به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه كردستان، بنای امامزاده عقيل یکی از قديمیترين آثار معماری كردستان در دوره اسلامی است و احتمالاً به دوره سلجوقی برمیگردد. بنای اين امامزاده در يك محوطه قديمی وسيع كه احتمالاً يك شهر است، قرار گرفته و آثار سفالينههای آن از دوره سلجوقی بهجا مانده است.
پلانهای اين بنا مربع شكل و ابعاد فضای داخلی آن 6/5*6 متر است. در هر يك از اضلاع بنا، طاقنما و در گوشهها فيلپايیهايی بهشكل دايره تعبيه شده است. از مشخصههای بارز معماری اين بنا، آجركاری پركار با طرحها و نوشتههای مختلف است و عبارت «بسمله»، آن خوانده شده است.
در داخل ساختمان تزئينات گچبری جالب و كتيبههايی به خط كوفی است، كتيبهها حاوی آيات قرآنی و احتمالاً زمان ساخت بنا است.
نوع معماری و تزئينات بهكار رفته در بنا، تاريخ احداث آن را به دوره سلجوقيان نسبت داده و تداوم استفاده از آن را در زمان ايلخانيان نشان میدهد. ساختمان امامزاده قابل مقايسه با امامزاده «باكندی»، و بقعه «پير»، در تاكستان است و بهويژه، از نظر نمادهای تزئينی با بقعه پير در تاكستان شباهت دارد. اين بنا را میتوان در شمار مهمترين بناهای دوره سلجوقی در ايران به حساب آورد.