/شرح ادعيه ماه رمضان(3)/
سخاوت تجلی جود خداوند در وجود انسان است
گروه انديشه: يك كارشناس مسائل مذهبی گفت: انسانی كه مورد جود خداوند سبحان قرار بگيرد، از رحمت او سرشار شده و به عنوان نخستين تجلی جود او در وجود خود سخاوت را پرورش میدهد.
حجتالاسلام تقی شجاعی، كارشناس مسائل مذهبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان،با اشاره به فراز نخست دعای روز سوم ماه مبارك رمضان كه در آن بيان شده است: «اللهمّ ارْزُقنی فيهِ الذّهْنَ والتّنَبيهَ»، گفت: طلب هوشياری و خودآگاهی از جانب خداوند متعال، نخستين خواسته انسان در اين دعا بوده و اين هوشياری و آگاهی در اصل، بصيرت را نيز در بر میگيرد.
وی با بيان اين كه دوری از سفاهت و نادانی نيز خواسته دوم مؤمن در اين دعا زا خداوند متعال است، ابراز كرد: سفاهت نقطه مقابل حكمت بوده و انسان سفيه رفتار و كرداری غير منطقی از خود بروز می دهد؛ حال آنكه فرد حكيم تمامی فعاليت ها و تصميم گيری هايش از روی عقلانيت و با تدبير و اتقان انجام میگيرد.
اين كارشناس مسائل مذهبی اظهار كرد: نزول خير در دنيا در فراز سوم اين دعا به اين معناست كه هر نيكويی كه در ماه ضياف الهی به سوی انسان ها سرازير میشود، از جود و بخشش خداوند متعال بوده و انسان مؤمن نصيبی از آن را میطلبد.
حجتالاسلام شجاعی تصريح كرد: نصيبی از خیر الهی را خواستن از سوی مؤمن نشان دهنده اين واقعيت است كه فرد با ايمان هيچ گاه خيری را طلب نمی كند كه در قبال صلب شدن آن خير از ديگری، به او برسد و درواقع طلب خيری از بركت سرشار می كند كه صلب شده از كسی نباشد.
وی با تأكيد بر اين كه هوشياری و آگاهی در ابتدای اين دعا، بهترين خيری است كه از جانب خداوند سبحان به انسان میرسد، عنوان كرد: هوشياری در انسان سبب میشود تا او در انتخاب مسيری كه خداوند متعال برای او قرار داده است، چشمی آگاه داشته و از گناه و بدخواهی در اين مسير دوری كند و خيرخواهی را پيشه خود قرار دهد.
رئيس اداره عقيدتی سازمان جهاد كشاورزی زنجان خاطرنشان كرد: مؤمن در پايان اين دعا با بيان جمله «بِجودِكَ يا أجْوَدَ الأجْوَدينَ»، خداوند سبحان را برای قبولی دعای خود به جود و كرمش قسم میدهد.
اين كارشناس مذهبی در پايان، يادآور شد: انسانی كه مورد جود خداوند سبحان قرار بگيرد، از رحمت او سرشار شده و به عنوان نخستين تجلی جود او در وجود خود سخاوت را پرورش میدهد.
وی با بيان اين كه دوری از سفاهت و نادانی نيز خواسته دوم مؤمن در اين دعا زا خداوند متعال است، ابراز كرد: سفاهت نقطه مقابل حكمت بوده و انسان سفيه رفتار و كرداری غير منطقی از خود بروز می دهد؛ حال آنكه فرد حكيم تمامی فعاليت ها و تصميم گيری هايش از روی عقلانيت و با تدبير و اتقان انجام میگيرد.
اين كارشناس مسائل مذهبی اظهار كرد: نزول خير در دنيا در فراز سوم اين دعا به اين معناست كه هر نيكويی كه در ماه ضياف الهی به سوی انسان ها سرازير میشود، از جود و بخشش خداوند متعال بوده و انسان مؤمن نصيبی از آن را میطلبد.
حجتالاسلام شجاعی تصريح كرد: نصيبی از خیر الهی را خواستن از سوی مؤمن نشان دهنده اين واقعيت است كه فرد با ايمان هيچ گاه خيری را طلب نمی كند كه در قبال صلب شدن آن خير از ديگری، به او برسد و درواقع طلب خيری از بركت سرشار می كند كه صلب شده از كسی نباشد.
وی با تأكيد بر اين كه هوشياری و آگاهی در ابتدای اين دعا، بهترين خيری است كه از جانب خداوند سبحان به انسان میرسد، عنوان كرد: هوشياری در انسان سبب میشود تا او در انتخاب مسيری كه خداوند متعال برای او قرار داده است، چشمی آگاه داشته و از گناه و بدخواهی در اين مسير دوری كند و خيرخواهی را پيشه خود قرار دهد.
رئيس اداره عقيدتی سازمان جهاد كشاورزی زنجان خاطرنشان كرد: مؤمن در پايان اين دعا با بيان جمله «بِجودِكَ يا أجْوَدَ الأجْوَدينَ»، خداوند سبحان را برای قبولی دعای خود به جود و كرمش قسم میدهد.
اين كارشناس مذهبی در پايان، يادآور شد: انسانی كه مورد جود خداوند سبحان قرار بگيرد، از رحمت او سرشار شده و به عنوان نخستين تجلی جود او در وجود خود سخاوت را پرورش میدهد.
