لايههای دنياطلبی، انسان را از فطرت اصلی خويش دور میسازد
گروه اجتماعی: مديركل ارشاد اسلامی گيلان با بيان اينكه نام ديگر قرآن «ذكر» است، خاطرنشان كرد: ذكر به معنی يادآوری است و قرآن يادآور فطرت اوليه خداپرستی بشريت است؛ لايههای دنياطلبی انسان را از فطرت اصلی خويش دور میسازد اما قرآن با يادآوری مداوم اين فطرت خداجو مانع اين جدايی میگردد.
علی اسماعيلپور، مديركل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گيلان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، قرآن كريم را امانت بزرگ الهی در اختيار بشر خواند و با بيان اينكه قرآن كريم دارای عناوين و اسامی متعددی است كه هر كدام جلوهای از حقيقت اين كتاب اسمانی را بر ما آشكار میسازد، اظهار كرد: اولين نامی كه برای اين كتاب آسمانی انتخاب شده، خود كلمه «قرآن» است.
مديركل ارشاد اسلامی گيلان با اشاره به معنای كلمه قرآن، افزود: اهل لغت در مقام و معرفی كلمه قرآن آن را شئای خواندنی دانستند كه فلسفه نزول از همين نامگذاری برمیآيد؛ لذا خواندن قرآن مورد اهميت است و نبايد فقط به جنبه متبرك بودن و زينتبخشی آن توجه داشت بلكه بايد خوانده و فهميده شود و راهنمای زندگی قرار گيرد.
اسماعيلپور با بيان اينكه «فرقان» نام يكی از سورههای قرآن كريم است، تصريح كرد: كلمه فرقان دومين نامی است كه اين كتاب آسمانی به خودش اختصاص داده و به معنی جداكننده حق از باطل است؛ قبل از نزول قرآن حق و باطل در هم آميخته بودند و بعد از نزول هر سخنی كه مطابق قرآن است حق خواهد بود و هر سخن خلاف قرآن باطل خوانده میشود؛ بنابراين قرآن خود فرقان است.
اين مسئول فرهنگی با بيان اينكه از زمان نزول قرآن، 17 نفر در كل مكه و 11 نفر در كل مدينه كتابت قرآن را شروع كردند و به جمعآوری آيات پرداختند، ادامه داد: به دليل اينكه قرآن نوشته و جمع آوری شده است، «كتاب» ناميده شد و به عنوان گنجينه بزرگ هدايت از جانب خدا در طول تاريخ بشر، روشنیبخش مسير كمال انسانها قرار گرفت.
وی با تصريح بر اينكه نام ديگر قرآن «ذكر» است، خاطرنشان كرد: ذكر به معنی يادآوری است و قرآن يادآور فطرت اوليه خداپرستی بشريت است؛ لايههای دنياطلبی انسان را از فطرت اصلی خويش دور میسازد اما قرآن با يادآوری مداوم اين فطرت خداجو مانع اين جدايی میگردد.
اسماعيلپور به نزول آرام آرام و تدريجی قرآن اشاره كرد و از «تنزيل» نام برد و گفت: قرآن كريم تدريجا و در طول 20 سال بر قلب مبارك رسول گرامی اسلام(ص) نازل شد و اين نزول در زمانها و حالتهای گوناگون از شب و روز و صلح و جهاد و هجرت و... بود؛ اما با وجود اين نزول تدريجی متوجه وجود هندسه خاص كلمات به كار رفته شده در آيات میشويم كه اين كلمات با دقت فراوانی انتخاب شدهاند.
مديركل ارشاد اسلامی گيلان با بيان اينكه وجود اين هندسه كلماتی در قرآن نشان میدهد كه اين كتاب ريشه در ملكوت و عالم بالا دارد و ساخته و پرداخته شده انديشه بشر نيست، عنوان كرد: اين كتاب وحيانی و از جانب خداست و پيامبر(ص) آن را از جانب خود ننوشته است؛ پيامبری كه مكتب نرفته و استاد ناديده بود هرگز نمیتوانست اينگونه كلمات را در اوج زيبايی، فصاحت و بلاغت برای بشريت به ارمغان بياورد.
وی با تاكيد بر اينكه سواد كامل و مطلق بشری در خدمت و اختيار پيامبر(ص) است، يادآور شد: پيامبر(ص) با پيمودن مسير آداب قرآن به اوج كمال رسيد؛ قرآن كريم تنها راه پيش روی بشريت برای رسيدن به قله كمال را مسير بندگی خدا میداند؛ لذا همه راهها به بنبست خواهد رسيد و راه بندگی به روی انسان گشوده است.
