توبه كسانی كه از اهل بيت(ع) دور هستند بازگشت به ولايت است
يادگار امام جمعه فقيد جهرم در مسجد حضرت صاحبالزمان(عج)، اظهار كرد: توبه كسانی كه از اهل بيت(ع) دور هستند بازگشت به ولايت است.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، همزمان با پنجمين روز از ماه مبارك رمضان سخنرانی حجتالاسلام والمسلمين سيدعلی آيتاللهی، يادگار امام جمعه فقيد جهرم در مسجد حضرت صاحبالزمان(عج) برگزار شد.
وی در ابتدای اين مراسم معنوی كه پس از اقامه نماز جماعت ظهر و عصر و با حضور گسترده جمعی از ميهمانان ضيافت الهی ماه مبارك رمضان برگزار شد، به بيان چند مسئله شرعی پرداخت و افزود: بر كسی كه روزه بر او واجب است و عذر شرعی ندارد واجب است كه از اذان صبح تا اذان مغرب از موارد نه گانهای كه از مبطلات روزه است اجتناب كند البته بايد توجه داشت كه برخی از اين موارد مانند دروغ بستن نسبت به خدا و پيغمبر(ص) در بقيه ايام سال نيز حرام است.
وی بيان كرد: انسان روزهدار، براساس فتاوای همه مراجع تقليد، بايد برای يقين مقداری قبل از اذان صبح تا مقداری قبل از اذان مغرب از خوردن و آشاميدن و ديگر مواردی كه باعث بطلان روزه است امساك و خودداری كند همچنين اگر كسی در روز ماه مبارك رمضان فراموش كند كه روزه است و يكی از مبطلات روزه را انجام دهد روزهاش اشكال ندارد و بر چنين شخصی قضای روزه و كفاره لازم نيست.
حجتالاسلام آيتاللهی عنوان كرد: به طور مثال اينكه انسان روزهدار فراموش كند كه روزه است و مقداری آب بنوشد و بعد از آن يادش بيايد كه روزه است، چنين شخصی چون فراموش كرده و سهواً چنين كاری را انجام داده، روزهاش صحيح است. اگر شخص روزهدار عمداً يكی از مبطلات را انجام بدهد چنين شخصی كار حرام كرده، روزهاش صحيح نيست و بايد قضای آن را بجا آورد و علاوه بر آن نيز بايد كفاره جمع بپردازد يعنی يا 60 نفر فقير را اطعام كند يا علاوهبر گرفتن قضای روزه بايد 60 روز نيز روزه بگيرد.
اين استاد مباحث اخلاقی ادامه داد: گاهی انسان میداند كه میخواهد روزه بگيرد؛ اما محدوده زمانی روزه را فراموش میكند به طور مثال در سحر فكر میكرد كه هنوز اذان صبح نگفتهاند سحری میخورد؛ اما بعد متوجه میشود كه اذان گفته شده، اگر فراموشی محدوده زمانی روزه توسط روزهدار در مورد اذان صبح باشد روزه چنين شخصی باطل است و بايد قضای آن روز را به جا آورد اما كفاره ندارد.
وی بيان كرد: در مورد مغرب اگر انسان روزهدار كه منتظر لحظه افطار است به گمان آن كه اذان گفتهاند شروع به افطار كند؛ اما بعد متوجه شود كه هنوز اذان نگفتهاند چنين كسی روزهاش باطل است و بايد بعد از ماه مبارك رمضان قضای آن را به جاآورد. البته بايد توجه داشت كه نظر مراجع بزرگواری همچون امام خمينی(ره)، آيتاللهالعظمی مكارم شيرازی و آيتاللهالعظمی صافی گلپايگانی بر اين است كه اين دسته از افراد بايد كفاره نيز بپردازند.
حجتالاسلام آيتاللهی افزود: اذان گفتن خيلی ثواب دارد و طبق رواياتی كه به ما رسيده است اولين طايفهای كه از امت پيامبر(ص) وارد بهشت میشوند، مؤذّنان هستند. مؤذّنان بايد در مورد محدوده زمانی روزه بسيار مواظب باشند چرا كه اگر صبح دير اذان بگويند يا مغرب زودتر اذان بگويند مسئول روزه مردم هستند. برای مطمئن شدن از محدوده زمانی روزه هم اذانگويان و هم خود شخص روزهدار وظيفه دارد كه مواظب باشد.
