حجتالاسلام ابراهيم ابراهيمی، عضو هيئت علمی گروه الهيات و علوم قرآن و حديث دانشگاه اراك در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، گفت: بشريت در جهان كنونی رويكردهای مختلفی نسبت به قرآن دارد كه هر كدام از اين رويكردها توأم با هم معنا يافته و تأثيرگذار است و نگاه به هر رويكرد بدون توجه به ديگری تأثيری ندارد.
وی بيان كرد: برخی از افراد رويكردشان به قرآن صرفاً به قصد تيمم و تبرك است و عدهای نيز تنها به قرائت و روخوانی آيات كلام وحی توجه دارند كه اين دو رويكرد هر كدام در زندگی ارزشمند هستند؛ ليكن برای دستيابی به مرحله كمال و انس واقعی با قرآن كافی نيست.
حجتالاسلام ابراهيمی در ادامه حفظ قرآن بدون توجه به مفاهيم و معانی آيات را رويكرد ديگر بشريت نسبت به كتاب الهی عنوان كرد و افزود: عدهای نيز با حفظ كردن آيات فقط در ظاهر قرآن توجه كرده و به عمق معانی كلام وحی دقت نمیكنند كه اين امر نيز مطلوب ولی تأثيرگذاری زيادی در پی ندارد.
عضو هيئت علمی گروه الهيات و علوم قرآن و حديث دانشگاه اراك، اظهار كرد: عده ديگری از افراد رويكردشان نسبت به قرآن كريم كشف و درك معانی و مفاهيم قرآن در كنار خواندن و حفظ آيات است و دغدغه اصلی آنها از انس با قرآن كريم استخراج معانی، تفسير و شناخت آموزههای كلام الهی است.
حجتالاسلام ابراهيمی در ادامه با اشاره به اينكه برخی از افراد جامعه بهدنبال عمل به قرآن و پایبندی به دستورات كلام وحی هستند، ادامه داد: همه اين رويكردها در كنار هم و با هم تأثير خود را میگذارد و توجه به قرآن صرف ظاهر اثرگذار نیست.
وی در ادامه قرآن را شفابخش جسم و روح انسان عنوان كرد و افزود: خداوند در آيه 57 سوره مباركه يونس میفرمايد؛ «يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَشِفَاء لِّمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ» اى مردم به يقين براى شما از جانب پروردگارتان اندرزى و درمانى براى آنچه در سينههاست و رهنمود و رحمتى براى گروندگان به خدا آمده است.
عضو هيئت علمی گروه الهيات و علوم قرآن و حديث دانشگاه اراك، ادامه داد: قرآن و دستورات كلام وحی زمانی شفادهنده و برای بشريت ارزشمند است كه در متن زندگی تجلی و تبلور يابد؛ زيرا كسیكه با قرآن مأنوس شود از غيبت، تهمت، بداخلاقی، تحقير كردن ديگران و ظلم دوری كرده و بهدنبال نهادينه كردن اخلاق پسنديده در جامعه است.
حجتالاسلام ابراهيمی با تأكيد بر قرآنپژوهی بهعنوان يك ضرورت در جامعه كنونی، اظهار كرد: از آنجا كه پاسخ تمامي شبهات اعتقادی، فرهنگی، اخلاقی و اجتماعی بشر در قرآن نهفته است بايد مباحث كاربردی و مشكلات را بر قرآن عرضه كرده و جوابش را از بطن آن استخراج كنيم؛ ليكن بايد توجه داشت كه مباحث عرضه شده كاربردی و مسئلهمحور باشد.
اين مقام مسئول در پايان با تأكيد بر پرهيز از موازیكاری در برنامهها و فعاليتهای قرآنی، تصريح كرد: امروزه انجام فعاليتهای تكراری باعث دلزدگی مخاطبان بهويژه نسل جوان جامعه میشود و افزايش انس با قرآن نيازمند ايجاد نوآوری و تنوع در برنامههاست.