سيدجمال ساداتيان، تهيهكننده سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) با بيان اينكه عملكرد معاونت سينمايی را به تنهايی نمیتوان ارزيابی كرد، گفت: با يك نگاه اجمالی نمیتوان ارزيابی درست و دقيقی درباره عملكرد معاونت سينمايی در دوره دهم داشت؛ چراكه تنها مسئولان سينمايی يا فرهنگی نيستند كه در اين عرصه (هنر) ايفای نقش میكنند. منظورم از اين گفته اين است كه جدا از مسئولان سينمايی كه از طريق دولت سمت میگيرند تا بر هنر نظارت كنند، گروهی ديگر نيز وجود دارند كه به خود اجازه میدهند در عرصه فرهنگ سليقه و طرز تفكر خود را ديكته كنند، همين عامل هم سبب شده عملكرد مثبت يا منفی مسئولان تنها نشئت گرفته از عملكرد خودشان نباشد.
وی افزود: دخالت در عرصه هنر به ويژه در سينما، به شدت در حال رواج پيدا كردن است و به نوعی در حال نهادينه شدن است. نمود بارز اين ادعا را در رفتارهای فراقانونی حوزه هنری میشود مشاهده كرد كه برای خود مميزی خاصی دارد، در صورتی كه اگر كشور قانون دارد بايد همه به آن احترام بگذارند و يك بخش و نهاد به خصوص به بهانه در اختيار داشتن چند سينما به خود اجازه ندهد كه جلوی نمايش فيلمی را بگيرد. اين اتفاق اخيرا برای فيلم من «برف روی كاجها» رخ داد و فيلم اجازه نمايش در سينما آزادی را پيدا نكرد.
اين سينماگر ادامه داد: تصميمگيری حوزه هنری برای برخی فيلمها در شرايطی است كه بيشتر سينماهايی كه در اختيار دارد در مالكيت خود حوزه هنری نيست، بلكه سينماهايی است كه مصادره شده و در اختيار اين نهاد قرار گرفته است، پس بايد اين سينماها در اختيار سينمای ملی قرار گيرد نه اينكه تيشهای باشد برای ضربه زدن به فرهنگ و هنر كشور. در كلامی بايد بگويم كه سينماهای در اختيار حوزه هنری به ابزاری سياسی تبديل شده تا به واسطه آن سياستهای حوزه هنری تبليغ و در گامی ديگر با معاونت سينمايی تسويه حساب انجام شود، لذا معتقدم رئيس دولت بايد به ميدان میآمد تا در مقابل اين حركات ايستادگی كند، چون در مواقعی ايستادگی در مقابل اين قبيل رفتارهای غير قانونی از قدرت وزير ارشاد خارج است.
وی درباره عملكرد جواد شمقدری (معاونت سينمايی) گفت: زمانی كه وی اين پست را تحويل گرفت شعارهای بسيار زيبايی داد، حتی با رفع توقيف از دو فيلم، اميدهای بسياری برای اهالی سينما به وجود آورد، اما در گذر زمان كار به جايی رسيد كه وی نيز مجبور شد كه برخی فيلمها را توقيف كند، البته اين رويكرد نيز تا حدی زيادی نشئت گرفته از عملكرد حوزه هنری است كه تا سالها، نتايجش در سينما باقی خواهد ماند. اين گفته نشان میدهد كه معاونت سينمايی در دولت بعدی هم كار بسيار سختی در پيش دارد، چون بايد با اين بدعت به وجود آمده مقابله كند.
وی راهكار مقابله با بدعتهای پيش آمده در سينما را چنين توصيف كرد: بايد شرايطی در سينما پيش آيد تا 80 سينمای در اختيار حوزه هنری به بخش خصوصی واگذار شود تا هيچ نهادی به خود اجازه ندهد خود را فراتر از قانون بداند. آنگاه است كه شاهد رونق سينمای ملی خواهيم بود. در ضمن در آن زمان است كه میتوانيم ارزيابی درستی از عملكرد معاونت سينمايی داشته باشيم.
وی در پاسخ به اين سوال كه راهاندازی شورای عالی سينما و سازمان سينمايی چه نتايج مثبتی برای سينما در پی داشته، تصريح كرد: شورای عالی سينما به خودی خود امر پسنديده است چون عالیترين مقام اجرايی كشور را درگير سينما میكند، اما بايد ديد ورود عالیترين مقام اجرايی كشور، خروجی هم برای سينما در پی داشته است؟ اين سؤال در شرايطی مطرح میشود كه هنوز درباره مسائل پيش پا افتاده مالياتی كه سينماگران سالهاست درگير آن هستند تصميم درستی گرفته نشده است. درباره سازمان سينمايی هم بايد بگويم تنها تغيير نامی انجام شده است، اما در عمل شاهد تغييرات خاص ساختاری نبودهايم. برای مثال به بحث پولی اشاره میكنم كه قرار بود با راهاندازی سازمان سينمايی وضع سينما بهتر شود، اما در عمل شاهد تغيير مثبتی برای سينما نبوديم.
ساداتيان در پاسخ به سؤال پايانی مبنی بر اينكه در معاونت سينمايی دولت دهم تا چه حد از فيلمهای دينی و ارزشی حمايت شده است؟ خاطرنشان كرد: اتفاقا عملكرد كليت سينما در اين دوره به گونهای بوده كه جلوی تفكر فيلمهای معناگرا گرفته شده است، وضعيتی كه سبب شده فيلمهايی رشد كنند كه عمدتا مضامينی سطحی دارند و از جای خاصی هم نقد نمیكنند و در عمل خنثی هستند. در اين ميان نهادی چون حوزه هنری هم كه ادعای حمايت از آثار ارزشی را دارد با عملكرد خود در حقيقت جلوی فيلم های متفكر را گرفته است.