وی در ادامه سخنان خود به سلسله بحثهای اين ايام در مورد توبه پرداخت و با بيان اينكه ماه مبارك رمضان ماه توبه است، افزود: امام علی(ع) در نهجالبلاغه به كميل میفرمايند «ای كميل! هركاری كه میخواهی انجام دهی اول نسبت به آن كار معرفت و شناخت داشته باش». امام سجاد(ع) نيز در دعای ابوحمزه ثمالی میفرمايند «خدايا اگر به اولين معصيت كه انجام میدادم، مرا عذاب میكردی اين از عدل تو بود اما اينكه اجازه دادی كه برگردم و توبه كنم اين فضل، رحمت و احسان توست».
حجتالاسلام آيتاللهی به بيان اينكه نعمت توبه را كه خدا برای بندگان قرار داده از روی يك حكمت، غايت و فلسفهای است و خداوند كار عبث و بيهوده انجام نمیدهد، گفت: شيخ صدوق در «اكمالالدين» از امام صادق(ع) روايت كرده است اينكه خداوند اين در رحمت را بر بندگان باز كرده است برای اين است كه خداوند در زمين ولیّ و خليفهای قرار داده است كه به آبروی او توبهی توبه كنندگان را میپذيرد و اگر حجّت خودش را بگيرد رحمت خودش را نيز میگيرد.
وی بيان كرد: تا دنيا دنياست خداوند اين جهان را بدون امام و حجت قرار نمیدهد تا مردم را به راه خدا دعوت كند و وقتی میخواهد قيامت را برساند حجتش را از اين جهان برمیدارد «إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا (1) وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا (2) وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا؛ همگان در روز قيامت ايمان میآورند و توبه میكنند اما در آن زمان توبهای قبول نيست». اگر خداوند نماز و عبادت را از كسی قبول كند به بركت نماز و عبادت امام زمان(عج) است. ما خودمان كسی نيستيم و هرچه داريم به تصدّق اهل بيت(ع) است.
آيتاللهی ادامه داد: امام صادق(ع) میفرمايند «ای شيعيان به بركت ولايت ما دلتان خوش باشد كه وقتی خدا فرمود يا عبادی از شما در قرآن ياد كرده است والله اين آيه برای كسی جز شما نيست». كسانی كه از اهل بيت(ع) دور هستند بايد از رحمت خدا نااميد باشند. توبه كسانی كه از اهل بيت(ع) دور هستند بازگشت به ولايت است. امام باقر(ع) نيز فرمودند «فی شيعة وُلدِ فاطمة اَنزَلَ الله هذه الاية خاصّة؛ اين آيه مخصوص شيعيان فرزندان حضرت زهرا(س) است». اگر توبه و انابه میخواهيم بايد در درجه اول زير چتر ولايت اهل بيت(ع) باشيم. در شبهای قدر و ايام عزای اميرالمؤمنين(ع) خيلی زجر میكشم از افرادی كه میگويند امشب شب دعاست و شب سينهزنی و عزاداری نيست. در شبهای قدر هم عزاداری و هم دعا كردن را با هم انجام دهيد.
اين استاد حوزه افزود: خداوند علاوهبر اينكه توبه را قبول میكند، توبهكننده را هم دوست دارد. محبت و غضب در وجود ما انسانها آن حالت مشقّت، رقّت قلب و ... است كه در وجود ما ايجاد میشود؛ اما در مورد خدا چنين مسائلی وجود ندارد بلكه يعنی خدا كاری با آنها میكند كه وقتی ما كار خدا با آن شخص را میبينيم احساس محبوبيت میكنيم. ابن وهب از امام صادق(ع) نقل میكند كه حضرت فرمود «اگر انسان توبه نصوح و خالص بكند خداوند او را دوست دارد». بعد حضرت(ع) فرمود «دوست داشتن شخص توبه كننده اين است كه خداوند كناهان انسان گناهكار را در دنيا و آخرت میپوشاند».
