علی عبدالعلیزاده، كارگردان سينما و تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) مطالبه هنری خود را از دولت يازدهم چنين توضيح داد: آنچه من از معاونت سينمايی آينده توقع دارم، همان چيزهايی است كه رييس جمهور منتخب در تمامی سخنانش به روی آن تاكيد داشت. آن نيز شايسته سالاری است، چون وجود چنين خصيصه مثبتی در بين مسئولان و سينماگران سبب خواهد شد امنيت شغلی كه يكی از معضلات اصلی سينماست فراهم شود.
وی افزود: آنچه كه بيش از همه به سينمای ما ضربه زده، روابط غير حرفهای و غير كارشناسانه در سينماست كه سبب شده يكسری افراد بیتجربه در سينما حضور داشته باشند. اين وضعيت در حالی است كه بسياری از پيشكسوتان و قديمیهای سينما خانهنشين باشند. اين وضعيت نيز تنها به مسئولان يا كارگردانان خلاصه نمی شود، بلكه تهيهكنندگان و ديگر بخشهای سينما را هم در بر گرفته است. تمام توقع من از دولت يازدهم اين است كه اين وضعيت نابسامان را از بين برد.
اين كارگردان در پاسخ به اين سوال كه علت كم رونق شدن سينماها چيست؟ و چگونه معاونت سينمايی آينده قادر است مجددا آن را زنده و پويا كند؟ گفت: بسياری برای كم فروغ شدن سينما توجيهاتی چون؛ ماهوارهها يا فيلم ويديويی را به كار میبرند، درصورتيكه به واقع چنين نيست، زيرا در ديگر كشورهای دنيا اين گستردگی محصولات فرهنگی به شكل شديدتری وجود دارد، اما سينما از اين بابت آسيبی نديده است.
عبدالعلیزاده در پاسخ به اين سوال كه آيا در وضعيت پيش آمده، تنها مسئولان سينمايی مقصر هستند؟ گفت: از نگاه من سياستگذاریها و برنامهريزیهايی كه انجام میشود در به وجود آمدن شرايط موجود، نقش تعيين كننده را ايفا میكند، به نحويكه به روی بخش خصوصی تاثير مستقيم میگذارد. در اين چنين وضعيتی میبينيم كه فيلمها به هيچ وجه قادر نيستند كه سرمايه خود را برگردانند.
وی تاكيد كرد: هنگامیكه از برگشت سرمايه سخن میگوييم منظور تنها به گيشه نظر داشتن نيست. دليلم نيز برای اين ادعا اين است كه درست است كه فروش سبب رونق گيشه میشود، اما تاثير مستقيم به روی كيفيت نيز دارد، زيرا سينمايی كه وضع اقتصاديش خوب باشد، مسلما برای بالا رفتن كيفيت هر خرجی كه لازم باشد، تقبل خواهد كرد.
كارگردان فيلم «تعقيب» متذكر شد: معضل ديگری كه من از معاونت آينده توقع دارم آن را بر طرف كند اين است كه بازيگران سينما عمدتا چهرههايی آشنا هستند، هرچند در اين عرصه هم برخی افراد به مدد پول و روابط خاص به سينما راه پيدا میكنند، اما در پشت دوربين وضعيت شكلی وخيم دارد، چون اكثر كسانی كه مشغول كار هستند چهرههای ناآشنايی هستند كه به واسطه قبول هر شرايطی برای كار كردن، جای افراد حرفهایتر را گرفتهاند.
وی در پاسخ به اين سوال كه آيا تمام ضعفهای موجود را بايدوسازمان سينمايی برطرف كند؟ گفت: اين ضعف حاصل برنامهريزی و سياستگذاری ناصحيح است، پس برای رهايی از آن هم بايد معاونت نقش اول را ايفا كند. اين توقع نيز نابخردانه نيست، چون در حوزه توليد و پخش اين دولت است كه حرف اول را میزند، البته برای فائق شدن به مشكلات فوق، طبيعی است كه يك يا دو سالی وقت هزينه شود.
اين سينماگر يادآور شد: تمام گفتههای خود را درباره نقش مسئولان چنين تكميل میكنم كه كاركرد و قدرت آنان (مسئولان) زمانی خواهد توانست سينما را تحت تاثير قرار دهد كه آن افراد مورد قبول سينماگران و جامعه هنری باشند تا برنامههايشان بدون درنگ اجرايی شود.
وی در پاسخ به سوال پايانی مبنی بر اينكه در برنامههای فرهنگی رئيس جمهور منتخب چه بخشهای مثبتی بيشتر نمود دارد، خاطرنشان كرد: برنامههای فرهنگی رئيس جمهور شكلی كلی داشت، بنابراين تا اجرايی شدن آن نمیتوان نظر مشخصی داد، وليكن همان اندازه كه به روی شايسته سالاری، باز شدن فضا و بالا بردن تحمل تاكيد داشتند، قابل تقدير است كه اميدواريم در سينما لحاظ شود.