حجتالاسلام والمسلمين علی موسوی، دبير شورای امر به معروف و نهی از منكر تبليغات اسلامی استان گيلان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، با بيان اينكه امر به معروف و نهی از منكر از مصاديق ارزشمند نظام اسلامی ذكر شده و لازم است تا اين فريضه الهی در جامعه بيش از پيش احيا شود، به اهميت امر به معروف و نهی از منكر اشاره و اظهار كرد: در نظام ارزشی و دينی ما همه انسانها نسبت به همديگر مسئوليت دارند و اين مسئوليت تا آن جايی است كه نبايد نسبت به احوال همسايه و اطرافيان خود بیتفاوت باشيم.
اين كارشناس دينی با اشاره به مصاديق امر به معروف و نهی از منكر، تصريح كرد: بصيرت دينی، دشمنشناسی، امر به استقامت در برابر ترفندهای استكباری و تبعيت از ولايت از مصاديق امر به معروف و نهی از منكر است؛ اين فريضه الهی به منظور معرفی و شناساندن خوبیها و جلوگيری از شيوع منكرات و تسلط عناصر فاسد در جامعه است.
وی با تاكيد بر اين مطلب كه فراگيرشدن اين دو واجب الهی، نشانه مسئوليت و نظارت همگانی در جامعه اسلامی است و اگر امر به معروف و نهی از منكر به صورت فرهنگ درآيد حدود و احكام الهی و فضيلتهای اخلاقی در جامعه زنده خواهد بود، متذكر شد: از آنجايی كه امت اسلامی به عنوان بهترين امت شناخته شده است؛ لذا اين وظيفه الهی بر عهده اين امت قرار گرفته و در روايات اسلامی نيز آمده «اگر میخواهيد اشرار و بدان بر شما حاكميت پيدا نكنند و جامعهای رشد يافته داشته باشيد، بايد امر به معروف و نهی از منكر را در جامعه نهادينه كنيد.»
حجتالاسلام موسوی در خصوص نقش و جايگاه امر به معروف و نهی از منكر در احيای حقوق شهروندی، با بيان اينكه در جامعه اسلامی هر شهروندی دارای حقوقی است كه بايد محترم شناخته شود و امر به معروف و نهی از منكر نه تنها مانع حقوق شهروندی نيست بلكه احياگر اين حقوق نيز است، ادامه داد: كسانی كه ادعا میكنند كه اين دو فريضه مانع از حقوق شهروندی است و حقوق ديگران را ضايع میكند، اين چنين نيست بلكه با احيای امر به معروف و نهی از منكر هر كس به حقوق خود نائل میشود.
دبير شورای امر به معروف و نهی از منكر تبليغات اسلامی گيلان اضافه كرد: يكی از توصيههای دين مقدس اسلام در خصوص سالمسازی جامعه، تذكر لسانی در امر به معروف و نهی از منكر است كه از آن به عنوان احساس مسئوليت عمومی ياد میشود؛ هر فردی در جامعه وظيفه دارد تا خوبیها را ترويج و بدیها را تذكر دهد، اما نوع تذكر و كيفيت و چگونگی آن نيز از اهميت ويژهای برخوردار است چرا كه اگر تذكر با خشونت همراه باشد اثر معكوس خواهد داشت.
وی به چگونگی امر به معروف و نهی از منكر در تذكر لسانی اشاره كرد و گفت: بهتر است كه تذكر لسانی برای امر به معروف و نهی از منكر همراه با مهربانی، خوشزبانی و خوشاخلاقی باشد تا طرف مقابل را به واكنش منفی وادار نكند؛ هر چند تذكر لسانی زمانی در جامعه اثر دارد كه امر به معروف و نهی از منكر در آن جامعه نهادينه شده و به صورت فرهنگ عمومی درآمده باشد و مخاطب با تذكر، احساس حقارت نكند.