اسلام در مخالفت با تناسخ موضع صریحی دارد
گروه اندیشه: یک کارشناس مذهبی گفت: موضع صریح دین اسلام در رابطه با پدیده تناسخ این است که هیچ یک از وجوه این نظریه را نمیپذیرد و مسلمانان معتقدند پس از مرگ جسم انسان در خاک باقی مانده و روح وی به برزخ منتقل میشود.
تهمینه ناجی، کارشناس مسائل مذهبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شعبه زنجان، گفت: تناسخ بهمعنای تغییر شکل فیزیکی یا روحانی انسانها پس از مرگ و حلول روح آنها در جسم جانداران دیگر و آغاز زندگی دوباره است و موضع صریح دین اسلام در رابطه این پدیده این است که هیچ یک از وجوه این نظریه را نمیپذیرد و مسلمانان معتقدند پس از مرگ جسم انسان در خاک باقی مانده و روح وی به برزخ منتقل میشود.
وی افزود: شبهات مطرح در طول تاریخ و درخصوص موضع اسلام در برابر مسئله تناسخ ریشه در برداشت نادرست برخی افراد از روایات اسلامی دارد.
این کارشناس مذهبی در رابطه با مصادیق عذاب و نعمت در جهان آخرت، اظهار کرد: در این مورد دو تفسیر متفاوت وجود دارد که هر دو قابل پذیرش عقلانی هستند، دیدگاه اول مقارن با نظر آیتالله طالقانی که در کتاب تفسیر پرتو قرآن بیان کردهاند بوده و بیان میدارد که درک نعمات بهشتی تنها در غالب تصور لذات آنهاست و تجربه فیزیکی در این مورد صورت نمیگیرد.
ناجی در ادامه گفت: دیدگاه دوم نظر کسانیست که معتقدند تمام توصیفات ذکر شده از عذابها و نعمات عالم اخروی واقعی بوده و با درک فیزیکی همراهند و تمثیل محسوب نمیشوند.
وی افزود: دو صفت حکمت و عدالت خداوند ثابت میکند که مرگ پایان زندگی نبوده و تنها انتقال به عالم دیگر و آغاز زندگی جاویدان است و همچنین «حکیم» بودن خداوند سبحان به این معناست که کار عبث و بیهوده در ذات او وجود ندارد؛ در حالیکه اگر مرگ پایان زندگی بود، آفرینش و زندگی عبث و بیهدف بهنظر میآمد.
این مدرس حوزه علمیه الزهرا(س) زنجان تصریح کرد: فلسفه آفرینش با مرگ و انتقال به عالم دیگر معنا مییابد و اگر مرگ پایان زندگی بود، عدالت را زیر سؤال میرفت.
این کارشناس مذهبی اظهار کرد: اگر مرگ پایان زندگی بود، عدالت خداوند سبحان زیر سؤال میرفت زیرا این جهان ظرفیت مجازات برخی گناهکاران را ندارد و اگر قضاوت اخروی نباشد این حکم با عدالت در تضاد است.
ناجی عنوان کرد: این دنیا نه تنها ظرفیت مجازات برخی از گناهکاران را ندارد، بلکه گنجایش پاداش بعضی از نیکوکاران را هم ندارد.
وی در رابطه با معنای اخروی مرگ گفت: در ادبیات عرب مرگ بهمعنای «خاموشی آتش» یا «از کار افتادن» است و گاهی خواب انسان نیز مرگ تلقی میشود، همچنین در برخی آیات زمین یا درختی که سبز نباشد یا بتهایی که قدرت حرکت ندارد، مرده خوانده شدهاند.
این مدرس حوزه علمیه الزهرا(س) زنجان تصریح کرد: در ادب قرآنی، مرگ به دو مفهوم به کار برده شده است؛ یکی بهمعنای زمان احتضار و زمانیکه روح از جسم جدا میشود و دیگری در مفهوم سالهای پایانی زندگی، چندان که خداوند متعال در سوره شریفه بقره میفرمایند: «وقتی ایام مرگتان فرا میرسد، وصیت خود را بنویسید».
این کارشناس مسائل مذهبی تأکید کرد: علت خوف از مرگ، عدم اطمینان از کیفیت منزل اخروی است، همانطور که در روایتی از پیامبر اعظم(ص) نقل شده است که میفرمایند: «مرگ نوعی انتقال است و اگر انسان از اعمال خود و آبادانی سرای به مقصدش مطمئن باشد، از مرگ نمیترسد و به استقبال آن میرود».
