آرامش؛ لا خوف عليهم ولا هم يحزنون/1
نظریههایی با موضوع آرامش، بدون توجه به فطرت خداجوی انسان ابتر هستند
گروه اجتماعی: محقق امور دينی با بیان اینکه انسان فطرتاً خداجو و خداپرست است، گفت: اگر در هر نظريهای كه برای آرامش انسان مطرح شود اين حس ناديده گرفته شود، قطعاً آن نظريه ابتر خواهد بود، تنها نظريهای كه میتواند آرامش را به انسان ارائه دهد آن است كه اين موارد در آن كاربرد داشته باشد.
حجتالاسلام والمسلمين خداداد الياسی، محقق امور دينی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، اظهار كرد: آرامش يكی از مهمترين نعمتهای الهی است و همه ناخوشايندی كه در زندگی انسان پيش آيد باعث از بين رفتن آرامش میشود؛ مهمترين دغدغه مادی انسان نيز آرامش بشری است.
وی بيان كرد: مكاتب، حكومتها و نظامهای مختلف شيوههای گوناگونی برای ايجاد آرامش انسان داشته و دارند. مكاتب روانشناسی و نظريهپردازان همه تلاششان بر آن بوده كه اسباب و ابزار آرامش را فراهم كنند اما غالباً نتيجه نداده است.
الياسی با تأكيد بر اينكه فطرتاً انسان خداجو، خداخواه و خداپرست است، ادامه داد: اگر در هر نظريهای كه برای آرامش انسان مطرح شود اين حس در آن ناديده گرفته شود قطعاً آن نظريه ابتر خواهد بود. تنها نظريهای كه میتواند آرامش را به انسان ارائه دهد آن است كه اين موارد در آن كاربرد داشته باشد.
اين محقق امور دينی تصريح كرد: قرآن كريم اين امر را بهصورت يك فرمول بسيار دقيق و ظريف مطرح كرده است؛ در آياتی قرآن درد انسان را ارائه ميكند و در جای ديگر درمان را. درد انسان غفلت و فراموشی خداست؛ «وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى؛ و هر كس از ياد من دل بگرداند در حقيقت زندگى تنگ [و سختى] خواهد داشت و روز رستاخيز او را نابينا محشور ميكنيم»، (سوره طاها آيه 124).
وی با اشاره به آيه «الَّذِينَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ همان كسانى كه ايمان آوردهاند و دلهايشان به ياد خدا آرام ميگيرد آگاه باش كه با ياد خدا دلها آرامش میيابد»، (آيه 28 سوره رعد)، عنوان كرد: اين آيه شفای انسان است، در اين آيه درد و درمان را خداوند بيان فرموده است. انسانی را تصور كنيد كه گرسنه و تشنه است گاهی اوقات میخواهيم گرسنگی و تشنگی انسان را با غذا برطرف كنيم؛ لذا برای رفع تشنگی هر چه بيشتر غذا بخوريم سنگينتر میشويم. اينجا دوای درد انسان يك ليوان آب است.
الياسی عنوان كرد: انسان نيازهای مادی و معنوی دارد و اگر بخواهد نيازهای معنوی را با ماديات تأمين كند، به عطش خود میافزايد و خود را بيشتر دچار بنبست و آشفتگی میكند.
اين محقق امور دينی بيان كرد: راه مقابله با خطر ياد خداست. خداوند در سوره كهف درباره سرنوشت اصحاب كهف میفرمايد: «وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا؛ و دلهايشان را استوار گردانيديم آنگاه كه [به قصد مخالفت با شرك] برخاستند و گفتند پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است جز او هرگز معبودى را نخواهيم خواند كه در اين صورت قطعا ناصواب گفتهايم»،( آیه 14 سوره كهف).
وی با اشاره به سيره امام خمينی(ره) گفت: امام راحل در مواقع سختی به ياد خدا و تلاوت قرآن خود را تسكين میداد. در مصيبتها بهترين راه آرامش ياد خداست. حضرت زينب(س) در عاشورا مصيبت فراوانی میبينند. برادران، فرزندان و برادرزادهها به شهادت رسيدند اما ايشان میفرمايند غير از زيبايی نديدم.
الياسی با شاره به آيه «وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَیْهِ فَنَادَى فِی الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّی كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ؛ و ذوالنون را [ياد كن] آنگاه كه خشمگين رفت و پنداشت كه ما هرگز بر او قدرتى نداريم تا در [دل] تاريكيها ندا درداد كه معبودى جز تو نيست منزهى تو راستى كه من از ستمكاران بودم»، (آیه 87 سوره انبيا) اظهار كرد: اين آيه همان ذكر يونسيه و داستان حضرت يونس است.
