به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان شرقی، حجتالاسلام محراب صادقنيا، عضو هيئت علمی دانشگاه اديان و مذاهب اسلامی امروز، 17 تيرماه در همايش «سبك زندگی» كه با هدف گفتمان سازی سبك زندگی اسلامی با حضور ميهمانان خارجی از كشورهای مختلف جهان در تالار وحدت دانشگاه تبريز برگزار شد، با بيان اينكه درحقيقت سبك زندگی اسلامی، پاسخی به سؤال «من چگونه زندگی كنم بهتر است؟» میباشد، اظهار كرد: تمام اديان الهی و مكاتب بشری تلاش چشمگيری در راستای پاسخگويی به اين سؤال كردهاند.
وی با تأكيد براينكه بكارگيری تكنولوژی و فناوریهای نوين همچون اينترنت و شبكههای ماهوارهای بر سبك زندگی انسان تاثير ويژهای دارد، گفت: بايد تلاش شود تا امور سخت افزار و نرم افزار موجود در زندگی بشر كه وابسته و معطوف به يكديگر هستند، در جهت ارتقای ويژگیهای انسانی و كمال آدمی و درعين حال، احساس لذت و آرامش او همراه باشد.
حجتالاسلام صادقنيا با اشاره به سبك زندگی سكولار و غير دينی، افزود: مكاتب بشری برای انسان، جهان معنا و ذهنيتی ايجاد می كنند كه انسان براساس آن سبك و سياق زندگیاش را سامان میدهد؛ چنانچه ماركس تمام هستی و اهداف زندگی بشری را مختوم به همين دنيا ارزيابی كرده و هيچ نگاهی به جهان فناناپذير ندارد.
وی ادامه داد: درمقابل، اديان الهی نيز گونه ای از زيستن و سبك زندگی را ارائه می دهند كه می توان از دل آن معارف اسلامی و قرآنی را بيرون كشيد و جهان معنايی به انسان ارائه كرد كه بتواند براساس آن برای خود برنامه زندگی و رفتار عملی تعريف كند.
حجتالاسلام صادقنيا اعتقاد به وحدانيت الهی را زيربنای تمام افعال و كنشهای آدمی دانست و خاطرنشان كرد: توحيد فقط يك بحث ذهنی نيست، بلكه وجود خدا دارای يك كيفيت اخلاقی گسترده است كه تمام سبك زندگی انسان را شامل می شود و آدمی با توجه به آن مواضع، میتواند خداگونه شود.
وی اضافه كرد: انسان وقتی اينچنين می انديشد كه در دين مبين اسلام، خدايی وجود دارد كه درمقابل حسنات و سیٌئات، پاداش می دهد و مجازات می كند، سبك زندگی و متد اعمال و رفتارش با ديگر سبكهای زندگی ارائه شده از سوی مكاتب بشری متفاوت خواهد شد.
عضو هيئت علمی دانشگاه اديان و مذاهب اسلامی با بيان اينكه سبك زندگی، پاسخ گويی به نيازهای اساسی روحی انسان، ازجمله آرامش، اميد، نشاط و امنيت درقالب كمال آدمی است، يادآور شد: برای نيل به چنين جامعه آرمانی، بايد تمام اعضای جامعه و در راس آن، مسئولين، مديران، نخبگان علمی و پژوهشی كشور زمينههای لازم را فراهم كرده و درجهت اصلاح و بهبود ساختارهای ناهمگون با جامعه اسلامی تلاش كنند.