رعايت ايمان عين عدالت و عدول از آن ظلم آشكار است
گروه اجتماعی: رئيس جهاد دانشگاهی آذربايجان شرقی با بیان اینکه رعايت ايمان عين عدالت و عدول از آن ظلم آشكار است، افزود: عدالت به معنای قرار گرفتن هرچيز در نظام عالم در جای خود است و مقابل آن بی عدالتی و ظلم قرار دارد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان شرقی، احمد فرشبافيان، رئيس جهاد دانشگاهی آذربایجان شرقی امروز، 28 مردادماه در جلسه اخلاق كاركنان جهاد دانشگاهی واحد كه به همت معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی استان برگزار میشود، اظهار كرد: انسانها در روابط انسانی، اجتماعی، سياسی و ديگر تعاملاتشان بايد مؤلفه ايمان را سرلوحه اعمال قرار داده و توجه داشته باشند كه رعايت ايمان عين عدالت و عدول از آن ظلم آشكار است.
وی همچنين لازمه برپايی نظام اسلامی را عدالت دانست و اظهار كرد: عدالت به معنای قرار گرفتن هرچيز در نظام عالم در جای خود است و مقابل آن بیعدالتی و ظلم قرار دارد.
عضو هيئت علمی دانشگاه تبريز يكی از مهمترين ملزومات استمرار و پابرجايی نظام اجتماعی عالم را عدم اطلاع افراد بشر از درون همديگر بيان كرد و ادامه داد: انسان تا زمانيكه تجاهر و تظاهر به فسق و فجور و فساد نكرده است نمیتوان در اعمال او كنكاش و دخالت كرد؛ اما در غير اين صورت بايد برای اصلاح شخص و جامعه آنگونه كه در اسلام و آموزه های دينی و اسلامی آمده است، وارد عمل شد و برخورد نمود.
وی با استناد به آيه 1سوره مطففين «ويلُ لِلمُطفِفِين» واژه تطفيف را به معنی كمفروشی و كم گذاشتن در كميت و كيفيت كالا عنوان كرد و افزود: امروزه با گذشت زمان و بروز تحولات اجتماعی اين كم فروشی به كم كاری در امور محوله و وظايف انسانها تعميم يافته است.
فرشبافيان با بيان اينكه اين معنای عميق علاوه بر سوره مطففين در سوره اسراء، الرٌحمن و احاديث و فرمايشات پيامبر اكرم(ص) و ائمه اطهار نيز مورد تأكيد قرار گرفته است، افزود: امام صادق(ع) میفرمايند «مغبون ساختن كسی كه به شما اعتماد كرده است، تطفيف است و تطفيف حرام است و حرام زندگی انسان را به باد میدهد و كارهای اداری و اجتماعی امانت مردم است كه به كارگزاران اعتماد كرده و به آنها سپردهاند؛ لذا كمكاری خيانت به مردم و صاحبان امانت است».
رئيس جهاد دانشگاهی آذربایجان شرقی همچنين به بيان مصاديق بارزی از تطفيف در زندگی فردی و اجتماعی اشخاص پرداخت و با بيان اينكه حضرت علی(ع) در حكمت 171 نهجالبلاغه، كم فروشی و كم كاری را موجب كسب لقمه حرام و بازماندن از نعمتهای بزرگ دانستهاند، يادآور شد: انسان اگر به فانی بودن دنيا و جاودانگی آخرت و وجود يومالحساب اعتقاد راسخ و ايمان قلبی داشته باشد و همواره خداوند را به عنوان شاهد و قاضی محكمه، ناظر اعمال خويش بداند، از هربعد به وظايف خود بطور كامل و جامع عمل نموده و مسئوليتهای محوله را دقيق و مخلصانه انجام میدهد و به وعده الهی كه همانا سعادتمندی و عاقبت بخيری است، دست میيابد؛ اگر امروز ما بعضاً از ترس مردم و بازرسیها كار را دقيق انجام میدهيم بايد بدانيم كه در روز آخرت صاحب كار خداست و هيچ پوشيدگی وجود ندارد و قرآن نيز برآن تأكيد میكند كه «يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ».
وی همچنين لازمه برپايی نظام اسلامی را عدالت دانست و اظهار كرد: عدالت به معنای قرار گرفتن هرچيز در نظام عالم در جای خود است و مقابل آن بیعدالتی و ظلم قرار دارد.
عضو هيئت علمی دانشگاه تبريز يكی از مهمترين ملزومات استمرار و پابرجايی نظام اجتماعی عالم را عدم اطلاع افراد بشر از درون همديگر بيان كرد و ادامه داد: انسان تا زمانيكه تجاهر و تظاهر به فسق و فجور و فساد نكرده است نمیتوان در اعمال او كنكاش و دخالت كرد؛ اما در غير اين صورت بايد برای اصلاح شخص و جامعه آنگونه كه در اسلام و آموزه های دينی و اسلامی آمده است، وارد عمل شد و برخورد نمود.
وی با استناد به آيه 1سوره مطففين «ويلُ لِلمُطفِفِين» واژه تطفيف را به معنی كمفروشی و كم گذاشتن در كميت و كيفيت كالا عنوان كرد و افزود: امروزه با گذشت زمان و بروز تحولات اجتماعی اين كم فروشی به كم كاری در امور محوله و وظايف انسانها تعميم يافته است.
فرشبافيان با بيان اينكه اين معنای عميق علاوه بر سوره مطففين در سوره اسراء، الرٌحمن و احاديث و فرمايشات پيامبر اكرم(ص) و ائمه اطهار نيز مورد تأكيد قرار گرفته است، افزود: امام صادق(ع) میفرمايند «مغبون ساختن كسی كه به شما اعتماد كرده است، تطفيف است و تطفيف حرام است و حرام زندگی انسان را به باد میدهد و كارهای اداری و اجتماعی امانت مردم است كه به كارگزاران اعتماد كرده و به آنها سپردهاند؛ لذا كمكاری خيانت به مردم و صاحبان امانت است».
رئيس جهاد دانشگاهی آذربایجان شرقی همچنين به بيان مصاديق بارزی از تطفيف در زندگی فردی و اجتماعی اشخاص پرداخت و با بيان اينكه حضرت علی(ع) در حكمت 171 نهجالبلاغه، كم فروشی و كم كاری را موجب كسب لقمه حرام و بازماندن از نعمتهای بزرگ دانستهاند، يادآور شد: انسان اگر به فانی بودن دنيا و جاودانگی آخرت و وجود يومالحساب اعتقاد راسخ و ايمان قلبی داشته باشد و همواره خداوند را به عنوان شاهد و قاضی محكمه، ناظر اعمال خويش بداند، از هربعد به وظايف خود بطور كامل و جامع عمل نموده و مسئوليتهای محوله را دقيق و مخلصانه انجام میدهد و به وعده الهی كه همانا سعادتمندی و عاقبت بخيری است، دست میيابد؛ اگر امروز ما بعضاً از ترس مردم و بازرسیها كار را دقيق انجام میدهيم بايد بدانيم كه در روز آخرت صاحب كار خداست و هيچ پوشيدگی وجود ندارد و قرآن نيز برآن تأكيد میكند كه «يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ».
