کد خبر: 2578679
تاریخ انتشار : ۳۱ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۸:۱۵

كتاب «آئين چاووش‌خوانی» به بررسی هنر منحصر به فرد ايرانيان و شيعيان می‌پردازد

كتاب «آئين چاووش‌خوانی» تأليف عليرضا رعيت حسن‌آبادی و رجبعلی علامه كه توسط خود اين دو مؤلف منتشر شده است، نگاهی به آئين چاووش‌خوانی در ايران دارد.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، چاووش‌خوانی (بانگ كنندگی) يكی از هنرهای منحصر به فرد ايرانيان و شيعيان است كه در حيطه موسيقی خبری قرار می‌گيرد و برای مناسبت‌های مختلف دينی به ويژه وقايع كربلا و سفر به اين سرزمين خوانده می‌شود.
اين هنر در كشورمان كمرنگ شده و با ناديده گرفتن صاحبان اين هنر، اين فرهنگ شفاهی دينی رو به زوال است. آغاز گسترش ديگر شاخه‌های چاووش‌خوانی پس از حادثه كربلاست. هنگامی كه كاروان‌های زيارتی به سمت عتبات عاليات، زيارت شاهچراغ، حرم امام رضا(ع) و ... می‌رفتند، چاووش‌خوانی انجام می‌شد.
از طرفی چون مردم با موسيقی خبری آشنا بودند، به مرور زمان نوعی چاووش‌خوانی برای ماه‌های مبارك و حرام به وجود آمد، اما در برخی منابع می‌گويند چاووش‌خوانی بيشتر ميان ترك‌های آسيای ميانه يا به طور كل در حوزه امپراتوری عثمانی وجود داشته است.
يادآور می‌شود، اين كتاب در تيراژ هزار نسخه و با قيمت 14 هزار تومان منتشر شده است و برای تهيه آن می‌توانيد با شماره تلفن 09365956068 تماس بگيريد.
captcha