به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه اردبيل، رحيم انوری، مفسر قرآن دوشنبه هفتم مرداد ماه در جلسه تفسير سوره مباركه ياسين ويژه اعضای جهاددانشگاهی واحد استان اردبيل گفت: اين سوره در مكّه نازل شده و هشتاد و سه آيه دارد و به نام اوّلين آيهاش كه از حروف مقطّعه است، نامگذارى شده است.
وی با اعلام اينكه مطالب اين سوره بر محور عقايد است و تعليم آن به فرزندان و هديه كردن ثواب قرائت آن به مردگان سفارش شدهاست ادامه داد: اين سوره با گواهى خداوند به رسالت پيامبر اسلام آغاز و با بيان رسالت سه تن از پيامبران الهى ادامه مىيابد.
انوری تصريح كرد: در بخشى از اين سوره، به برخى از آيات عظمت پروردگار در هستى به عنوان نشانههاى توحيد اشاره شده و در بخش ديگر، مسائل مربوط به معاد، سؤال و جواب در دادگاه قيامت و ويژگىهاى بهشت و دوزخ مطرح شده است.
اين مدرس دانشگاه در ادامه طبق روايات از سوره يس به عنوان «قلب قرآن» ياد كرد و افزود: دراين سوره نخست سخن از رسالت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و قرآن مجيد و هدف از نزول اين كتاب بزرگ آسمانى است.
وی با اشاره به اينكه در بخش ديگر از رسالت سه نفر از پيامبران الهى، و چگونگى دعوت آنها به سوى توحيد و مبارزه پىگير و طاقت فرساى آنها با شرك سخن مىگويد و اين سوره مملو از نكات جالب توحيدى، و بيان گويا از آيات و نشانههاى عظمت پروردگار در عالم هستى است.
انوری بيان كرد: بخش مهم ديگرى از اين سوره در مسائل مربوط به «معاد» و دلائل گوناگون آن و چگونگى حشر و نشر، و سؤال و جواب در روز قيامت، و پايان جهان، و بهشت و دوزخ سخن مىگويد، و در لابلاى اين بحثها آياتى تكان دهنده براى بيدارى و هشيارى غافلان و بىخبران آمده است كه اثرى نيرومند در دلها و جانها دارد.
وی در تفسير آيه يك اين سوره گفت: سر آغاز «قلب قرآن» همانند 28 سوره ديگر قرآن مجيد با حروف مقطعه آغاز مىشود، و اين بار دو حرف «يا- سين» (يس). آيه اول سوره را تشكيل مىدهد و در خصوص سوره «يس» در روايتى از امام صادق عليه السّلام مىخوانيم كه فرمود: «يس نام رسول خداست و دليل بر آن اين است كه بعد از آن مىفرمايد: تو از مرسلين و بر صراط مستقيم هستى».
اين مفسر قران در ادامه در تفسير آيه دوم اين سوره نيز گفت: به دنبال اين حروف مقطعه، همانند بسيارى از سورههایى كه با حروف مقطعه آغاز شده، سخن از قرآن مجيد به ميان مىآورد، منتها در اينجا به آن سوگند ياد كرده، مىگويد: «سوگند به قرآن حكيم» (وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ). گویى قرآن را موجودى زنده و عاقل و رهبر و پيشوا معرفى مىكند كه مىتواند درهاى حكمت را به روى انسانها بگشايد.
وی تأكيد كرد: البته خداوند نيازى به سوگند ندارد، ولى سوگندهاى قرآن همواره داراى دو فايده مهم استكه نخست تأكيد روى مطلب، و ديگر بيان عظمت چيزى كه به آن سوگند ياد مىشود. است .