افزايش اخلاص در عمل؛ مهمترين اثر تربيتی روزهداری
گروه انديشه: كارشناس مسائل مذهبی گفت: روزهداری بااخلاصترين عمل است زيرا تا وقتی روزهدار به روزهداری خود اقرار نكند، كسی پی به آن نمیبرد و لذا مهمترين اثر تربيتی روزه در بعد فردی افزايش اخلاص در عمل است.
حجتالاسلام علی جنتی، كارشناس مسائل مذهبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، گفت: روزهداری يكی از مصلحتهای الهی برای بندگان است كه به سود دنيا و آخرت ايشان بوده و منفعتهای مادی و معنوی در پی دارد و همچنين فوايد آن تنها منحصر به پاداشها و اجر اخروی نيست.
وی افزود: از آنجايیكه انسان پيش از جهان آخرت، در دنيا زندگی میكند، تأمين نيازهای زندگی كنونی نيز همچون تأمين زندگی در خانه اخروی اهميت داشته و در همين راستا از مهمترين اركان زندگی راحت در دنيا، سلامت روح و جسم بشر است كه جزو آثار دنيوی و خيرهای مادی روزهداری میباشد.
اين كارشناس مسائل مذهبی عنوان كرد: لازمه رفاه در زندگی اخروی، عبادت خداوند متعال است و كسیكه از سلامت كامل روح و جسم برخودار نباشد، در حين بيماری تكليف الهی از او برداشته شده و همانطور كه در روايات ائمه معصومين(ع) نقل شده است كه «روزه بگيريد تا سلامت باشيد»، روزهداری تأثير بسزايی در سلامت آدمی داشته و رفاه فردی وی را در پی دارد.
حجتالاسلام جنتی اظهار كرد: آثار روزه منحصر به تأثيرگذاری در سلامت جسمی و روانی فرد نيست و آثار تربيتی فراوانی نيز در پی دارد كه از جمله آن تأثيرگذاری در شكستن برخی عادات رذيله و رسيدن به كمال اخلاقی است؛ زيرا فرد طی ماه مبارك رمضان در 30 شبانهروز بهطور متوالی، مبارزه با نفس را تمرين كرده و در رفع ناملايمات اخلاقی و ترك عادات ناپسندی چون دروغ گويی و غيبت میكوشد و ماحصل اين تمرين و جهادنفس اين است كه از معاصی كه با آبروی انسان بازی میكنند و گاهی ضررهای جبرانناپذيری به وی میزنند دست برمیدارد.
وی ادامه داد: روزه از بااخلاصترين اعمال و عبادت است زيرا ريا در روزهداری به ندرت امكانپذير است و تا وقتیكه روزهدار به روزهداری خود اقرار نكند كسی به آن پی نمیبرد و لذا مهمترين اثر تربيتی روزه در بعد فردی افزايش اخلاص در عمل است و سبب میشود كه فرد در تمام مراحل زندگی، افعال و عبادات روزمره خود را در جهت خدا قرار داده و تنها رضای او را هدف خود بداند.
اين كارشناس مسائل مذهبی در پايان، با تأكيد به اينكه پاداش دادن به اعمال صالح بندگان ريشه در رحمت و لطف الهی دارد، خاطرنشان كرد: پاداش روزهداری بسيار رفيعتر از ساير عبادات است؛ چنانكه خداوند متعال نعمات بهشتی، عمر طولانی و زندگی با بركت را پاداش روزه قرار نداده است، بلكه در يك حديث قدسی فرموده است: «روزه برای من است و من خود پاداش روزه هستم» كه نمايانگر مقام بسيار والای اين عبادت الهی است.
وی افزود: از آنجايیكه انسان پيش از جهان آخرت، در دنيا زندگی میكند، تأمين نيازهای زندگی كنونی نيز همچون تأمين زندگی در خانه اخروی اهميت داشته و در همين راستا از مهمترين اركان زندگی راحت در دنيا، سلامت روح و جسم بشر است كه جزو آثار دنيوی و خيرهای مادی روزهداری میباشد.
اين كارشناس مسائل مذهبی عنوان كرد: لازمه رفاه در زندگی اخروی، عبادت خداوند متعال است و كسیكه از سلامت كامل روح و جسم برخودار نباشد، در حين بيماری تكليف الهی از او برداشته شده و همانطور كه در روايات ائمه معصومين(ع) نقل شده است كه «روزه بگيريد تا سلامت باشيد»، روزهداری تأثير بسزايی در سلامت آدمی داشته و رفاه فردی وی را در پی دارد.
حجتالاسلام جنتی اظهار كرد: آثار روزه منحصر به تأثيرگذاری در سلامت جسمی و روانی فرد نيست و آثار تربيتی فراوانی نيز در پی دارد كه از جمله آن تأثيرگذاری در شكستن برخی عادات رذيله و رسيدن به كمال اخلاقی است؛ زيرا فرد طی ماه مبارك رمضان در 30 شبانهروز بهطور متوالی، مبارزه با نفس را تمرين كرده و در رفع ناملايمات اخلاقی و ترك عادات ناپسندی چون دروغ گويی و غيبت میكوشد و ماحصل اين تمرين و جهادنفس اين است كه از معاصی كه با آبروی انسان بازی میكنند و گاهی ضررهای جبرانناپذيری به وی میزنند دست برمیدارد.
وی ادامه داد: روزه از بااخلاصترين اعمال و عبادت است زيرا ريا در روزهداری به ندرت امكانپذير است و تا وقتیكه روزهدار به روزهداری خود اقرار نكند كسی به آن پی نمیبرد و لذا مهمترين اثر تربيتی روزه در بعد فردی افزايش اخلاص در عمل است و سبب میشود كه فرد در تمام مراحل زندگی، افعال و عبادات روزمره خود را در جهت خدا قرار داده و تنها رضای او را هدف خود بداند.
اين كارشناس مسائل مذهبی در پايان، با تأكيد به اينكه پاداش دادن به اعمال صالح بندگان ريشه در رحمت و لطف الهی دارد، خاطرنشان كرد: پاداش روزهداری بسيار رفيعتر از ساير عبادات است؛ چنانكه خداوند متعال نعمات بهشتی، عمر طولانی و زندگی با بركت را پاداش روزه قرار نداده است، بلكه در يك حديث قدسی فرموده است: «روزه برای من است و من خود پاداش روزه هستم» كه نمايانگر مقام بسيار والای اين عبادت الهی است.
