پيگيری مطالبات قرآنی مقام معظم رهبری/(30)
زبان انتقال آموزههای قرآنی با سليقه مردم طراحی شود/ پرهيز از تبليغات صوری
گروه فعاليتهای قرآنی: مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين با اشاره به تأثير بالای زبان انتقال آموزش در هر زمينه و موضوع، گفت: زبان انتقال آموزههای قرآنی بايد مبتنی بر ذوق، روحيه و ذائقه مردم طراحی شود.
مهدی طاهری، مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، با بيان اينكه ترويج و توسعه قرآن تنها با تبليغات صوری از قبيل چاپ كتاب، بنر و ... تحقق پيدا نمیكند، اظهار كرد: بايد قرآن و احكام قرآنی را در زندگی روزمره مردم وارد كرد.
وی با اشاره به تأثير بالای زبان انتقال آموزش در هر زمينه و موضوع، گفت: زبان انتقال آموزههای قرآنی بايد مبتنی بر ذوق، روحيه و ذائقه مردم طراحی شود.
طاهری در رابطه با راههای انس با قرآن كريم تصريح كرد: خداوند در آيه 20 سوره مزمل میفرمايد؛ «فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ» يعنی هرچه قدر برايتان ميسر است قرآن بخوانيد و از سويی ديگر بارها دعوت به تفكر در آيات میكند؛ لذا به نظر میرسد اين دو امر يعنی ارتباط مستمر و تفكر و تدبر در آيات از لوازم اصلی مأنوس شدن با كلام الهی است.
اين مدرس دانشگاه اظهار كرد: امروزه جايگاه ماترياليسم و ساير منابع غيردينی بر آنند كه نقش دين، قرآن و ساير كتب آسمانی را در حد اسطوره بيان كنند. از سويی ديگر مسلمانان بر اين اعتقادند كه قرآن كتاب اعجاز است؛ بنابراين چنانچه بخواهيم به ابعاد و لايههای پوشيده آيات كلام خدا پی ببريم ناگزيريم فراتر از قدمی برداريم كه پيشينيان برداشتند.
وی با اشاره به آيه 39 سوره مباركه نجم كه میفرمايد؛ «وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى»، افزود: تلاش و كوشش در سنت الهی است كه بايد در تمامی زمينهها از جمله پژوهشهای قرآنی به آن پايبند باشيم.
مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين ادامه داد: در مورد روشن شدن اعجاز قرآن نيز وظيفه انسان مسلمان است كه همت ورزيده و تلاش كند و مرواريدهای ناپيدای آن را در اين اقيانوس بيكران كشف و روشن كند.
وی با بيان اينكه نقص و آسيب در هر برنامه باعث كاهش اثرگذاری آن طرح میشود، اظهار كرد: طراحی و اعمال فعاليتهای قرآنی نيز كه در دو ميدان روح و اعمال افراد تأثيرگذار است بسيار مهم و حساس است، اما مهمترين آسيبهای فعاليتهای قرآنی از سوي متوليان، كارشناسی نبودن طرحها و يا سنخيت نداشتن آنها با نيازهای جامعه و كاربردی نبودن برنامهها و فعاليتها ناشی میشود.
طاهری در رابطه با ضرورت حفظ قرآن نيز، تصريح كرد: حفظ قرآن امری نسبی است؛ بدين معنی كه نه میتوانيم بگوييم بهطور كامل از حفظ قرآن بینياز هستيم و نه آن را ضرورتی قطعی قلمداد كنيم؛ بهطور مثال اگر در مقطعی نياز به پژوهش وجود دارد فرآيند علمی تحقيق و جستوجو مهمتر از حفظ است و گاهی زمينه برای ترويج و تعميق روح قرآنی در جامعه آماده است، حفظ قرآن میتواند بهترين ابزار برای اين امر باشد.
اين مدرس دانشگاه در پايان خاطرنشان كرد: اگر حفظ قرآن در سنين كم برنامهريزی شود و چاشنیهای باروری ذهنی و روحی نيز برای آن برنامهريزی شود تأثيری مضاعف خواهد داشت.
وی با اشاره به تأثير بالای زبان انتقال آموزش در هر زمينه و موضوع، گفت: زبان انتقال آموزههای قرآنی بايد مبتنی بر ذوق، روحيه و ذائقه مردم طراحی شود.
طاهری در رابطه با راههای انس با قرآن كريم تصريح كرد: خداوند در آيه 20 سوره مزمل میفرمايد؛ «فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ» يعنی هرچه قدر برايتان ميسر است قرآن بخوانيد و از سويی ديگر بارها دعوت به تفكر در آيات میكند؛ لذا به نظر میرسد اين دو امر يعنی ارتباط مستمر و تفكر و تدبر در آيات از لوازم اصلی مأنوس شدن با كلام الهی است.
اين مدرس دانشگاه اظهار كرد: امروزه جايگاه ماترياليسم و ساير منابع غيردينی بر آنند كه نقش دين، قرآن و ساير كتب آسمانی را در حد اسطوره بيان كنند. از سويی ديگر مسلمانان بر اين اعتقادند كه قرآن كتاب اعجاز است؛ بنابراين چنانچه بخواهيم به ابعاد و لايههای پوشيده آيات كلام خدا پی ببريم ناگزيريم فراتر از قدمی برداريم كه پيشينيان برداشتند.
وی با اشاره به آيه 39 سوره مباركه نجم كه میفرمايد؛ «وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى»، افزود: تلاش و كوشش در سنت الهی است كه بايد در تمامی زمينهها از جمله پژوهشهای قرآنی به آن پايبند باشيم.
مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين ادامه داد: در مورد روشن شدن اعجاز قرآن نيز وظيفه انسان مسلمان است كه همت ورزيده و تلاش كند و مرواريدهای ناپيدای آن را در اين اقيانوس بيكران كشف و روشن كند.
وی با بيان اينكه نقص و آسيب در هر برنامه باعث كاهش اثرگذاری آن طرح میشود، اظهار كرد: طراحی و اعمال فعاليتهای قرآنی نيز كه در دو ميدان روح و اعمال افراد تأثيرگذار است بسيار مهم و حساس است، اما مهمترين آسيبهای فعاليتهای قرآنی از سوي متوليان، كارشناسی نبودن طرحها و يا سنخيت نداشتن آنها با نيازهای جامعه و كاربردی نبودن برنامهها و فعاليتها ناشی میشود.
طاهری در رابطه با ضرورت حفظ قرآن نيز، تصريح كرد: حفظ قرآن امری نسبی است؛ بدين معنی كه نه میتوانيم بگوييم بهطور كامل از حفظ قرآن بینياز هستيم و نه آن را ضرورتی قطعی قلمداد كنيم؛ بهطور مثال اگر در مقطعی نياز به پژوهش وجود دارد فرآيند علمی تحقيق و جستوجو مهمتر از حفظ است و گاهی زمينه برای ترويج و تعميق روح قرآنی در جامعه آماده است، حفظ قرآن میتواند بهترين ابزار برای اين امر باشد.
اين مدرس دانشگاه در پايان خاطرنشان كرد: اگر حفظ قرآن در سنين كم برنامهريزی شود و چاشنیهای باروری ذهنی و روحی نيز برای آن برنامهريزی شود تأثيری مضاعف خواهد داشت.
