اطمينان قلب در منتظران ظهور از ابتلای آنان به يأس جلوگيری میكند
گروه سلامت: دبير شورای مركزی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره با اشاره به اينكه منتظران ظهور منجی و مهدی موعود به يأس مبتلا نمیشوند، گفت: استرس، افسردگی، اضطراب، سرخوردگی و افسردگی نيز از زندگی منتظران رخت برمیبندد.
محمدحسين ساجدینيا، دبير شورای مركزی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به اينكه منتظران ظهور منجی و مهدی موعود به بيماری ياس مبتلا نمیشوند، گفت: استرس، افسردگی، اضطراب، سرخوردگی و افسردگی نيز از زندگی منتظران رخت برمیبندد و اطمينان قلبی و اميد به عنوان ماشين حركت آنان را به تعالی میرساند.
ساجدینيا با اشاره به اينكه ارتباط با خالق هستی كه قدير، توانا و بصير است، و توسل به دعاها و نيايش وسيلهایست برای ارتقای مراتب انسانی، تصريح كرد: بر اساس تحقيقات ميدانی، آنها كه اهل توسل و ذكر هستند، در برابر خدا تسليم میشوند و از آلودگیها پاك و منزه هستند و معمولا دچار نوسانات روحی و روانی، استرس، اضطراب، نگرانی و نااميدی نمیشوند.
وی با اشاره به اينكه چنين انسانهايی در رويارويی با مشكلات با تدبير مشكلات را حل میكنند، افزود: تحقيقات نشاندهنده طول عمر بيشتر اين افراد نسبت به انسانهای ديگر است زيرا اينها راضی به رضای خداوند هستند و از زندگی لذت میبرند و اهل نشاط و شادی هستند كه انبساط روحی دارند و در نتيجه افسرده نيستند و احساس شكست نمیكنند.
ساجدینيا با اشاره به نقش رضايت و خرسندی از احساس موفقيت و ادای تكليف در برابر خداوند، بيان كرد: آنان كه اهل ذكر و دعا هستند و در راستای رضای الهی گام برمیدارند چون خود را در مسير الهی میبينند اميدوار به لطف و رحمت الهی هستند به طوری كه در دعاهای خود میخوانند: اَللّهُمَّ اِنَّ مَغْفِرَتَكَ اَرْجى مِنْ عَمَلى، وَاِنَّ رَحْمَتَكَ اَوْسَعُ مِنْ ذَنْبى: بار خدايا مسلماً آمرزش تو اميدوار كنندهتر از كار من است و مسلّماً رحمت تو وسيعتر از گناه من است و يا در جايی ديگر «ان كانَ ذَنْبى عِنْدَكَ عَظيماً، فَعَفْوُكَ اَعْظَمُ مِنْ ذَنْبى: اگر گناهم پيش تو بزرگ است، ولى عفو تو بزرگ تر از گناه من است»..
وی با اشاره به مضامين عظيم اين مناجات و دعاها، گفت: بندگان مومن و اميدوار به درگاه رحمت الهی اگر چه اعمال، رفتار و كردار خود را ناچيز میدانند اما اميدوار به رحمت الهیاند و هرگز دچار ياس و نااميدی نمیشوند زيرا به نيرويی اتصال دارند كه مالك، خالق و فرمانروای هستی و عالم امكان است.
ساجدینيا ادامه داد: چنين انسانهايی با تدبير، تعقل و تلاش، مشكلات را مرتفع میكنند و تسليم مسايل، مشكلات و گرفتاریها نمیشوند و با توسل و اميد به خداوند دست از تلاش بر نمیدارند.
وی با اشاره به اينكه در جامعهشناسی دينی بر دو اصل تاكيد شده است، عنوان كرد: حكومت مؤمنان در آخرالزمان و مهدويت تحت عنوان «مسيانيسم» به عنوان اصلی مطرح میشود كه در آن هم مسيحيان و هم مسلمانان اعتقاد به امری جهان شمول دارند و آن ظهور منجی است كه مورد پذيرش همه انسانها هست.
ساجدینيا با اشاره به اينكه اعتقاد به ظهور منجی در وجود همه ما قرار گرفته و نهادينه است، بيان كرد: ما به آينده اميد بستهايم تا يگانهای بيايد و آنچه از ما برنمیآمده انجام دهد و حق مظلومان را از ظالمان بازستاند و عدل و داد برپا كند كه اين آرزوی همه انسانهای الهی است.