وی تصريح كرد: نصوح از نصح به معنای خلوص است. عفو نيز يكی از صفات جوانمردان است البته در جايی كه جای عفو باشد. ما گاهی كسی را عفو میكنيم؛ اما سابقههايش را در دل و ياد خود داريم و ممكن است گاهی بدیِ شخص را نيز به او يادآور شويم اما خداوند كه توبه را قبول میكند علاوهبر آنكه جرم آن شخص را میبخشد جرم او را میپوشاند و جلو چشمش نمیآورد.
يادگار امام جمعه فقيد جهرم در توضيح پرسش «ابن وهب» كه گفته بود چگونه خداوند گناهان را میپوشاند؟، يادآور شد: در روز قيامت برای اعمال انسان شهودهايی وجود دارد. يكی از اين شهود فرشتگان خدا هستند كه بر اساس روايات هر انسان دو مَلَك دارد كه هركدام از آنها اعمال نيك و يا زشت انسان را ثبت میكنند. امام صادق(ع) فرمودند «وقتی فرشتگان نامه اعمال او را میگشايند چيزی در نامه اعمال او ديده نمیشود». با وجودی كه فرشتگان اعمال بد را ثبت كردهاند هيچ گناهی در نامه اعمالش نيست. نه تنها در نامه اعمالش نيست بلكه حتی در ذهن ملائكی كه اعمال انسان را ثبت كردهاند هم نيست. امام صادق(ع) فرمودند «كار دوم خدا اين است كه به شاهد دوم، يعنی اعضا و جوارح انسان، خطاب میكند كه شما نيز اجازه نداريد چيزی از اعمال او را برملا و آشكار كنيد».
حجتالاسلام آيتاللهی بيان كرد: خداوند متعال در قرآن كريم میفرمايد «الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَیْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا یَكْسِبُونَ (سوره : يس آيه : 65)» در روز قيامت اعضا و جوارح انسان بر اعمال انسان شهادت میدهند و در روز قيامت اينكه اول بگويند فلانی فلان كار گناه را انجام داده است باعث سرافكندگی شخص میشود؛ لذا رحمت خدا آنقدر زياد است كه چنين اتفاقی برای شخص توبه كننده رُخ نمیدهد. امام صادق(ع) فرمود «كار سوم خدا اين است كه به شاهد سوم، يعنی زمين و زمان، نيز امر میكند كه شما نيز گناهانی كه بنده توبه كننده من انجام داده است را بپوشانيد». همه موجودات اين عالم باشعور و با ادراك هستند.«و ان من شیء الا يسبح بحمده ولكن لا تفقهون تسبيحهم» (اسراء آيه 44). در روز قيامت مسجد شهادت میدهد، همين در و ديوار مسجد شهادت میدهد كه فلان شخص به مسجد آمده است. قرآن شهادت میدهد و ... .
وی عنوان كرد: زمان بعثت پيامبر(ص) بتپرستان گفتند اگر تو پيامبری معجزه بياور. يكی از بتپرستان مقداری سنگريزه برداشت و گفت خدای تو كسی است كه گفته همه موجودات تسبيح میگويند پس زبان اين سنگ ريزهها را باز كن. پيامبر(ص) دستش را بر سنگ ريزهها گذاشت و همه شنيدند كه به زبان فصيح عربی ستگ ريزهها چنين سخن گفت «اشهد ان لا اله الا الله و اشهد انّ محمدا رسول الله سبحان الله والحمد لله»، انسان گناهكار برای گناه كردن جای خلوت را پيدا میكند، غافل از آنكه «ولا يمكن الفرار من حكومتك». امام صادق(ع) فرمودند محبت خدا به توبه كننده آن است كه شخص توبه كننده خدا را در حالی زيارت میكند كه خداوند زبان همه شهود را میبندد.
اين استاد حوزه بيان كرد: يكی از نامهای روز قيامت «يوم تبلی السّرائر» است يعنی روزی كه همه اعمال انسان در برابر چشم همگان آشكار میشود. در توبه بر بندگان هميشه باز است علیالخصوص در ماه مبارك رمضان كه ماه ميهمانی خداست، ماه تولد امام حسن مجتبی(ع) است، ماه شهادت حضرت اميرالمؤمنين(ع) است. خدايا بحق فرق شكافته اميرالمؤمنين(ع)، بحق قلب داغدار سيدالشهدا(ع)، بحق قطره قطره خون شهدای كربلا آبروی ما را در دنيا و آخرت حفظ بفرما. توبه ما را به احسن وجه قبول بفرما. به بركت امام صادق(ع) و مذهب امام صادق(ع) اين بركات را نصيب و بهره همه ما بفرما.
