ماه رمضان زمان جدا سازی حق از باطل است
گروه اجتماعی: مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهادكشاورزی آذربايجان شرقی ماه رمضان را زمانی ويژه برای تامل در زندگی و آنچه كه آدمی درگذشته به انجام رسانيده است، دانست.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان شرقی، حجتالاسلام مجيد نجفی، مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه درسازمان جهادكشاورزی استان، امروز، 24 تيرماه در جمع كاركنان سازمان اظهار كرد: اين ماه اهميت خاصی نسبت به ديگر ماههای سال داشته و ماهی است كه نام آن در قرآن كريم آمده. ماه رمضان زمانی برای راهنمايی مردم، بيان راه، روش هدايت وجدا ساختن حق از باطل است.
وی افزود: ماه مبارك رمضان ماه خداست و همه كسانی كه به خدا اعتقاد داشته و با قصد اطاعت فرامين الهی وارد اين ماه میشوند، ميهمانان خدا هستند و دعوت الهی را برای روزه گرفتن و دوری از گناهان و توجه بيشتر به بندگی حق اجابت كرده و با قبول دعوت الهی بر سر سفره گسترده رحمت حق نشسته و از غذاهای معنوی و ضيافت الهی بهره میبرند.
حجت الاسلام نجفی ادامه داد: آمرزش گناهان از سوی خدای متعال، آزادی از آتش دوزخ، رحمت، اجابت دعا، به بند كشيده شدن شيطان، از جمله بركات ماه مبارك رمضان است.
وی خاطرنشان كرد: يكی از تفاوت های عمده ضيافت الهی با ضيافت مردمی در اين است كه در ضيافتی كه از جانب مردم صورت می گيرد، محور دعوت بسوی طعام و بهره بردن از آنچه هست بوده، اما در ضيافت الهی محور، تقوی و رياضت و مبارزه نفسانی با شهوات و اميال شيطانی است كه تسلط بر نفس را تقويت و بدون اين هم نمی توان به وارستگی از خود و رسيدن به قرب الی الهی رسيد.
وی افزود: ماه مبارك رمضان ماه خداست و همه كسانی كه به خدا اعتقاد داشته و با قصد اطاعت فرامين الهی وارد اين ماه میشوند، ميهمانان خدا هستند و دعوت الهی را برای روزه گرفتن و دوری از گناهان و توجه بيشتر به بندگی حق اجابت كرده و با قبول دعوت الهی بر سر سفره گسترده رحمت حق نشسته و از غذاهای معنوی و ضيافت الهی بهره میبرند.
حجت الاسلام نجفی ادامه داد: آمرزش گناهان از سوی خدای متعال، آزادی از آتش دوزخ، رحمت، اجابت دعا، به بند كشيده شدن شيطان، از جمله بركات ماه مبارك رمضان است.
وی خاطرنشان كرد: يكی از تفاوت های عمده ضيافت الهی با ضيافت مردمی در اين است كه در ضيافتی كه از جانب مردم صورت می گيرد، محور دعوت بسوی طعام و بهره بردن از آنچه هست بوده، اما در ضيافت الهی محور، تقوی و رياضت و مبارزه نفسانی با شهوات و اميال شيطانی است كه تسلط بر نفس را تقويت و بدون اين هم نمی توان به وارستگی از خود و رسيدن به قرب الی الهی رسيد.