اين محقق امور دينی بيان كرد: در سوره كهف آيه 29 آمده «وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَن شَاء فَلْیُؤْمِن وَمَن شَاء فَلْیَكْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا وَإِن یَسْتَغِيثُوا یُغَاثُوا بِمَاء كَالْمُهْلِ یَشْوِی الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءتْ مُرْتَفَقًا؛ و بگو حق از پروردگارتان [رسيده] است پس هر كه بخواهد بگرود و هر كه بخواهد انكار كند كه ما براى ستمگران آتشى آماده كردهايم كه سراپردههايش آنان را در بر ميگيرد و اگر فريادرسى جويند به آبى چون مس گداخته كه چهرهها را بريان ميكند يارى ميشوند وه چه بد شرابى و چه زشت جايگاهى است». انسان در سختیها، خطر، مصيبت، غم و غصه با ياد خدا میتواند به آرامش هميشگی دست يابد.
وی بيان كرد: مكاتب، حكومتها و نظامهای مختلف شيوههای گوناگونی برای ايجاد آرامش انسان داشته و دارند. مكاتب روانشناسی و نظريهپردازان همه تلاششان بر آن بوده كه اسباب و ابزار آرامش را فراهم كنند اما غالباً نتيجه نداده است.
الياسی با تأكيد بر اينكه فطرتاً انسان خداجو، خداخواه و خداپرست است، ادامه داد: اگر در هر نظريهای كه برای آرامش انسان مطرح شود اين حس در آن ناديده گرفته شود قطعاً آن نظريه ابتر خواهد بود. تنها نظريهای كه میتواند آرامش را به انسان ارائه دهد آن است كه اين موارد در آن كاربرد داشته باشد.
اين محقق امور دينی تصريح كرد: قرآن كريم اين امر را بهصورت يك فرمول بسيار دقيق و ظريف مطرح كرده است؛ در آياتی قرآن درد انسان را ارائه ميكند و در جای ديگر درمان را. درد انسان غفلت و فراموشی خداست؛ «وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى؛ و هر كس از ياد من دل بگرداند در حقيقت زندگى تنگ [و سختى] خواهد داشت و روز رستاخيز او را نابينا محشور ميكنيم»، (سوره طاها آيه 124).
وی با اشاره به آيه «الَّذِينَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ همان كسانى كه ايمان آوردهاند و دلهايشان به ياد خدا آرام ميگيرد آگاه باش كه با ياد خدا دلها آرامش میيابد»، (آيه 28 سوره رعد)، عنوان كرد: اين آيه شفای انسان است، در اين آيه درد و درمان را خداوند بيان فرموده است. انسانی را تصور كنيد كه گرسنه و تشنه است گاهی اوقات میخواهيم گرسنگی و تشنگی انسان را با غذا برطرف كنيم؛ لذا برای رفع تشنگی هر چه بيشتر غذا بخوريم سنگينتر میشويم. اينجا دوای درد انسان يك ليوان آب است.
الياسی عنوان كرد: انسان نيازهای مادی و معنوی دارد و اگر بخواهد نيازهای معنوی را با ماديات تأمين كند، به عطش خود میافزايد و خود را بيشتر دچار بنبست و آشفتگی میكند.
اين محقق امور دينی بيان كرد: راه مقابله با خطر ياد خداست. خداوند در سوره كهف درباره سرنوشت اصحاب كهف میفرمايد: «وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا؛ و دلهايشان را استوار گردانيديم آنگاه كه [به قصد مخالفت با شرك] برخاستند و گفتند پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است جز او هرگز معبودى را نخواهيم خواند كه در اين صورت قطعا ناصواب گفتهايم»،( آیه 14 سوره كهف).
وی با اشاره به سيره امام خمينی(ره) گفت: امام راحل در مواقع سختی به ياد خدا و تلاوت قرآن خود را تسكين میداد. در مصيبتها بهترين راه آرامش ياد خداست. حضرت زينب(س) در عاشورا مصيبت فراوانی میبينند. برادران، فرزندان و برادرزادهها به شهادت رسيدند اما ايشان میفرمايند غير از زيبايی نديدم.
الياسی با شاره به آيه «وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَیْهِ فَنَادَى فِی الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّی كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ؛ و ذوالنون را [ياد كن] آنگاه كه خشمگين رفت و پنداشت كه ما هرگز بر او قدرتى نداريم تا در [دل] تاريكيها ندا درداد كه معبودى جز تو نيست منزهى تو راستى كه من از ستمكاران بودم»، (آیه 87 سوره انبيا) اظهار كرد: اين آيه همان ذكر يونسيه و داستان حضرت يونس است.
اين محقق امور دينی بيان كرد: در سوره كهف آيه 29 آمده «وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَن شَاء فَلْیُؤْمِن وَمَن شَاء فَلْیَكْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا وَإِن یَسْتَغِيثُوا یُغَاثُوا بِمَاء كَالْمُهْلِ یَشْوِی الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءتْ مُرْتَفَقًا؛ و بگو حق از پروردگارتان [رسيده] است پس هر كه بخواهد بگرود و هر كه بخواهد انكار كند كه ما براى ستمگران آتشى آماده كردهايم كه سراپردههايش آنان را در بر ميگيرد و اگر فريادرسى جويند به آبى چون مس گداخته كه چهرهها را بريان ميكند يارى ميشوند وه چه بد شرابى و چه زشت جايگاهى است». انسان در سختیها، خطر، مصيبت، غم و غصه با ياد خدا میتواند به آرامش هميشگی دست يابد.
