در احاديثی كه از ائمه معصومين(ع) در مورد حضرت مهدی(عج) به دست آمده همواره بر اين نكته تأكيد شده كه گشايش مشكل عالم در آخرالزمان در دعای تعجيل در فرج ظهور ذخيره الهی بقيةاللهالاعظم(عج) است؛ چنانكه خود حضرت حدود صد سال پيش نگارش كتابی در فوايد دعا در فرج را به يكی از علمای برجسته شيعه سفارش دادند و نام آن را «مكيال المكارم» نهادند.
بر اساس احاديث فراوان از ائمه اطهار(ع) انتظار فرج در اسلام از بالاترين عبادات شمرده شده است. چرا كه امام زمان(عج)، موعود همه امتهای گذشته است؛ كه با ظهورش، زمين را پر از عدل و داد خواهد كرد. چنانكه در مفاتيحالجنان میخوانيم «السّلامُ علی المَهدیِّ الذّی وَعَدَ اللهُ عزَّوجلَّ بِهِ الأمَمَ، أن یَجمَعَ به الكَلِمَ و یَلُمُّ به الشَّعَثَ و یَملأَ بِهِ الأرضَ قِسطَاً و عَدلاً و یُمكِّنَ لَهُ و یُنجِزَ بِهِ وعدَ المُؤمنِينَ».
از امام صادق(ع) روايت شده كه: هركس از شما در حال انتظار فرج امام زمان(عج) بميرد، مانند كسی است كه همراه قائم(عج) در خيمه او است. در ادامه اين روايت آمده كه امام صادق(ع) بعد از لحظهای درنگ كرده و فرمودند «بلكه مانند كسی است كه همراه آن حضرت، شمشير به دست، با دشمن بجنگد».
در ادامه میفرمايند: «لا وَالله إلاّ كمَن إستَشَهدَ مع رسولِ اللهِ» نه چنين است، سوگند به خدا، مگر مانند كسی كه در ركاب رسول خدا شهيد میشود.
از امام صادق(ع) سؤال شد كه آيا قائم متولد شده است، امام در جواب فرمود نه و من، اگر زمان او را درك میكردم، تمام طول زندگيم را، در خدمت وی میبودم.