ابراهيم كاملی، مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، با بيان اينكه واژه انتظار در وهله اول معطوف به انسان منتظر میشود، اظهار كرد: آرمانگرايی يكی از ويژگیهای انسان منتظر است. آرمان انسان منتظر آرامش و طمانينهای است كه در آن انسان فقط خدا را میپرستد و در قدم دوم انسان منتظر پس از خوسازی به تعليم و تربيت ديگران روی میآورد تا جامعه را آماده پذيرش منجی سازد.
وی ويژگی دوم انسان منتظر را آگاهی و معرفت همراه با عمل دانست و اظهار كرد: آگاهی به تنهايی نمیتواند عامل تحرك باشد؛ آگاهی به همراه عمل صالح است كه جامعه پاك و حيات طيبه را به بار میآورد.
كاملی با اشاره به اينكه آموزههای اعتقادی شيعه با محوريت انتظار در قالب ولايت امام معصوم معنا و مفهوم پيدا می كند، گفت: امام ركن اساسی ساختمان اسلام است كه بدون اين پايه ساختمان اسلام نمیتواند پابرجا بماند.
وی خاطرنشان كرد: تعاليم اخلاقی و اجتماعی اسلام با محوريت انتظار براين پايه استوار است كه اخلاق عامل تربيت انسان برای ورود به يك اجتماع سالم و صالح است تا بتواند با يك رفتار مناسب به جامعه آرمانی است.
كاملی ادامه داد: هرقدر باور به موعود در بين انسان منتظر قویتر باشد اميد به زندگی بيشتر است؛ چراكه موعود به زندگی انسان نشاط، تحرك و شادابی میبخشد.
وی با بيان اينكه احساس معنادار بودن زندگی برابر با ميزان باور و اعتقاد به منجی است، تصريح كرد: هرقدر باور انسان به منجی بيشتر باشد زندگی او معنای والاتری خواهد داشت و اين باور و معناداری زندگی تا حدی است كه انسان باورمند حاضر به هر نوع فداكاری برای ظهور منجی است.
كاملی در تشريح ويژگیهای منتظر واقعی، تصريح كرد: ويژگیهای منتظر را میتوان در ابعاد اعتقادی، اخلاقی، فردی و اجتماعی يادآوری كرد؛ ايمان به امامت و ولايت و فرمانبری از آنان يكی از اساسیترين ويژگیهای منتظر است؛ از اين رو جامعه منتظر بايد ويژگیهايی مانند ايثار و مساوات و اهتمام به امور ديگران را نيزداشته باشد.
اين استاد دانشگاه در پايان با بيان اينكه اساسیترين ويژگی جامعه منتظر نوع نگاه آن به زندگی اجتماعی است، يادآور شد: اولويتهای فرد منتظر و جامعه منتظر را میتوان در اعتقاد و باور فرد و نحوه تعامل افراد يك جامعه منتظر با يكديگر ديد.