شبهای قدر علاوه بر اينكه فرصتی است تا در انزواء نگاهی به گذشته خود كنيم، فرصتی نيز هست كه با نزول قرآن از بركات آن برای احيای زندگی آينده خود بهره ببريم؛ قرآنی كه در هر دوره سرلوحه امور مردم بود، قرآنی كه بنيان دفاع مقدس را رقم زد.
اكثر روزهای سال يا سالروز شهادت جوانانی بوده كه در جبهههای حق عليه باطل جان خود را فدای اسلام كردند يا سالروز عملياتهايی است كه حتی نام آنان برگرفته از آيات و نامهای قرآن كريم است.
همايشها و يادوارههايی كه از سوی مسئولان برگزار میشود، كار پسنديدهای است كه دين خودمان را به دفاع مقدس، هزاران شهيد، جانباز و آزاده اداء كنيم، ولی اگر ذرهای برای دفاع مقدس ارزش و بهاء قائل شويم، يادواره برگزار نمیكرديم، بلكه جان میداديم برای بقای نفس بازماندگانش كه برای سربلندی اين كشور از نفسشان گذشتند.
زمانی كه كشور مورد هجوم دشمن قرار گرفت، برای مقابله قرعه به نام جوانانی افتاد كه در اوج غرور و شور جوانی بودند، گفتند برويد جبهه از ناموس و كشور خودتان دفاع كنيد؛ جوان بودند و با غيرت، راهی جبههها شدند كار به جايی رسيد كه برای اهدای جانشان در راه وطن، جانفشانی كردند، جنگ تمام شد، خون هزاران شهيد شد بقای درخت تنومندی كه امروزه جمهوره اسلامی ايران نام دارد و پرچم آن در سراسر جهان افراشته شده است.
ولی حتی شهيد كوچهمان را هم نمیشناسيم؛ تمام هدفمان اين شده كه پس از كسب مقام و منصبی برای والا نشان دادن خودمان، حرف دفاع مقدسی بزنيم و حفظ ارزشهای دفاع مقدسی بشود شعار كار ما تا به آخر مورد تحسين و تمجيد اطرافيان قرار بگيريم.
خانوادهای كه با عشق فرزندان خود را راهی جبهههای حق عليه باطل كردند و حال پس از گذشت سالها اين سؤال در ذهنشان به وجود میآيد كه آنها رفتند اصلاً برای چی؟ كه تمام ارزشگذاری برای آنها اين بشود كه سالی يكبار شهردار ناحيه با دستهگل و هيئت همراه عكاس و خبرنگار به آنجا برود كه نتيجه هم اين شود كه سابقهای میشود بس شايسته برای آن مقام مسئول!
خانواده شهيدی كه وقتی از وضع نابسمان اقتصادی به همسايه خود گلايه میكند، تنها جوابی كه میشنود اين است كه خودتان سبب اين امر شديد و تازه میفهمد كه جرمش چيست؟ مادری كه تنها دارايی و اموال زندگيش قاب عكسی از فرزند شهيدش است كه روز و شب را با نگاه اشكآلود و بغضی رهانشدنی با او سپری میكند.
شب قدر و نزول قرآن را بهانهای كنيم تا ارادت خودمان را قلباً به خانوادههای شهدا اثبات كنيم تا مصداقی نشويم؛ بر اينكه عكس شهدا را ببينيم و خدايی نكرده عكس شهدا عمل كنيم.
يادداشت از هوتن پناهیپور