روزهای تير به سرعت در حال عبور است و ماه رمضان در آستانه ورود

با نزديك شدن به ماه مبارك رمضان حال و هوای آدم نيز تغيير می‌كند. گرسنگی و تشنگی، شب بيداری همه‌اش با همه سختی به حال و هوای معنويش می‌ارزد. مساجد شكل ديگری به خود می‌گيرند. انگار انسان با خودش و خدايش آشتی می‌كند. آدم‌ها دست و دل باز می‌شوند و به كارهای نيك می‌پردازند و سفره‌های انفاق گشوده می‌شود.
صدای تلاوت قرآن از همه جا و از مجالس خانگی بانوان بيشتر به گوش می‌رسد. دست‌های دعا بلند می‌شوند و هركسی می‌كوشد تا خود را از ديگرانی كه اندكی تيرگی از خود پيش آنها به جاگذاشته، پاك كند.
ماه رمضان، ماه شادی و شادمانی ايتام و نيازمندان است. كسانی كه خدا وعده خوشی را به آنها در قيامت داده است. خدا در روز قيامت از فقرا عذرخواهی می‌كند و البته نيكوكاران كه از همه مردم بهره بيشتر از اين ايام می‌برند.
آنهايی كه فهم بيشتری از جذب ايتام، نيازمندان و دستگيری از آنها را دارند، بهتر می‌توانند از اين ايام استفاده كنند. اين ماه تجلی همه زيبايی‌های معنوی است. انگار خدا همه مهربانی‌اش را در دل آدم‌ها به وديعه گذاشته است. مردم جذب آرامش می‌شوند، قرآن، كلام خداوند تمام نگرانی‌ها و آشوب‌های درونی و ظاهری را بر طرف می‌سازد و تأسی از برگزيدگان خدا كه دامنه توكل را وسيع و عميق می‌كند راه ديگر رسيدن به آرامش است. در ماه رمضان تمامی اين جهت‌ها برای ما روشن می‌شود.
روزهای تير به سرعت در حال عبور است و ماه رمضان در آستانه ورود. امسال چه توشه‌ايی جمع می‌كنيم و چقدر به اين روزها كه بار فردايمان است دل بسته‌ايم؟ هرچه از دلت گذشت برای نزديكانت و برای مردم شهر خود و برای مردم كشورت بخواه. دعا كن دعاها به آسمان برسد و اعمال ما چنان باشد كه نگران استجابت دعا نباشيم.
مسجد نيز جلوه‌های شكوه ايمان مردم را در ماه رمضان بيشتر می‌كند. روزه‌داران رنج روزه‌داری را برای تزكيه نفس خود می‌پذيرند و چقدر جالب است حرص پيران و سالمندان كه دوست دارند روزه بگيرند؛ اما پيری امانشان نمی‌دهد.
هنگام ظهر غذاهای بودار برای بچه‌ها و پيرها پخته نمی‌شود. صدای ربنا و بعد هم اذان مغرب دل‌ها را روانه محبت و دوستی می‌كند. هزار دعای نكرده به ذهن می‌رسد و سفره افطار كه قداست خود را دارد. همه چشم‌ها به سوی خداست و هركس در دل خواسته‌هايش را با خدا در ميان می‌گذارد دعا زمانی مستجاب می‌شود كه خدا در نظر ما بزرگ باشد و در فعل و عمل خود او را ناظر بدانيم. خوب است دور هم جمع شويم و كمی همديگر را نصيحت كنيم. باور كنيد بعضی وقت‌ها حرف‌های حتی از سر بغض ديگران آدم را بيدار می‌كند، چه برسد پند نيكو.