به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، آيتالله وحيدی از علمای بزرگ و مبارزی است كه در مياندوآب محبوبيت و شهرت فراوانی دارد؛ چراكه معظم له از سال 1323 هجری شمسی بهطور متناوب در مياندوآب و قم اقامت داشته است.
اقامت طولانی وی در منطقه مياندوآب در پيوند و اتحاد مسلمانان شيعه و سنی نقش فوقالعاده مؤثری داشت و در اين راستا آيتاللهالعظمی وحيدی در مقام مرجعيت نيز مريدان فراوانی در حوزه مياندوآب دارد.
آيتاللهالعظمی وحيدی در شبستر ديده به جهان هستی گشود، خاندان وی بهويژه پدر بزرگوارش و قوم سيدرضی وحيدی از روحانيان معروف منطقه بودند، وی پس از آموزش مقدمات تحصيل در زادگاهش به تبريز رفت و همزمان با تعرض رضاخان به روحانيت در تبريز مشغول به تحصيل شد.
وی پس از كسب فيض از محضر علمای بزرگوار قم همچون آيتالله حائری، مرحوم آيتالله حجت، مرحوم آيتالله شيخ محمدعلی حائر قمی و نيز آيتالله خوانساری از درس حوزوی آيتاللهالعظمی بروجردی نيز بهرههای فراوانی برده و در حكت و فلسفه و كلام از استادانی نظير آيتالله شيخ مهدوی مازندرانی و مرحوم آيتآلله شاه آبادی كسب فيض كرده است.
از آثار مهم آيتالله وحيدی میتوان به بازسازی مسجد جامع و ساختمان مدرسه بزرگ با كتابخانه و سالنهای سخنرانی مردانه و زنانه با 32 حجره برای طلاب در شهر مياندوآب، تأسيس حسينيه در شهرهای كردنشين آذربايجان غربی مانند بوكان و احداث صدها مسجد و مدرسه در نقاط مختلف كشور اشاره كرد.