به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، جايگاه امامت و رهبری و قدرت در اسلام بر مبنای قرآن كريم و تبيين ديدگاههای متفاوت در باره امامت در ذيل آيه 124 سوره بقره، موضوعی است كه در برنامه «اشراق» راديو قرآن بررسی میشود.
مسئله رهبری، در طول تاريخ به لحاظ موقعيت خاص و حساسش، مورد توجه قدرتطلبان و رياستخواهان و حتی اصلاحطلبان برای هدايت جامعه بوده و هست.
به دست گرفتن سكان رهبری چه از لحاظ هدايتی و چه برای كسب قدرت و مقام، موجب پيدايش درگيریها و تنازعات نظامی يا فرهنگی و اعتقادی شده است.
در مكتب خلافت شورا، نصب و استيلا سه مبنا بر اساس وقايع تاريخی مورد پذيرش قرار گرفت. پس از سرنگونی خلافت عثمانی و مواجهه منفعلانه جهان اسلام با انديشه سياسی غرب، مبنای «شورا» به علت شباهت به انگارههای دموكراسی، بيشتر مورد توجه قرار گرفت.
حال آن كه شورا به معنای دموكراسی غربی، كه بر مبنای سكولاريسم (عدم حضور دين در قدرت) و اومانيسم (انسان محوری در برابر توحيد) استوار است، هرگز در تاريخ اسلام ريشه نداشته و حاكمان اسلامی خود را خليفه رسول خدا(ص) میدانستند.
در ديدگاه اهل بيت(ع)، اين امر مربوط به خدا است و رسول خدا(ص) صريحاً در اين مورد اعلام نظر نموده و جانشينان خود را به امر خدا معرفی فرموده است. آيه 124 سوره بقره معروف به آيه امامت، متضمن همه اصول و مبانی مربوط به امامت است كه در ديدگاه اهل بيت(ع) تبيين شده است.
در اين برنامه محمد نصرآبادی در گفتوگو با محمد عينیزاده موحد به بررسی ديدگاههای مختلف در باره امامت میپردازد. تفسير شريف الميزان و تسنيم بهترين منبع در تفسير اين آيه است.
برنامه اشراق به همت گروه تفسير راديو قرآن به سردبيری مريم كلانتری و تهيهكنندگی سيدنورالدين سجادی از ساعت 21:10 دوشنبه تا پنجشنبه هر هفته به مدت 50 دقيقه بر روی موج اف ام رديف 100 مگاهرتز و موج AM رديف 585 كيلوهرتز از راديو قرآن پخش میشود.