وی با اشاره به اصل ديگری در جامعهشناسی دينی، گفت: آيندهنگری اصل ديگری است به طوریكه همه انسانها به آينده دل خوش دارند حتی آنانكه موفق هستند به ساختن آينده بهتر و آنان كه شكست خورهاند به جبران گذشته در آينده و برای ساختن چنين آيندهای هر انسان مومنی تلاش میكند.
ساجدینيا با اشاره به ويژگیهای انسان منتظر، اظهار كرد: انسان منتظر، انسان مصمم، آماده و اميدواری است كه هيچگاه در كوچه پس كوچههای مادی گم نمیشود و به بنبست نمیخورد زيرا منتظران ضمن تلاش برای آينده بهتر و ارتقای خويش به وضع موجود راضی نيستند و برای رسيدن به مطلوب تلاش میكنند چراكه هميشه ميان وضع موجود با مطلوب فاصلهای میبينند و دست از حركت برنمیدارند.
وی با اشاره به اينكه انسانهای منتظر آرمانگرا هستند، گفت: منتظران، اميدوارانی تلاشگر و اهل تدبر و توكل هستند كه در هيچ شرايطی خود را درمانده نمیبينند زيرا خدای آنان فرموده است: «لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعا: از رحمتخدا نوميد مشويد در حقيقت خدا همه گناهان را مىآمرزد ...» به همين دليل انسان مومن در هر شرايطی اميدورار است و همين اميد باعث تقويت ايمان او میشود و هرگز از حركت باز نمیايستد.
ساجدینيا گفت: انسان مومن و اميدوار با تكيه بر سلاح ايمان مشكلات را از پيش روی برمیدارد و برای آينده بهتر تلاش میكند تا از فاصله موجود تا مطلوب بكاهد و نفسش به اطمينان رسد و آنگاه به سوی خدای خود بازگردد. همانگونه كه در قرآن میفرمايد: «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ، ارْجِعِی إِلَى رَبِّكِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً: ای نفس مطمئنه، خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد.»
وی با اشاره به پيامدهای نااميدی، گفت: نااميدی يعنی تحجر، سكون و واپسگرايی و كسی كه دچار بيماری ياس و نااميدی شود به استرس، افسردگی، اضطراب، سرخوردگی و افسردگی مبتلا میشود و بسياری از سرخوردگیهای فردی و اجتماعی نيز گريبانگير او خواهد شد.
وی با اشاره به اينكه منتظران ظهور منجی و مهدی موعود به بيماری نا اميدی و ياس مبتلا نمیشوند، تصريح كرد: استرس، افسردگی، اضطراب، سرخوردگی و افسردگی نيز از زندگی آنان رخت برمیبندد.
ساجدینيا با اشاره به اينكه ارتباط با خالق هستی كه قدير، توانا و بصير است، و توسل به دعاها و نيايش وسيلهایست برای ارتقای مراتب انسانی، تصريح كرد: بر اساس تحقيقات ميدانی، آنها كه اهل توسل و ذكر هستند، در برابر خدا تسليم میشوند و از آلودگیها پاك و منزه هستند و معمولا دچار نوسانات روحی و روانی، استرس، اضطراب، نگرانی و نااميدی نمیشوند.
وی با اشاره به اينكه چنين انسانهايی در رويارويی با مشكلات با تدبير مشكلات را حل میكنند، افزود: تحقيقات نشاندهنده طول عمر بيشتر اين افراد نسبت به انسانهای ديگر است زيرا اينها راضی به رضای خداوند هستند و از زندگی لذت میبرند و اهل نشاط و شادی هستند كه انبساط روحی دارند و در نتيجه افسرده نيستند و احساس شكست نمیكنند.
ساجدینيا با اشاره به نقش رضايت و خرسندی از احساس موفقيت و ادای تكليف در برابر خداوند، بيان كرد: آنان كه اهل ذكر و دعا هستند و در راستای رضای الهی گام برمیدارند چون خود را در مسير الهی میبينند اميدوار به لطف و رحمت الهی هستند به طوری كه در دعاهای خود میخوانند: اَللّهُمَّ اِنَّ مَغْفِرَتَكَ اَرْجى مِنْ عَمَلى، وَاِنَّ رَحْمَتَكَ اَوْسَعُ مِنْ ذَنْبى: بار خدايا مسلماً آمرزش تو اميدوار كنندهتر از كار من است و مسلّماً رحمت تو وسيعتر از گناه من است و يا در جايی ديگر «ان كانَ ذَنْبى عِنْدَكَ عَظيماً، فَعَفْوُكَ اَعْظَمُ مِنْ ذَنْبى: اگر گناهم پيش تو بزرگ است، ولى عفو تو بزرگ تر از گناه من است»..