اسماعيلپور با بيان اينكه انسان برای رسيدن به جايگاهی معنوی بايد ابتدا به مقام عبوديت دست پيدا كند، ادامه داد: آداب قرآن برای رسيدن به كمال و معنويت حقيقی فقط عبوديت در برابر حق تعالی است؛ بندگان صالح خدا در اثر بندگی مقرب درگاه الهی میشوند و اين تقرب باعث ايجاد آثار الهی در بنده میشود تا جايی كه به مقام علويت نرسيده ولی كار خدايی میكند و جلوه رب در زندگیاش ظاهر است.
مديركل ارشاد اسلامی گيلان با اشاره به معنای كلمه قرآن، افزود: اهل لغت در مقام و معرفی كلمه قرآن آن را شئای خواندنی دانستند كه فلسفه نزول از همين نامگذاری برمیآيد؛ لذا خواندن قرآن مورد اهميت است و نبايد فقط به جنبه متبرك بودن و زينتبخشی آن توجه داشت بلكه بايد خوانده و فهميده شود و راهنمای زندگی قرار گيرد.
اسماعيلپور با بيان اينكه «فرقان» نام يكی از سورههای قرآن كريم است، تصريح كرد: كلمه فرقان دومين نامی است كه اين كتاب آسمانی به خودش اختصاص داده و به معنی جداكننده حق از باطل است؛ قبل از نزول قرآن حق و باطل در هم آميخته بودند و بعد از نزول هر سخنی كه مطابق قرآن است حق خواهد بود و هر سخن خلاف قرآن باطل خوانده میشود؛ بنابراين قرآن خود فرقان است.
اين مسئول فرهنگی با بيان اينكه از زمان نزول قرآن، 17 نفر در كل مكه و 11 نفر در كل مدينه كتابت قرآن را شروع كردند و به جمعآوری آيات پرداختند، ادامه داد: به دليل اينكه قرآن نوشته و جمع آوری شده است، «كتاب» ناميده شد و به عنوان گنجينه بزرگ هدايت از جانب خدا در طول تاريخ بشر، روشنیبخش مسير كمال انسانها قرار گرفت.
وی با تصريح بر اينكه نام ديگر قرآن «ذكر» است، خاطرنشان كرد: ذكر به معنی يادآوری است و قرآن يادآور فطرت اوليه خداپرستی بشريت است؛ لايههای دنياطلبی انسان را از فطرت اصلی خويش دور میسازد اما قرآن با يادآوری مداوم اين فطرت خداجو مانع اين جدايی میگردد.
اسماعيلپور به نزول آرام آرام و تدريجی قرآن اشاره كرد و از «تنزيل» نام برد و گفت: قرآن كريم تدريجا و در طول 20 سال بر قلب مبارك رسول گرامی اسلام(ص) نازل شد و اين نزول در زمانها و حالتهای گوناگون از شب و روز و صلح و جهاد و هجرت و... بود؛ اما با وجود اين نزول تدريجی متوجه وجود هندسه خاص كلمات به كار رفته شده در آيات میشويم كه اين كلمات با دقت فراوانی انتخاب شدهاند.
مديركل ارشاد اسلامی گيلان با بيان اينكه وجود اين هندسه كلماتی در قرآن نشان میدهد كه اين كتاب ريشه در ملكوت و عالم بالا دارد و ساخته و پرداخته شده انديشه بشر نيست، عنوان كرد: اين كتاب وحيانی و از جانب خداست و پيامبر(ص) آن را از جانب خود ننوشته است؛ پيامبری كه مكتب نرفته و استاد ناديده بود هرگز نمیتوانست اينگونه كلمات را در اوج زيبايی، فصاحت و بلاغت برای بشريت به ارمغان بياورد.
وی با تاكيد بر اينكه سواد كامل و مطلق بشری در خدمت و اختيار پيامبر(ص) است، يادآور شد: پيامبر(ص) با پيمودن مسير آداب قرآن به اوج كمال رسيد؛ قرآن كريم تنها راه پيش روی بشريت برای رسيدن به قله كمال را مسير بندگی خدا میداند؛ لذا همه راهها به بنبست خواهد رسيد و راه بندگی به روی انسان گشوده است.
اسماعيلپور با بيان اينكه انسان برای رسيدن به جايگاهی معنوی بايد ابتدا به مقام عبوديت دست پيدا كند، ادامه داد: آداب قرآن برای رسيدن به كمال و معنويت حقيقی فقط عبوديت در برابر حق تعالی است؛ بندگان صالح خدا در اثر بندگی مقرب درگاه الهی میشوند و اين تقرب باعث ايجاد آثار الهی در بنده میشود تا جايی كه به مقام علويت نرسيده ولی كار خدايی میكند و جلوه رب در زندگیاش ظاهر است.
