اميد به بهبود بيمار مرگ مغزی؛ مهمترين مانع در تمايل خانوادهها به اهدای عضو
گروه سلامت: اميد به بهبود دوباره بيمار مرگ مغزی شده مهمترين عامل در رضايت ندادن خانوادهها برای اهداء عضو عزيزانشان است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) به نقل از روابط عمومی وزارت بهداشت، ابراهيم خالقی، مسئول واحد فراهم آوری اعضای پيوندی بيمارستان منتصريه دانشگاه علوم پزشكی مشهد با بيان اين مطلب افزود: تاكنون هيچ بيمار مرگ مغزی دوباره به زندگی برنگشته است و اگر شنيده میشود كه فردی با اين شرايط مجددا بهبود پيدا كرده است، آن فرد دچار مرگ مغزی نبوده بلكه در كمای عميق بوده و لغت مرگ مغزی به اشتباه در موردش استفاده شده است.
مسئول واحد فراهم آوری اعضای پيوندی بيمارستان منتصريه دانشگاه علوم پزشكی مشهد ادامه داد: مرگ مغزی معمولا بعد از صدمه شديد به سر، خونريزی مغزی، سكته مغزی و يا نرسيدن طولانی مدت اكسيژن به مغز اتفاق میافتد.
وی با بيان اينكه مرگ مغزی يعنی توقف پايدار و برگشت ناپذير همه اعمال مغز، گفت: در اين وضعيت هيچگونه اميدی برای برگشت فعاليت مغز آسيب ديده وجود ندارد و فرد دچار مرگ مغزی هرگز قادر به زندگی دوباره نخواهد بود.
خالقی با اشاره به تفاوت مرگ مغزی با كما افزود: اغما(كما) كاهش اعمال مغز است و در كما احتمال برگشت هوشياری وجود دارد ولی مرگ مغزی فقدان برگشت ناپذير همه فعاليتهای مغز است و شانسی برای بهبودی بعد از مرگ مغزی وجود ندارد.
به گفته وی، تشخيص اين دو حالت از يكديگر به وسيله معاينه نوار مغز و ساير اقدامات تشخيصی امكان پذير است كه اين معاينات به صورت دقيق و در چند مرحله توسط حداقل پنج متخصص بررسی و تاييد میشود.
مسئول فراهم آوری اعضای پيوندی دانشگاه علوم پزشكی مشهد، ناآگاهی از وضعيت ظاهری جسد بيمار مرگ مغزی پس از برداشتن اعضا را از ديگر علل عدم تمايل خانوادهها به اهدای اعضای عزيزانشان عنوان كرد.
وی افزود: اين در حالی است كه ظاهر جسد مرگ مغزی پس از برداشتن اعضا هيچ تغييری نمیكند و پس از برداشته شدن اندامها دوباره پوست دوخته میشود.
مسئول واحد فراهم آوری اعضای پيوندی بيمارستان منتصريه دانشگاه علوم پزشكی مشهد خاطر نشان كرد: ارزيابیهای انجام شده نشان میدهد كه ميزان اهدای عضو از سوی خانوادهها در خراسان رضوی به 55 درصد افزايش يافته است، درحالی كه اين رقم در يك دهه گذشته يعنی در نخستين سال پيوند اعضای اين دانشگاه، كمتر از 10درصد بوده است.
خالقی در پايان گفت: هم اكنون شاخص اهدای عضو در دانشگاه علوم پزشكی مشهد 8/10 درصد به ازای يك ميليون نفر جمعيت است كه اين ميزان دو برابر ميانگين كشوری است.
مسئول واحد فراهم آوری اعضای پيوندی بيمارستان منتصريه دانشگاه علوم پزشكی مشهد ادامه داد: مرگ مغزی معمولا بعد از صدمه شديد به سر، خونريزی مغزی، سكته مغزی و يا نرسيدن طولانی مدت اكسيژن به مغز اتفاق میافتد.
وی با بيان اينكه مرگ مغزی يعنی توقف پايدار و برگشت ناپذير همه اعمال مغز، گفت: در اين وضعيت هيچگونه اميدی برای برگشت فعاليت مغز آسيب ديده وجود ندارد و فرد دچار مرگ مغزی هرگز قادر به زندگی دوباره نخواهد بود.
خالقی با اشاره به تفاوت مرگ مغزی با كما افزود: اغما(كما) كاهش اعمال مغز است و در كما احتمال برگشت هوشياری وجود دارد ولی مرگ مغزی فقدان برگشت ناپذير همه فعاليتهای مغز است و شانسی برای بهبودی بعد از مرگ مغزی وجود ندارد.
به گفته وی، تشخيص اين دو حالت از يكديگر به وسيله معاينه نوار مغز و ساير اقدامات تشخيصی امكان پذير است كه اين معاينات به صورت دقيق و در چند مرحله توسط حداقل پنج متخصص بررسی و تاييد میشود.
مسئول فراهم آوری اعضای پيوندی دانشگاه علوم پزشكی مشهد، ناآگاهی از وضعيت ظاهری جسد بيمار مرگ مغزی پس از برداشتن اعضا را از ديگر علل عدم تمايل خانوادهها به اهدای اعضای عزيزانشان عنوان كرد.
وی افزود: اين در حالی است كه ظاهر جسد مرگ مغزی پس از برداشتن اعضا هيچ تغييری نمیكند و پس از برداشته شدن اندامها دوباره پوست دوخته میشود.
مسئول واحد فراهم آوری اعضای پيوندی بيمارستان منتصريه دانشگاه علوم پزشكی مشهد خاطر نشان كرد: ارزيابیهای انجام شده نشان میدهد كه ميزان اهدای عضو از سوی خانوادهها در خراسان رضوی به 55 درصد افزايش يافته است، درحالی كه اين رقم در يك دهه گذشته يعنی در نخستين سال پيوند اعضای اين دانشگاه، كمتر از 10درصد بوده است.
خالقی در پايان گفت: هم اكنون شاخص اهدای عضو در دانشگاه علوم پزشكی مشهد 8/10 درصد به ازای يك ميليون نفر جمعيت است كه اين ميزان دو برابر ميانگين كشوری است.