وی با اشاره به مضامين عظيم اين مناجات و دعاها، گفت: بندگان مومن و اميدوار به درگاه رحمت الهی اگر چه اعمال، رفتار و كردار خود را ناچيز میدانند اما اميدوار به رحمت الهیاند و هرگز دچار ياس و نااميدی نمیشوند زيرا به نيرويی اتصال دارند كه مالك، خالق و فرمانروای هستی و عالم امكان است.
ساجدینيا ادامه داد: چنين انسانهايی با تدبير، تعقل و تلاش، مشكلات را مرتفع میكنند و تسليم مسايل، مشكلات و گرفتاریها نمیشوند و با توسل و اميد به خداوند دست از تلاش بر نمیدارند.
وی با اشاره به اينكه در جامعهشناسی دينی بر دو اصل تاكيد شده است، عنوان كرد: حكومت مؤمنان در آخرالزمان و مهدويت تحت عنوان «مسيانيسم» به عنوان اصلی مطرح میشود كه در آن هم مسيحيان و هم مسلمانان اعتقاد به امری جهان شمول دارند و آن ظهور منجی است كه مورد پذيرش همه انسانها هست.
ساجدینيا با اشاره به اينكه اعتقاد به ظهور منجی در وجود همه ما قرار گرفته و نهادينه است، بيان كرد: ما به آينده اميد بستهايم تا يگانهای بيايد و آنچه از ما برنمیآمده انجام دهد و حق مظلومان را از ظالمان بازستاند و عدل و داد برپا كند كه اين آرزوی همه انسانهای الهی است.
وی با اشاره به اصل ديگری در جامعهشناسی دينی، گفت: آيندهنگری اصل ديگری است به طوریكه همه انسانها به آينده دل خوش دارند حتی آنانكه موفق هستند به ساختن آينده بهتر و آنان كه شكست خورهاند به جبران گذشته در آينده و برای ساختن چنين آيندهای هر انسان مومنی تلاش میكند.
ساجدینيا با اشاره به ويژگیهای انسان منتظر، اظهار كرد: انسان منتظر، انسان مصمم، آماده و اميدواری است كه هيچگاه در كوچه پس كوچههای مادی گم نمیشود و به بنبست نمیخورد زيرا منتظران ضمن تلاش برای آينده بهتر و ارتقای خويش به وضع موجود راضی نيستند و برای رسيدن به مطلوب تلاش میكنند چراكه هميشه ميان وضع موجود با مطلوب فاصلهای میبينند و دست از حركت برنمیدارند.
وی با اشاره به اينكه انسانهای منتظر آرمانگرا هستند، گفت: منتظران، اميدوارانی تلاشگر و اهل تدبر و توكل هستند كه در هيچ شرايطی خود را درمانده نمیبينند زيرا خدای آنان فرموده است: «لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعا: از رحمتخدا نوميد مشويد در حقيقت خدا همه گناهان را مىآمرزد ...» به همين دليل انسان مومن در هر شرايطی اميدورار است و همين اميد باعث تقويت ايمان او میشود و هرگز از حركت باز نمیايستد.
ساجدینيا گفت: انسان مومن و اميدوار با تكيه بر سلاح ايمان مشكلات را از پيش روی برمیدارد و برای آينده بهتر تلاش میكند تا از فاصله موجود تا مطلوب بكاهد و نفسش به اطمينان رسد و آنگاه به سوی خدای خود بازگردد. همانگونه كه در قرآن میفرمايد: «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ، ارْجِعِی إِلَى رَبِّكِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً: ای نفس مطمئنه، خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد.»
وی با اشاره به پيامدهای نااميدی، گفت: نااميدی يعنی تحجر، سكون و واپسگرايی و كسی كه دچار بيماری ياس و نااميدی شود به استرس، افسردگی، اضطراب، سرخوردگی و افسردگی مبتلا میشود و بسياری از سرخوردگیهای فردی و اجتماعی نيز گريبانگير او خواهد شد.
وی با اشاره به اينكه منتظران ظهور منجی و مهدی موعود به بيماری نا اميدی و ياس مبتلا نمیشوند، تصريح كرد: استرس، افسردگی، اضطراب، سرخوردگی و افسردگی نيز از زندگی آنان رخت برمیبندد.
