/شرح ادعيه ماه رمضان(23 و 24)/
بیميلی به گناه؛ والاترين نوع تقوا در وجود انسان
گروه انديشه: مؤمن در فراز سوم دعای روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان، نوع سوم و والاترين نوع تقوا را طلب میكند كه همانا، تقوای قلبی بوده و در آن ميل به گناه نيز در انسان ايجاد نمیشود.
محمد اجلی، پژوهشگر علوم قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به اينكه روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان، با توجه به مضمون دعای اين روز، زمان تطهير نفس و باطن انسان است، گفت: با توجه به اينكه در ايام عبادت ماه خدا و همچنين ليالی قدر، آثار تطهير باطن در وجود انسان جلوه كرده است، برای تكميل و تقويت اين تطهير، از خداوند متعال طلب كرده و از اسباب و علل نيز كمك میگيرد.
وی افزود: مؤمن با بيان جمله «اللهمّ اغسِلْنی فيهِ من الذُّنوبِ» در فراز نخست دعای روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان، از خداوند متعال درخواست میكند كه آنچنان جسم و نفس او از گناهان شسته شود كه آثاری از آن در وجودش باقی نماند؛ چراكه «غسل» در احكام اسلامی، بهمعنای شست و شوی جسم و باطن است.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه كوتاهی در مكروهات برای بندگان خدا، عيب محسوب میشود، ابراز كرد: در فراز دوم اين دعا، مؤمن با بيان جمله «طَهِّرْنی فيهِ من العُيوبِ»، از كرم خداوند متعال، انتظار پاك كردن اين عيوب را از وجود خود دارد.
اجلی با اشاره به فراز سوم دعای روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان كه در آن آمده است: «وامْتَحِنْ قَلْبی فيهِ بِتَقْوَى القُلوبِ»، اظهار كرد: تقوا در انسان، بر سه نوع است و نخستين شكل آن، تقوا در عمل است كه در آن انسان اعضا و جوارح خود را برای دوری از گناه كنترل میكند و دومين نوع آن نيز تقوا در ذهن است كه كاری بسيار دشوار بوده و در احكام دينی، تا زمانیكه فكر گناه، منجر به عمل نشده باشد، گناه صورت نگرفته اما برای رسيدن به درجات بالای كمال، به آن نياز است.
وی ادامه داد: مؤمن در فراز سوم دعای روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان، نوع سوم تقوا را طلب میكند كه همانا، تقوای قلبی بوده و در آن ميل به گناه نيز در انسان ايجاد نمیشود.
اين مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان در ادامه، با اشاره به دعای روز بيست و چهارم ماه مبارك رمضان، عنوان كرد: از آن جايی كه در اين روز، مؤمن آثاری از رضايت خداوند سبحان را در وجود خود میيابد، با بيان جمله «اللهمّ إنّی أسْألُك فيه ما یُرْضيك»، مطلق چيزهايی را كه موجب رضای خداست را از او طلب میكند.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با اشاره به اين كه پناه جستن بهغير خدا، شرك محسوب میشود، خاطرنشان كرد: بنده خدا در اين روز، با حالت اضطرار و فرار به سوی خداوند متعال، با بيان جمله «أعوذُ بِك ممّا يؤذيك»، به او پناه برده و در راستای طلب رضای او حركت میكند.
اجلی در پايان، يادآور شد: در فراز سوم اين دعا آمده است: «أسألُك التّوفيقَ فيهِ لأنْ أطيعَك ولا أعْصيك»؛ از اين رو بنده خدا، توفيقی از خدا میخواهد كه گسترش مسير را برای رسيدن به فرمانبرداری از او را در پی داشته باشد.
وی افزود: مؤمن با بيان جمله «اللهمّ اغسِلْنی فيهِ من الذُّنوبِ» در فراز نخست دعای روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان، از خداوند متعال درخواست میكند كه آنچنان جسم و نفس او از گناهان شسته شود كه آثاری از آن در وجودش باقی نماند؛ چراكه «غسل» در احكام اسلامی، بهمعنای شست و شوی جسم و باطن است.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه كوتاهی در مكروهات برای بندگان خدا، عيب محسوب میشود، ابراز كرد: در فراز دوم اين دعا، مؤمن با بيان جمله «طَهِّرْنی فيهِ من العُيوبِ»، از كرم خداوند متعال، انتظار پاك كردن اين عيوب را از وجود خود دارد.
اجلی با اشاره به فراز سوم دعای روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان كه در آن آمده است: «وامْتَحِنْ قَلْبی فيهِ بِتَقْوَى القُلوبِ»، اظهار كرد: تقوا در انسان، بر سه نوع است و نخستين شكل آن، تقوا در عمل است كه در آن انسان اعضا و جوارح خود را برای دوری از گناه كنترل میكند و دومين نوع آن نيز تقوا در ذهن است كه كاری بسيار دشوار بوده و در احكام دينی، تا زمانیكه فكر گناه، منجر به عمل نشده باشد، گناه صورت نگرفته اما برای رسيدن به درجات بالای كمال، به آن نياز است.
وی ادامه داد: مؤمن در فراز سوم دعای روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان، نوع سوم تقوا را طلب میكند كه همانا، تقوای قلبی بوده و در آن ميل به گناه نيز در انسان ايجاد نمیشود.
اين مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان در ادامه، با اشاره به دعای روز بيست و چهارم ماه مبارك رمضان، عنوان كرد: از آن جايی كه در اين روز، مؤمن آثاری از رضايت خداوند سبحان را در وجود خود میيابد، با بيان جمله «اللهمّ إنّی أسْألُك فيه ما یُرْضيك»، مطلق چيزهايی را كه موجب رضای خداست را از او طلب میكند.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با اشاره به اين كه پناه جستن بهغير خدا، شرك محسوب میشود، خاطرنشان كرد: بنده خدا در اين روز، با حالت اضطرار و فرار به سوی خداوند متعال، با بيان جمله «أعوذُ بِك ممّا يؤذيك»، به او پناه برده و در راستای طلب رضای او حركت میكند.
اجلی در پايان، يادآور شد: در فراز سوم اين دعا آمده است: «أسألُك التّوفيقَ فيهِ لأنْ أطيعَك ولا أعْصيك»؛ از اين رو بنده خدا، توفيقی از خدا میخواهد كه گسترش مسير را برای رسيدن به فرمانبرداری از او را در پی داشته باشد.