وی در ابتدای اين مراسم معنوی كه پس از اقامه نماز جماعت ظهر و عصر و با حضور گسترده جمعی از ميهمانان ضيافت الهی ماه مبارك رمضان برگزار شد، به بيان چند مسئله شرعی پرداخت و افزود: بر كسی كه روزه بر او واجب است و عذر شرعی ندارد واجب است كه از اذان صبح تا اذان مغرب از موارد نه گانهای كه از مبطلات روزه است اجتناب كند البته بايد توجه داشت كه برخی از اين موارد مانند دروغ بستن نسبت به خدا و پيغمبر(ص) در بقيه ايام سال نيز حرام است.
وی بيان كرد: انسان روزهدار، براساس فتاوای همه مراجع تقليد، بايد برای يقين مقداری قبل از اذان صبح تا مقداری قبل از اذان مغرب از خوردن و آشاميدن و ديگر مواردی كه باعث بطلان روزه است امساك و خودداری كند همچنين اگر كسی در روز ماه مبارك رمضان فراموش كند كه روزه است و يكی از مبطلات روزه را انجام دهد روزهاش اشكال ندارد و بر چنين شخصی قضای روزه و كفاره لازم نيست.
حجتالاسلام آيتاللهی عنوان كرد: به طور مثال اينكه انسان روزهدار فراموش كند كه روزه است و مقداری آب بنوشد و بعد از آن يادش بيايد كه روزه است، چنين شخصی چون فراموش كرده و سهواً چنين كاری را انجام داده، روزهاش صحيح است. اگر شخص روزهدار عمداً يكی از مبطلات را انجام بدهد چنين شخصی كار حرام كرده، روزهاش صحيح نيست و بايد قضای آن را بجا آورد و علاوه بر آن نيز بايد كفاره جمع بپردازد يعنی يا 60 نفر فقير را اطعام كند يا علاوهبر گرفتن قضای روزه بايد 60 روز نيز روزه بگيرد.
اين استاد مباحث اخلاقی ادامه داد: گاهی انسان میداند كه میخواهد روزه بگيرد؛ اما محدوده زمانی روزه را فراموش میكند به طور مثال در سحر فكر میكرد كه هنوز اذان صبح نگفتهاند سحری میخورد؛ اما بعد متوجه میشود كه اذان گفته شده، اگر فراموشی محدوده زمانی روزه توسط روزهدار در مورد اذان صبح باشد روزه چنين شخصی باطل است و بايد قضای آن روز را به جا آورد اما كفاره ندارد.
وی بيان كرد: در مورد مغرب اگر انسان روزهدار كه منتظر لحظه افطار است به گمان آن كه اذان گفتهاند شروع به افطار كند؛ اما بعد متوجه شود كه هنوز اذان نگفتهاند چنين كسی روزهاش باطل است و بايد بعد از ماه مبارك رمضان قضای آن را به جاآورد. البته بايد توجه داشت كه نظر مراجع بزرگواری همچون امام خمينی(ره)، آيتاللهالعظمی مكارم شيرازی و آيتاللهالعظمی صافی گلپايگانی بر اين است كه اين دسته از افراد بايد كفاره نيز بپردازند.
حجتالاسلام آيتاللهی افزود: اذان گفتن خيلی ثواب دارد و طبق رواياتی كه به ما رسيده است اولين طايفهای كه از امت پيامبر(ص) وارد بهشت میشوند، مؤذّنان هستند. مؤذّنان بايد در مورد محدوده زمانی روزه بسيار مواظب باشند چرا كه اگر صبح دير اذان بگويند يا مغرب زودتر اذان بگويند مسئول روزه مردم هستند. برای مطمئن شدن از محدوده زمانی روزه هم اذانگويان و هم خود شخص روزهدار وظيفه دارد كه مواظب باشد.
