محمود خسروی، معاون دانشگاه پيام نور چهارمحال و بختياری در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه چهارمحال و بختياری، اظهار كرد: قرآن نور و مبين است؛ بر همين اساس تنظيم زندگی انسان بر مبنای آن خير و بركت بهدنبال دارد و راهگشای همه موانع سعادت است.
وی يكی از شاخصههای ويژه ماه رمضان را نزول قرآن عنوان و خاطرنشان كرد: ماه رمضان و شب قدر به خاطر نزول قرآن است كه قدر و منزلت پيدا كرده است از اين رو در روايات، ماه رمضان را بهار قرآن خواندهاند.
اين مدرس قرآن با اشاره به فرصت مغتنم ماه رمضان بر لزوم بهرهگيری از ظرفيتهای اين ماه تأكيد و تصريح كرد: در اين ماه با خودسازی و انس با قرآن میتوان بندگی خود را در پيشگاه خداوند تقويت كرد و در راستای كسب رضای الهی زندگی سرشار از معنويت خود را ادامه داد.
وی با تأكيد بر لزوم توجه به بحث تدبر در قرآن، اظهار كرد: در روايات، خواندن قرآن در ماه رمضان همراه با فهم و تدبر در آيات بسيار مورد تأكيد قرار گرفته، در توضيح تدبر شايد راحتترين تعريف اين باشد كه قرآن را به منظور فهميدن آن مطالعه كنيم، همانطور كه يك كتاب درسی را برای فهم و امتحان دادن آن مطالعه میكنيم كه قطعاً فهم به قرآن عمل به آن را نيز بهدنبال خواهد داشت.
خسروی قرائت قرآن در ماه رمضان را بنا بر آيات و روايات بسيار ارزشمند و دارای ثوابی چندبرابر دانست و خاطرنشان كرد: خوشبختانه به دليل اينكه در ماه رمضان اقبال مردم به مسائل معنوی و دينی افزايش میيابد و به طبع آن شاهد برگزاری جلسات قرآنی در اكثر مساجد، منازل و ادارات هستيم، اين روند میتواند شروع مناسبی برای قرآنآموزی و فهم قرآن در طول سال باشد.
وی با اشاره به ضرورت تبليغ دين، ماه ضيافت الهی را بهترين فرصت برای پرداختن به اين مهم دانست و گفت: ماه رمضان با توجه به فراهم بودن زمينه و اقبال عمومی به كسب معارف دين بهترين فرصت برای مبلغان دينی است تا انسانهای تشنه را با معارف ناب قرآنی آشنا سازند.
خسروی ماه مبارك رمضان را فرصتی مغتنم برای تقويت باورهای دينی عنوان و با اشاره به تهاجم فرهنگی دشمن عليه جوانان، افزود: چنانچه سير جامعه در مسير قرآن، مسجد و نماز قرار گيرد، نه تنها مقابله با تهاجم فرهنگی محقق میشود بلكه بسياری از مشكلات نيز رفع و آينده نظام نيز تضمين میشود.
خسروی با انتقاد از اينكه انس جوانان و دانشجويان با مسجد آنگونه كه بايد نيست، گفت: ماه مبارك رمضان میتواند آغازی برای اين انس باشد؛ اما ادامه ارتباط نيازمند يك بسيج همگانی از طرف مديران مربوطه و مربيان فرهنگی جامعه است.