مقابله با مخاطبگريزی و راهكارهای ارتقای جذب مخاطب در مؤسسات قرآنی/31
صدور مجوز مؤسسات قرآنی ـ مردمی بر اساس قوانين معين و واحد
گروه مؤسسات قرآنی مردمنهاد: مجوز مؤسسات قرآنی بايد بر اساس قوانين واحد و معينی صورت گيرد چرا كه با صدور بیرويه مجوز اين مراكز، نه تنها رشدی در روند فعاليتهای كيفی آنان صورت نمیگيرد، بلكه اين تعدد بی برنامه مراكز قرآنی، سبب مخاطبگريزی و ارائه برنامههای مبتدی نيز شده است.
نيرهسادات عبداللهی، مديرعامل مؤسسه دارالشفاء رفسنجان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، در رابطه با معيارها و ملاكهای يك مؤسسه قرآنی برای دريافت مجوز گفت: در ابتدا مدير يك مؤسسه قرآنی بايد نسبت به علوم قرآنی و دورههای آموزشی مرتبط با علوم قرآنی آگاه بوده و همچنين دورههای قرآنی مربوطه را گذرانده باشد و همچنين مربيان با تجربه را در امر آموزش بهكار گيرد و پس از ايجاد فضای لازم جهت ارائه آموزههای قرآنی به مخاطبان، مجوز راهاندازی يك مؤسسه قرآنی را دريافت كند.
عبداللهی در رابطه با اينكه نحوه تدوين و گزينش منابع آموزشی در امر آموزش و ماندگاری فراگيران در كلاس تا چه حد مهم است، عنوان كرد: منابع آموزشی يكی از مواردی است كه در آموزش قرآنآموزان از اهميت خاصی برخوردار است، همچنين اگر خود مربی از لحاظ آموزش كامل باشد و راههای آموزش جديد را توسط مربيان با تجربه فرا گرفته باشد، میتواند بهترين روشها را برای قرآنآموزان بهكار گيرد.
وی همچنين تصريح كرد: مربيان نبايد در هر مقطع از آموزشهای تكراری و سنگين برای يادگيری مخاطبان استفاده كنند، بلكه در هر زمان و در هر مقطعی بايد بهدنبال آموزش آسان و يادگيری سريع آن توسط قرآنآموزان باشند؛ يك مربی بايد دوههای مختلف آموزشی را بگذراند تا بتواند بهترين گزينه را برای آموزش انتخاب كند.
مديرعامل مؤسسه دارالشفاء رفسنجان همچنين نيازسنجی مخاطبان را در تدوين كتابهای آموزشی مهم دانست و گفت: اين نظرسنجی بسيار مهم است چرا كه زمانی كه يك مربی تدريس میكند، زياد به مسأه محتويات كتابهای آموزشی توجه نمیكند، اين مخاطبان هستند كه با فرا گرفتن رشتههای مختلف قرآنی متوجه نقاط ضعف و قوت كتابهای مذكور میشوند و میتوانند با نظرسنجی برای تدوين كتابهای بعدی گام مؤثری بردارند.
وی در ادامه افزود: البته بايد گفت معمولا مربيان نيز با توجه به سنگين بودن مباحث كتابهای آموزشی، از تجربيات خود يعنی آنگونه كه مخاطب درس را فرا میگيرد، آموزش میدهند.
اين فعال قرآنی در رابطه با دلايل گريز قرآنآموزان از ادامه آموزش بيشتر اعلام كرد: يكی از علل اين موارد، مربيان هستند كه با سختگيری فراوان و يا حتی بیتفاوتی، قرآنآموزان ديگر حاضر به يادگيری نيستند و حتی در پايان همان دوره نيز موفق نخواهند شد و در آزمون نيز نمره قبولی را كسب نمیكنند، از طرفی هم كتابهای آموزشی است كه بسيار سنگين برای مخاطبان تأليف شده است.
وی در رابطه با كم شدن بودجه همراه با تعدد مؤسسات قرآنی يادآور شد: يكی از اصلیترين مشكلات مؤسسات بودجه است، در سازمان تبليغات اسلامی به هر مؤسسهای به راحتی مجوز برای تأسيس داده نمیشود و به اندازه نياز هر شهری مجوز برای تأسيس مؤسسه داده میشود، اما در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اين گونه نيست، به راحتی مجوز راهاندازی مؤسسه ارائه میشود، به عنوان مثال در اين شهرستان در هر خيابان، يك مؤسسه زير نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأسيس شده است و اين مسئله هم باعث میشود هزينه بين مؤسسات كم شود و مؤسسات هم نتوانند با هزينههای بسيار كم فعاليتهای خوبی را از خود ارائه دهند.
عبداللهی اظهار كرد: مشاهده میشود به علت همين بودجههای بسيار كم، مؤسسات سعی در درآمدزايی مؤسسه میكنند و فعاليتهايی را برگزار میكنند كه در آن بتوانند از مخاطبان هزينه دريافت كنند و برايشان تفاوتی ندارد كه اين فعاليتها قرآنی و يا غير قرآنی باشند.