وی در ادامه سخنان خود به سلسله بحثهای اين ايام در مورد توبه پرداخت و با بيان اينكه ماه مبارك رمضان ماه توبه است، افزود: امام علی(ع) در نهجالبلاغه به كميل میفرمايند «ای كميل! هركاری كه میخواهی انجام دهی اول نسبت به آن كار معرفت و شناخت داشته باش». امام سجاد(ع) نيز در دعای ابوحمزه ثمالی میفرمايند «خدايا اگر به اولين معصيت كه انجام میدادم، مرا عذاب میكردی اين از عدل تو بود اما اينكه اجازه دادی كه برگردم و توبه كنم اين فضل، رحمت و احسان توست».
حجتالاسلام آيتاللهی به بيان اينكه نعمت توبه را كه خدا برای بندگان قرار داده از روی يك حكمت، غايت و فلسفهای است و خداوند كار عبث و بيهوده انجام نمیدهد، گفت: شيخ صدوق در «اكمالالدين» از امام صادق(ع) روايت كرده است اينكه خداوند اين در رحمت را بر بندگان باز كرده است برای اين است كه خداوند در زمين ولیّ و خليفهای قرار داده است كه به آبروی او توبهی توبه كنندگان را میپذيرد و اگر حجّت خودش را بگيرد رحمت خودش را نيز میگيرد.
وی بيان كرد: تا دنيا دنياست خداوند اين جهان را بدون امام و حجت قرار نمیدهد تا مردم را به راه خدا دعوت كند و وقتی میخواهد قيامت را برساند حجتش را از اين جهان برمیدارد «إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا (1) وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا (2) وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا؛ همگان در روز قيامت ايمان میآورند و توبه میكنند اما در آن زمان توبهای قبول نيست». اگر خداوند نماز و عبادت را از كسی قبول كند به بركت نماز و عبادت امام زمان(عج) است. ما خودمان كسی نيستيم و هرچه داريم به تصدّق اهل بيت(ع) است.
آيتاللهی ادامه داد: امام صادق(ع) میفرمايند «ای شيعيان به بركت ولايت ما دلتان خوش باشد كه وقتی خدا فرمود يا عبادی از شما در قرآن ياد كرده است والله اين آيه برای كسی جز شما نيست». كسانی كه از اهل بيت(ع) دور هستند بايد از رحمت خدا نااميد باشند. توبه كسانی كه از اهل بيت(ع) دور هستند بازگشت به ولايت است. امام باقر(ع) نيز فرمودند «فی شيعة وُلدِ فاطمة اَنزَلَ الله هذه الاية خاصّة؛ اين آيه مخصوص شيعيان فرزندان حضرت زهرا(س) است». اگر توبه و انابه میخواهيم بايد در درجه اول زير چتر ولايت اهل بيت(ع) باشيم. در شبهای قدر و ايام عزای اميرالمؤمنين(ع) خيلی زجر میكشم از افرادی كه میگويند امشب شب دعاست و شب سينهزنی و عزاداری نيست. در شبهای قدر هم عزاداری و هم دعا كردن را با هم انجام دهيد.
اين استاد حوزه افزود: خداوند علاوهبر اينكه توبه را قبول میكند، توبهكننده را هم دوست دارد. محبت و غضب در وجود ما انسانها آن حالت مشقّت، رقّت قلب و ... است كه در وجود ما ايجاد میشود؛ اما در مورد خدا چنين مسائلی وجود ندارد بلكه يعنی خدا كاری با آنها میكند كه وقتی ما كار خدا با آن شخص را میبينيم احساس محبوبيت میكنيم. ابن وهب از امام صادق(ع) نقل میكند كه حضرت فرمود «اگر انسان توبه نصوح و خالص بكند خداوند او را دوست دارد». بعد حضرت(ع) فرمود «دوست داشتن شخص توبه كننده اين است كه خداوند كناهان انسان گناهكار را در دنيا و آخرت میپوشاند».
وی تصريح كرد: نصوح از نصح به معنای خلوص است. عفو نيز يكی از صفات جوانمردان است البته در جايی كه جای عفو باشد. ما گاهی كسی را عفو میكنيم؛ اما سابقههايش را در دل و ياد خود داريم و ممكن است گاهی بدیِ شخص را نيز به او يادآور شويم اما خداوند كه توبه را قبول میكند علاوهبر آنكه جرم آن شخص را میبخشد جرم او را میپوشاند و جلو چشمش نمیآورد.
