فخرالسادات حسينی، مدرس و مشاور خانواده دانشگاه تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به ابعاد موانع موجود برای فرزندآوری به عنوان وظيفه طبيعی يك زن، بيان كرد: باورهای دينی و اعتقادات مذهبی نيز در اين زمينه از اهميت بسزايی برخورداند و كم رنگ شدن آنها موجب میشود بانوان و همسران امروز نسبت به نقش اصلی خود در طبيعت باز مانند و شاهد آن چيزی باشيم كه از آن با عنوان شكست جمعيتی ياد میكنيم.
وی ادامه داد: هر يك از برنامهريزان در جايگاه حكومتی خود وظيفه دارند باورهای دينی را به طور صحيح به مردم القا كنند و بياموزند همانطور كه آيات متعددی در زمينه خيرات و بركات داشتن فرزند آمده است، بايد اين مفاهيم تبيين و بررسی شوند تا مورد غفلت واقع نشوند.
حسينی با اشاره به آياتی از قرآن در اين زمينه، گفت: زمانی كه خداوند با صراحت در آيه «وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلادَكُمْ خَشْیَةَ إِمْلاقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِیَّاكُم: و از بيم تنگدستى فرزندان خود را مكشيد ماييم كه به آنها و شما روزى مىبخشيم » واژه «نحن» را به كار برده است يعنی تشكيلات عريض و طويل كه خداوند برای تامين روزی بندگان خود در نظر گرفته است و خداوند هر جا میخواهد تاكيد كند بر قضيهای كه بسيار جدی است.
وی ادامه داد: مثل آيهای در مورد نزول قرآن كه خداوند میفرمايند: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ: بىترديد ما اين قرآن را به تدريج نازل كردهايم و قطعا نگهبان آن خواهيم بود» اينجا هم بحثی بسيار جدی است كه باز هم خداوند در مورد آن واژه نحن را به كار برده تا نشان دهد چه اقدامات مفصلی انجام شده است بر نزول قرآن و اين در موارد ديگری نيز در قران قابل مشاهده است.
حسينی با اشاره به لزوم تقويت ديدگاه توحيدی و توكل در انسان، تصريح كرد: اگر ديدگاه توحيدی هر يك از ما قویتر از آنچه وجود دارد بود با توكل بر خداوند روزی و رزق بچه را به هستی بخش و خالق او میسپرديم و خود نيز در راستای به دست آوردن آن از هيچ تلاشی فروگذار نمیكرديم و از خلأها و كمبودهای مادی و اقتصادی هراسی نداشتيم.
وی با اشاره به وظايف نهادها و دستگاههای مختلف در تبيين وظايف مادری و فرزندآوری از يك سو و از ميان بردن موانع موجود مادی و فرهنگی در اين زمينه، گفت: توكل به خداوند و تلاش برای كسب روزی وظيفه هر يك از ماست ولی آنچه به عنوان وظيفه برای من به عنوان برنامهريز و مسئول تعريف میشود اين است كه موانع را مرتفع كنم كه اين دو در يك راستا است و هر يك جايگاهی دارد.
حسينی تاكيد كرد: زنان و مردان جامعه كنونی ما به قول معروف بنی اسرائيلی بار آمدهاند و در امور مختلف سختگيری میكنند و متاسفانه با دو دو تا چهارتاهايی كه در امور مختلف انجام میدهند زندگی را سختتر از آنجه هست، میكنند و حتی از تلاش بيشتر نيز باز میمانند و اين نيز نيازمند فرهنگسازی در جامعه است تا با ارتقای روحيه توكل و اعتماد از لذات زندگی محروم نشويم.
وی با اشاره به اينكه در برخی خانوادههای مرفه نيز شاهد محدوديت در فرزندآوری هستيم، اظهار كرد: به نظر میرسد نزديك شدن به تفكرات مربوط به جامعه مدرن با تفكرات فمنيستی در مقاطعی خاص و متاثر بودن از آنها موجب چنين اتفاقی شده است در حاليكه آنها غافل هستند كه حتی همين تفكرات فمنيستی و مدرن نيز امروزه دو مطالبه جديد از جهان دارند.
حسينی ادامه داد: يكی از اين مطالبات، اختلاف بيش از حد زن و مرد است كه سبب بیارزش شدن زن شده و ديگری محروميت از موهبت مادری ... و جالب است بدانيد بسياری از خانمهايی كه دارای تفكرات فمنيستی قوی هستند بر اساس همين مطالبات رويكردهای قبلی خود در جلوگيری از فرزنداوری، تغيير دادهاند و فرزند سوم خود را نيز به دنيا آوردهاند.
وی با اشاره به اينكه اينگونه خبرها و تغيير رويكردها، بسيار دير به دست ما میرسد، تصريح كرد: بسياری از خانمهای روشنفكر ما از همان فمنيستها هم عقب افتادهاند زيرا آنها فرزندان سوم را نيز آوردهاند.
حسينی افزود: يكی از دوستان من در كانادا میگويد كالسكههای سه فرزندی در كانادا توليد میشود و طول مدت اشتغال خانمها تا 40 سال قابل افزايش است و 10 سالی را با اجازه دولت برای فرزنداوری استراحت میكنند و همين فراهمسازی بسترهای فرزند آوری منجر به افزايش جمعيت و عملياتی شدن سياستهای ازدياد فرزند در اين جوامع شده است.
حسينی گفت: مسئولان بايد از يك سو موانع مادی را و از سوی ديگر با فرهنگسازی باورهای دينی و اعتقادی موجود در دين مبين اسلام برای اعتماد به تامين رزق و روزی را به جامعه القا كند و با نمايش پيامدهای خوش فرزندآوری به عملياتی كردن اين امر بيانديشد به طوری كه با ساختن فيلمها و سريالها اين حقايق را كه پس از فرزند آوردن چقدر سطح رفاه خانواده ارتقا میيابد به نمايش گذارند.
وی تاكيد كرد: نوع فرهنگسازی جوامع امروزی مردم را مادی و ايرادگير بنی اسرائيلی بار آورده است به طوری كه در برخی موارد حتی بسياری از خانوادههای مرفه نيز با وجود امكانات لازم باز هم از اين امر پرهيز دارند و به دنبال حداكثرهايی هستند كه شايد هرگز ميسر نشوند.