درك ماه رمضان زمينه برخورداری از بركات الهی را فراهم میسازد
گروه اجتماعی: برخوردارى از درك درست ماه مبارك رمضان در آستانه وداع با اين ماه پرخير و بركت، زمينه و موجبات بهدست آوردن مواهب و بركات الهى و هدايا و عطاياى ربانى را فراهم مىسازد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ايكنا) شعبه کردستان، ماه ميهمانی خدای بیهمتا، بار سفر میبندد؛ ضيافت الله، ماه رمضان، ماه بركت و رحمت، ماه هدايا و عطايا، ماه خط بطلان رب رحيم بر گناهان، به پايان رسيد.
ماه رمضان! نعمتى بسيار بزرگ و موهبتى بسيار عظيم كه بىترديد هر كس با بهرهمندى از آن، نيكبختى خود را رقم زده و قله سعادت و ظفرمندى را فتح كرده است.
پس برای اين نعمت بزرگ خداوند را شكر فراوان در خور است كه از خزانه موهبت و الطاف بیكران خود بر ما منت نهاد تا دگرباره بتوانيم اين ماه پربركت و پرفضيلت را درك کنیم.
“لو علمتم ما لكم فى شهر رمضان لزدتم الله تعالى ذكره شكرا” اگر آنچه را كه در ماه رمضان براى شما قرار داد شده مىدانستيد فراوان شكر خدا مىگذاشتيد.
حجتالاسلام يعقوبعلی صفری، از مدرسان حوزه علميه امام جعفر صادق(ع) بيجار، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ايكنا) شعبه کردستان، درخصوص اهميت اين ماه پربركت چنين اظهار كرد: هدف اساسى، نتيجه نهایى و دستاورد اصلى روزه كه برجستهترين وظايف مسلمانان در ماه مبارك رمضان بوده؛ تقوای الهی است.
وی افزود: هر انسانی میبايست اين واقعيت را از فطرت خود دريابد كه برای پاكی و رسيدن به كمال و ارتقای معنوی، اولين چيزیكه بايد رعايت كند، اين است كه جلوی نفس سركش را بگيرد و با اراده خويش از دلبستگی و فرورفتن در مظاهر حيات مادی خودداری كند. با اين وصف روزه بهترين تمرين برای رسيدن به چنين اراده و تقويت آن است.
حجتالاسلام صفری ضمن تأكيد به اينكه تقوا به معنای ترس از خداوند نيست، عنوان كرد: تقوا همان نگهدارى، كنترل و مهار تمايلات حيوانى و خواستههاى نفسانى است، يك امر واقعى و عينى است كه در سايه روزه و روزهدارى در وجود انسان محقق مىشود.
وی به وصيت اميرالمؤمنين علی(ع) در واپسين ساعات پربركتش اشاره و اظهار كرد: ايشان در سفارش به فرزندان، كارگزاران و عموم مردم، آنان را به تقوای الهی دعوت کرد و چنين فرمود «واعلم يا بنی ان احب ما انت اخذ به الی من وصيتی تقوی الله» پسرم، بدان محبوبترين چيزی كه از ميان گفتههايم در اين وصيتنامه به آن تمسك میجويی، تقوای الهی و پرهيزكاری است.
اين مدرس حوزه ضمن تأكيد به بهرهمندی از اين ماه پربركت يادآور شد: روزه براى پيشگيرى از محروميت انسان و ايجاد قدرت كنترل در برابر تمايلات تن و برخوردار ساختن جان انسان از گوهرها و كمالات انسانى بسيار لازم و ضرورى است.
ما تشنه ديدار توييم ای نور سماوات و زمين! پروردگارا !صيام و افطار و سحر و نيايش و نماز و قنوت و سجود و ركوعمان، بهانه تماشای يك نگاه توست؛ دريغمان مدار؛ تشنه آب و گرسنه طعام نبودهايم و نيستيم.
چقدر شنيدنى است اين گزارش محمد بنمسلم از امام باقر (ع)كه فرمود: خداوند داراى ملائكهاى است كه وظيفه آنان استغفار کردن براى روزهداران در هر روز از ماه رمضان تا پايان اين ماه است و در هر شب هنگام افطار به روزهداران بشارت مىدهند: اى بندگان خداوند اندكى گرسنگى را چشيديد و بهزودى سير مىشويد. شما و آنچه كه در شماست مبارك گرديد.
خداوندا! سيه روييم و ملتمس آنيم كه در سپيدی بحر عنايت خويش، غسيلمان كنی و با دلی پاكيزه از اين ضيافت رمضان، بدرقهمان نمايی كه مهمان تو بودهايم ای يگانه معبود بیهمتا.
و در نابترين لحظههای راز و نياز با تو و در گذر تند زمان چه زود، بدرقه كرديم روزهای روزهداريمان را و حالا با روحی سرشار از معنويت و دلی لبريز از مهر تو و به اميد بخششت به استقبال روز موعود میشتابيم تا در شكوه و عظمت نماز عيد، غرق شده و با رمضان وداع كنيم و اين بيت از حافظ شيرين سخن را زمزمه كنيم؛ عيد رمضان آمد و ماه رمضان رفت/صد شكر كه اين آمد و صد حيف كه آن رفت
و در زمزمههاى عارفانه آن روح آگاه و شيدا در دعا 142 صحيفه جامعه سجاديه، در واپسين ساعات ماه مبارك رمضان مىخوانيم: «فنحن مودعوه وداع من عز فراقه علينا وغمنا و اوحشنا انصرافه عنا…» ما با اين ماه خدا حافظى مىكنيم، خداحافظى كسىكه جدایىاش براى ما سخت است و اين جدایى ما را اندوهگين مىكند و با رفتنش تنها مىشويم...