يادگار امام جمعه فقيد جهرم در توضيح پرسش «ابن وهب» كه گفته بود چگونه خداوند گناهان را میپوشاند؟، يادآور شد: در روز قيامت برای اعمال انسان شهودهايی وجود دارد. يكی از اين شهود فرشتگان خدا هستند كه بر اساس روايات هر انسان دو مَلَك دارد كه هركدام از آنها اعمال نيك و يا زشت انسان را ثبت میكنند. امام صادق(ع) فرمودند «وقتی فرشتگان نامه اعمال او را میگشايند چيزی در نامه اعمال او ديده نمیشود». با وجودی كه فرشتگان اعمال بد را ثبت كردهاند هيچ گناهی در نامه اعمالش نيست. نه تنها در نامه اعمالش نيست بلكه حتی در ذهن ملائكی كه اعمال انسان را ثبت كردهاند هم نيست. امام صادق(ع) فرمودند «كار دوم خدا اين است كه به شاهد دوم، يعنی اعضا و جوارح انسان، خطاب میكند كه شما نيز اجازه نداريد چيزی از اعمال او را برملا و آشكار كنيد».
حجتالاسلام آيتاللهی بيان كرد: خداوند متعال در قرآن كريم میفرمايد «الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَیْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا یَكْسِبُونَ (سوره : يس آيه : 65)» در روز قيامت اعضا و جوارح انسان بر اعمال انسان شهادت میدهند و در روز قيامت اينكه اول بگويند فلانی فلان كار گناه را انجام داده است باعث سرافكندگی شخص میشود؛ لذا رحمت خدا آنقدر زياد است كه چنين اتفاقی برای شخص توبه كننده رُخ نمیدهد. امام صادق(ع) فرمود «كار سوم خدا اين است كه به شاهد سوم، يعنی زمين و زمان، نيز امر میكند كه شما نيز گناهانی كه بنده توبه كننده من انجام داده است را بپوشانيد». همه موجودات اين عالم باشعور و با ادراك هستند.«و ان من شیء الا يسبح بحمده ولكن لا تفقهون تسبيحهم» (اسراء آيه 44). در روز قيامت مسجد شهادت میدهد، همين در و ديوار مسجد شهادت میدهد كه فلان شخص به مسجد آمده است. قرآن شهادت میدهد و ... .
وی عنوان كرد: زمان بعثت پيامبر(ص) بتپرستان گفتند اگر تو پيامبری معجزه بياور. يكی از بتپرستان مقداری سنگريزه برداشت و گفت خدای تو كسی است كه گفته همه موجودات تسبيح میگويند پس زبان اين سنگ ريزهها را باز كن. پيامبر(ص) دستش را بر سنگ ريزهها گذاشت و همه شنيدند كه به زبان فصيح عربی ستگ ريزهها چنين سخن گفت «اشهد ان لا اله الا الله و اشهد انّ محمدا رسول الله سبحان الله والحمد لله»، انسان گناهكار برای گناه كردن جای خلوت را پيدا میكند، غافل از آنكه «ولا يمكن الفرار من حكومتك». امام صادق(ع) فرمودند محبت خدا به توبه كننده آن است كه شخص توبه كننده خدا را در حالی زيارت میكند كه خداوند زبان همه شهود را میبندد.
اين استاد حوزه بيان كرد: يكی از نامهای روز قيامت «يوم تبلی السّرائر» است يعنی روزی كه همه اعمال انسان در برابر چشم همگان آشكار میشود. در توبه بر بندگان هميشه باز است علیالخصوص در ماه مبارك رمضان كه ماه ميهمانی خداست، ماه تولد امام حسن مجتبی(ع) است، ماه شهادت حضرت اميرالمؤمنين(ع) است. خدايا بحق فرق شكافته اميرالمؤمنين(ع)، بحق قلب داغدار سيدالشهدا(ع)، بحق قطره قطره خون شهدای كربلا آبروی ما را در دنيا و آخرت حفظ بفرما. توبه ما را به احسن وجه قبول بفرما. به بركت امام صادق(ع) و مذهب امام صادق(ع) اين بركات را نصيب و بهره همه ما بفرما.