ناجی در پایان، یادآور شد: یکی از مسائل مهم درباره مبحث مرگ، نحوه مرگ است که باید شرافتمندانه باشد و شرافتمندانهترین مرگ نزد پروردگار سبحان شهادت بوده و در قرآن کریم نیز شهدا زندگان جاودانه معرفی شدهاند.
وی افزود: شبهات مطرح در طول تاریخ و درخصوص موضع اسلام در برابر مسئله تناسخ ریشه در برداشت نادرست برخی افراد از روایات اسلامی دارد.
این کارشناس مذهبی در رابطه با مصادیق عذاب و نعمت در جهان آخرت، اظهار کرد: در این مورد دو تفسیر متفاوت وجود دارد که هر دو قابل پذیرش عقلانی هستند، دیدگاه اول مقارن با نظر آیتالله طالقانی که در کتاب تفسیر پرتو قرآن بیان کردهاند بوده و بیان میدارد که درک نعمات بهشتی تنها در غالب تصور لذات آنهاست و تجربه فیزیکی در این مورد صورت نمیگیرد.
ناجی در ادامه گفت: دیدگاه دوم نظر کسانیست که معتقدند تمام توصیفات ذکر شده از عذابها و نعمات عالم اخروی واقعی بوده و با درک فیزیکی همراهند و تمثیل محسوب نمیشوند.
وی افزود: دو صفت حکمت و عدالت خداوند ثابت میکند که مرگ پایان زندگی نبوده و تنها انتقال به عالم دیگر و آغاز زندگی جاویدان است و همچنین «حکیم» بودن خداوند سبحان به این معناست که کار عبث و بیهوده در ذات او وجود ندارد؛ در حالیکه اگر مرگ پایان زندگی بود، آفرینش و زندگی عبث و بیهدف بهنظر میآمد.
این مدرس حوزه علمیه الزهرا(س) زنجان تصریح کرد: فلسفه آفرینش با مرگ و انتقال به عالم دیگر معنا مییابد و اگر مرگ پایان زندگی بود، عدالت را زیر سؤال میرفت.
این کارشناس مذهبی اظهار کرد: اگر مرگ پایان زندگی بود، عدالت خداوند سبحان زیر سؤال میرفت زیرا این جهان ظرفیت مجازات برخی گناهکاران را ندارد و اگر قضاوت اخروی نباشد این حکم با عدالت در تضاد است.
ناجی عنوان کرد: این دنیا نه تنها ظرفیت مجازات برخی از گناهکاران را ندارد، بلکه گنجایش پاداش بعضی از نیکوکاران را هم ندارد.
وی در رابطه با معنای اخروی مرگ گفت: در ادبیات عرب مرگ بهمعنای «خاموشی آتش» یا «از کار افتادن» است و گاهی خواب انسان نیز مرگ تلقی میشود، همچنین در برخی آیات زمین یا درختی که سبز نباشد یا بتهایی که قدرت حرکت ندارد، مرده خوانده شدهاند.
این مدرس حوزه علمیه الزهرا(س) زنجان تصریح کرد: در ادب قرآنی، مرگ به دو مفهوم به کار برده شده است؛ یکی بهمعنای زمان احتضار و زمانیکه روح از جسم جدا میشود و دیگری در مفهوم سالهای پایانی زندگی، چندان که خداوند متعال در سوره شریفه بقره میفرمایند: «وقتی ایام مرگتان فرا میرسد، وصیت خود را بنویسید».
این کارشناس مسائل مذهبی تأکید کرد: علت خوف از مرگ، عدم اطمینان از کیفیت منزل اخروی است، همانطور که در روایتی از پیامبر اعظم(ص) نقل شده است که میفرمایند: «مرگ نوعی انتقال است و اگر انسان از اعمال خود و آبادانی سرای به مقصدش مطمئن باشد، از مرگ نمیترسد و به استقبال آن میرود».
ناجی در پایان، یادآور شد: یکی از مسائل مهم درباره مبحث مرگ، نحوه مرگ است که باید شرافتمندانه باشد و شرافتمندانهترین مرگ نزد پروردگار سبحان شهادت بوده و در قرآن کریم نیز شهدا زندگان جاودانه معرفی شدهاند.