مديرعامل مؤسسه دارالشفاء رفسنجان خاطرنشان كرد: با توجه به زياد شدن مؤسسات، مراكز بالاتر ديگر اهميتی برای فعاليتهای مؤسسات قائل نيستند و اين مؤسسات هم در انجام فعاليتهايشان دلسرد میشوند و حتی میتوان اينگونه گفت كه با توجه به زياد شدن مؤسسات، در بين آنها رقابت بسيار زياد شده است و اين مسئله نه به صلاح جامعه، نه مؤسسه و نه مخاطب است.
عبداللهی در رابطه با اينكه نحوه تدوين و گزينش منابع آموزشی در امر آموزش و ماندگاری فراگيران در كلاس تا چه حد مهم است، عنوان كرد: منابع آموزشی يكی از مواردی است كه در آموزش قرآنآموزان از اهميت خاصی برخوردار است، همچنين اگر خود مربی از لحاظ آموزش كامل باشد و راههای آموزش جديد را توسط مربيان با تجربه فرا گرفته باشد، میتواند بهترين روشها را برای قرآنآموزان بهكار گيرد.
وی همچنين تصريح كرد: مربيان نبايد در هر مقطع از آموزشهای تكراری و سنگين برای يادگيری مخاطبان استفاده كنند، بلكه در هر زمان و در هر مقطعی بايد بهدنبال آموزش آسان و يادگيری سريع آن توسط قرآنآموزان باشند؛ يك مربی بايد دوههای مختلف آموزشی را بگذراند تا بتواند بهترين گزينه را برای آموزش انتخاب كند.
مديرعامل مؤسسه دارالشفاء رفسنجان همچنين نيازسنجی مخاطبان را در تدوين كتابهای آموزشی مهم دانست و گفت: اين نظرسنجی بسيار مهم است چرا كه زمانی كه يك مربی تدريس میكند، زياد به مسأه محتويات كتابهای آموزشی توجه نمیكند، اين مخاطبان هستند كه با فرا گرفتن رشتههای مختلف قرآنی متوجه نقاط ضعف و قوت كتابهای مذكور میشوند و میتوانند با نظرسنجی برای تدوين كتابهای بعدی گام مؤثری بردارند.
وی در ادامه افزود: البته بايد گفت معمولا مربيان نيز با توجه به سنگين بودن مباحث كتابهای آموزشی، از تجربيات خود يعنی آنگونه كه مخاطب درس را فرا میگيرد، آموزش میدهند.
اين فعال قرآنی در رابطه با دلايل گريز قرآنآموزان از ادامه آموزش بيشتر اعلام كرد: يكی از علل اين موارد، مربيان هستند كه با سختگيری فراوان و يا حتی بیتفاوتی، قرآنآموزان ديگر حاضر به يادگيری نيستند و حتی در پايان همان دوره نيز موفق نخواهند شد و در آزمون نيز نمره قبولی را كسب نمیكنند، از طرفی هم كتابهای آموزشی است كه بسيار سنگين برای مخاطبان تأليف شده است.
وی در رابطه با كم شدن بودجه همراه با تعدد مؤسسات قرآنی يادآور شد: يكی از اصلیترين مشكلات مؤسسات بودجه است، در سازمان تبليغات اسلامی به هر مؤسسهای به راحتی مجوز برای تأسيس داده نمیشود و به اندازه نياز هر شهری مجوز برای تأسيس مؤسسه داده میشود، اما در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اين گونه نيست، به راحتی مجوز راهاندازی مؤسسه ارائه میشود، به عنوان مثال در اين شهرستان در هر خيابان، يك مؤسسه زير نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأسيس شده است و اين مسئله هم باعث میشود هزينه بين مؤسسات كم شود و مؤسسات هم نتوانند با هزينههای بسيار كم فعاليتهای خوبی را از خود ارائه دهند.
عبداللهی اظهار كرد: مشاهده میشود به علت همين بودجههای بسيار كم، مؤسسات سعی در درآمدزايی مؤسسه میكنند و فعاليتهايی را برگزار میكنند كه در آن بتوانند از مخاطبان هزينه دريافت كنند و برايشان تفاوتی ندارد كه اين فعاليتها قرآنی و يا غير قرآنی باشند.
مديرعامل مؤسسه دارالشفاء رفسنجان خاطرنشان كرد: با توجه به زياد شدن مؤسسات، مراكز بالاتر ديگر اهميتی برای فعاليتهای مؤسسات قائل نيستند و اين مؤسسات هم در انجام فعاليتهايشان دلسرد میشوند و حتی میتوان اينگونه گفت كه با توجه به زياد شدن مؤسسات، در بين آنها رقابت بسيار زياد شده است و اين مسئله نه به صلاح جامعه، نه مؤسسه و نه مخاطب است.