ماه رمضان! نعمتى بسيار بزرگ و موهبتى بسيار عظيم كه بىترديد هر كس با بهرهمندى از آن، نيكبختى خود را رقم زده و قله سعادت و ظفرمندى را فتح كرده است.
پس برای اين نعمت بزرگ خداوند را شكر فراوان در خور است كه از خزانه موهبت و الطاف بیكران خود بر ما منت نهاد تا دگرباره بتوانيم اين ماه پربركت و پرفضيلت را درك کنیم.
“لو علمتم ما لكم فى شهر رمضان لزدتم الله تعالى ذكره شكرا” اگر آنچه را كه در ماه رمضان براى شما قرار داد شده مىدانستيد فراوان شكر خدا مىگذاشتيد.
حجتالاسلام يعقوبعلی صفری، از مدرسان حوزه علميه امام جعفر صادق(ع) بيجار، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ايكنا) شعبه کردستان، درخصوص اهميت اين ماه پربركت چنين اظهار كرد: هدف اساسى، نتيجه نهایى و دستاورد اصلى روزه كه برجستهترين وظايف مسلمانان در ماه مبارك رمضان بوده؛ تقوای الهی است.
وی افزود: هر انسانی میبايست اين واقعيت را از فطرت خود دريابد كه برای پاكی و رسيدن به كمال و ارتقای معنوی، اولين چيزیكه بايد رعايت كند، اين است كه جلوی نفس سركش را بگيرد و با اراده خويش از دلبستگی و فرورفتن در مظاهر حيات مادی خودداری كند. با اين وصف روزه بهترين تمرين برای رسيدن به چنين اراده و تقويت آن است.
حجتالاسلام صفری ضمن تأكيد به اينكه تقوا به معنای ترس از خداوند نيست، عنوان كرد: تقوا همان نگهدارى، كنترل و مهار تمايلات حيوانى و خواستههاى نفسانى است، يك امر واقعى و عينى است كه در سايه روزه و روزهدارى در وجود انسان محقق مىشود.
وی به وصيت اميرالمؤمنين علی(ع) در واپسين ساعات پربركتش اشاره و اظهار كرد: ايشان در سفارش به فرزندان، كارگزاران و عموم مردم، آنان را به تقوای الهی دعوت کرد و چنين فرمود «واعلم يا بنی ان احب ما انت اخذ به الی من وصيتی تقوی الله» پسرم، بدان محبوبترين چيزی كه از ميان گفتههايم در اين وصيتنامه به آن تمسك میجويی، تقوای الهی و پرهيزكاری است.
اين مدرس حوزه ضمن تأكيد به بهرهمندی از اين ماه پربركت يادآور شد: روزه براى پيشگيرى از محروميت انسان و ايجاد قدرت كنترل در برابر تمايلات تن و برخوردار ساختن جان انسان از گوهرها و كمالات انسانى بسيار لازم و ضرورى است.
ما تشنه ديدار توييم ای نور سماوات و زمين! پروردگارا !صيام و افطار و سحر و نيايش و نماز و قنوت و سجود و ركوعمان، بهانه تماشای يك نگاه توست؛ دريغمان مدار؛ تشنه آب و گرسنه طعام نبودهايم و نيستيم.
چقدر شنيدنى است اين گزارش محمد بنمسلم از امام باقر (ع)كه فرمود: خداوند داراى ملائكهاى است كه وظيفه آنان استغفار کردن براى روزهداران در هر روز از ماه رمضان تا پايان اين ماه است و در هر شب هنگام افطار به روزهداران بشارت مىدهند: اى بندگان خداوند اندكى گرسنگى را چشيديد و بهزودى سير مىشويد. شما و آنچه كه در شماست مبارك گرديد.
خداوندا! سيه روييم و ملتمس آنيم كه در سپيدی بحر عنايت خويش، غسيلمان كنی و با دلی پاكيزه از اين ضيافت رمضان، بدرقهمان نمايی كه مهمان تو بودهايم ای يگانه معبود بیهمتا.
و در نابترين لحظههای راز و نياز با تو و در گذر تند زمان چه زود، بدرقه كرديم روزهای روزهداريمان را و حالا با روحی سرشار از معنويت و دلی لبريز از مهر تو و به اميد بخششت به استقبال روز موعود میشتابيم تا در شكوه و عظمت نماز عيد، غرق شده و با رمضان وداع كنيم و اين بيت از حافظ شيرين سخن را زمزمه كنيم؛ عيد رمضان آمد و ماه رمضان رفت/صد شكر كه اين آمد و صد حيف كه آن رفت
و در زمزمههاى عارفانه آن روح آگاه و شيدا در دعا 142 صحيفه جامعه سجاديه، در واپسين ساعات ماه مبارك رمضان مىخوانيم: «فنحن مودعوه وداع من عز فراقه علينا وغمنا و اوحشنا انصرافه عنا…» ما با اين ماه خدا حافظى مىكنيم، خداحافظى كسىكه جدایىاش براى ما سخت است و اين جدایى ما را اندوهگين مىكند و با رفتنش تنها مىشويم...
