حجتالاسلام علیمقدسیپور، امام جمعه كميجان در خصوص راهكارهای احيای فرهنگ ماه مبارك رمضان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، گفت: از اميرالمؤمنان(ع) نقل شده است هنگاميكه ماه مبارك رمضان فرا میرسيد نبی مكرم اسلام(ص) همه افراد را جمع كرده و آنان را به اهميت ماه رمضان و روزهداری اين ماه سفارش میفرمودند.
وی ماه مبارك رمضان را ماه استغفار، دعا، مغفرت و استجابت دعا دانست و گفت: در هيچ ماهی به اندازه این ماه به دعا سفارش نشده است؛ چراكه در دل اين ماه نورانی و معنوی ليلةالقدر مانند گوهری تابناك و درخشان میتابد و انسان را به آيندهای روشن نويد میدهد.
امام جمعه کمیجان در ادامه با اشاره به اينكه در اين ماه پرفيض درهای جهنم بسته و شيطان در غل و زنجير قرار دارد، افزود: ماه با عظمت رمضان ماه تمرين عبوديت و بندگی است؛ از اين رو میتوان با استفاده از كلامالله مجيد و بهرهمندی از روايات نبوی راه سعادت را هموار كرده و در مسير معرفت الهی گام برداريم.
وی اظهار كرد: افراد گناهكار با توسل به ائمه معصومين(ع) و توكل بر عنايات رحمانی پرودگار میتوانند از جرگه خطاكاران خارج شوند؛ لذا بايد سعی و كوشش كنند نيات خود را برای ذات اقدس احديت خالص كرده و پاكترين عبادات خود را پيشگاه ربوبيتش عرضه كنند.
حجتالاسلام مقدسیپور با تأكيد بر لزوم توبه نصوح در ماه مبارك رمضان، ابراز كرد: بدون شك در شبهای قدر كسی آمرزيده نشود تا ماه رمضان سال آينده آمرزيده نخواهد شد؛ از اين رو شبهای نوزدهم و بيست و يكم مقدمهای برای آمرزش گناهان در شب بيست و سوم است.
وی فلسفه وجودی ماه رمضان را كسب تقوای الهی عنوان كرد و افزود: بهترين اعمال در اين ماه ترك گناهان و رفتن به سوی خداوند است؛ بنابراين با دور شدن از گناه، فاصله انسان از ربالعالمين كم ميشود.
اين مقام مسئول به خانوادهها توصيه كرد: با وجود تهاجم فرهنگ غرب و ارائه برنامههای ضددينی و انقلابی وظيفه شماست كه با استفاده از روشهای ترغيب و تشويق جوانان و نوجوانان خود را به ادای تكليف الهی سوق دهيد.
وی همچنين با اشاره به قرائت ادعيه ماه مبارك رمضان، افزود: دعاهای اين ماه پرفيض، شاهراهی برای رسيدن به عرفان است؛ ليكن با توجه به معانی بلند و پرمحتوای دعاها میتوانيم به قرب الیالله دست يابيم.
امام جمعه كميجان در پايان، خاطرنشان كرد: افرادی كه با وجود عذر مجبور به روزهخواری هستند ميبايست حرمت اين ماه شريف را حفظ كرده و با بیحرمتی و روزهخواری در انظار موجبات ناراحتی و تكدر خاطر افراد روزهدار را فراهم نكنند.