوكاران را دوست دارد».(آل عمران/134) و «در راه رفتن، اعتدال را رعايت كن؛ از صداى خود بكاه(و هرگز فرياد مزن) كه زشت‏‌ترين صداها صداى خران است»(لقمان/ 19)