مقابله با مخاطبگريزی و راهكارهای ارتقای جذب مخاطب در مؤسسات قرآنی/49
سنجش مستمر فعاليتهای مؤسسات قرآنی؛ عامل تقويت منابع و روشهای آموزشی
گروه مؤسسات قرآنی مردمنهاد: مديرداخلی مؤسسه قرآنی ریّان تهران معتقد است كه نظرسنجی مداوم و مستمر در روند فعاليتهای مؤسسات قرآنی مؤثر است چرا كه اين امر باعث تقويت نقاط مثبت و كاهش نقاط ضعف اين مراكز میشود.
زهرا محمدیدوست، مديرداخلی مؤسسه قرآنی ریّان تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، در رابطه با معيارها و ملاكهای لازم يك مؤسسه قرآنی برای دريافت مجوز گفت: برای دريافت مجوز هر مؤسسه، مقرارتی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنين سازمان تبليغات اسلامی اعمال شده است كه مؤسسات پس از داشتن اين موارد میتوانند مجوز راهاندازی دريافت كنند.
دوست محمدی در اين رابطه عنوان كرد: در سازمان تبليغات اسلامی و يا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بر روی ميزان عملكرد مانور داده نشده است، بلكه اين مسئله دارای اهميت است كه اين مؤسسه چه فعاليتی را داشته باشد.
وی در ادامه با ذكر مثالی در اين رابطه اظهار كرد: به عنوان نمونه، يك مؤسسه چه فعاليتی را انجام میدهد، فعاليت آموزشی، تحقيقاتی و يا در كار چاپ كتاب است كه اين گزينه، برای دريافت يك مجوز از سوی اين مراكز مورد اهميت است و سپس مجوز را به مؤسسات اعطاء میكنند.
وی همچنين تصريح كرد: اما در كل يك مؤسسه قرآنی بايد بر روی محوريت قرآن فعاليت داشته باشد و به سمت قرآن حركت كند و در راستای ترويج فرهنگ قرآنی بكوشد و اين امر را هدف و رسالت اصلی خود بداند.
مديرداخلی مؤسسه ریّان تهران در رابطه با اينكه منابع آموزشی در امر يادگيری مخاطبان تا ميزان دارای اهميت است، بيان كرد: در رابطه با منابع آموزشی برای آموزش فعاليتهای قرآنی بايد گفت، در اصل خود قرآن است كه حرف اول را میزند و تمام مفاهيم در خود قرآن موجود است، تنها بايد با استفاده از منبعهای تأليفشده و آزموده شدهای كه در حال حاضر در بسياری از مراكز قرآنی مورد استفاده قرار میگيرد، اين مفاهيم را به زبانی روان به مخاطب منتقل كرد.
وی همچنين در رابطه با نظرسنجی كه از سوی مخاطبان انجام میشود در تدوين كتابهای آموزشی اشاره كرد: نظرسنجی جهت سنجش دورههای آموزشی و منابع درنظرگرفته شده در مؤسسات، باعث میشود هر ضعفی كه در منبع ارائه شده احساس شده است مورد بررسی قرار گيرد.
وی ادامه داد: در اين صورت از اين نظرسنجیها، ناشران نيز ضعفها را میتوانند مورد بررسی و جمعبندی قرار دهند و سعی كنند پس از اصلاح اين موارد با همكاری مؤلفان، منابع بعدی را از چنين ضعفهايی بهدور دارند، پس نتيجتا اگر نظرسنجی در مسير صحيح قرار گيرد باعث رشد آموزشی در مؤسسات میشود.
محمدیدوست در ادامه افزود: كارآيی كتابهای تدوينشده نيز بايد مورد بحث قرار گيرند و بررسی شود كه اين منابع تا چه اندازه مورد استفاده بوده و آيا اين احساس نيازها در كتابها برطرف شده است يا خير.
وی تصريح كرد: اما به طور كليدی بايد ديد كه مربيان نيز، چگونه توانستهاند مطالب مورد آموزش را به مخاطب منتقل كنند و همچنين آيا توانستهاند اين مطالب را آنگونه كه هست بيان كرده و آموزش دهند.
محمدیدوست عدم مؤفقيت برخی از مؤسسات تازه تأسيس را در ارائه روش نامناسب آموزشی دانست و بيان كرد: وقتی مؤسسات قرآنی روش آموزشی نامناسبی را در اختيار مربيان خود قرار میدهند، مربيان نيز نمیتوانند با تجربه خود كلاس را اداره كنند؛ بنابراين بايد روش آموزش را به عهده مربی گذاشت تا مؤسسه در جذب مخاطب موفق باشد.
وی ادامه داد: گام بعدی نيز جهت ارتقای سطح كيفی فعاليت مؤسسات قرآنی بهرهمندی از روشهای آموزشی مؤسسات موفق است؛ يعنی بين تمامی مؤسسات قرآنی سطحبندی روشی انجام شود تا مؤسسات موفق جمعآوری شده و روشهای آنها در برپايی مؤسسات تازه تأسيس مورد استفاده قرار گيرد.
محمدیدوست تأكيد كرد: همه مؤسسات قرآنی در ابتدا نمیتوانند موفق عمل كنند، بلكه با تجربه و فعاليت طی دورههای متمادی میتوانند به موفقيت برسند، پس لازم است مؤسسات پايداری لازم را داشته باشند تا بتوانند به اهداف تعيينشده دست يابند و در اين فاصله زمانی نيز مؤسسات بايد با افزايش روحيه انتقادپذيری، سطح فعاليتها خود را با استفاده از نظرات و پيشنهادات و انتقادات بالا ببرند.
وی در رابطه با گريز برخی از قرآنآموزان جهت كسب تحصيلات تكميلی در دورههای قرآنی مؤسسات گفت: به طور معمول گريز مخاطبان در جايی اتفاق میافتد كه رابطه بين مخاطب، مربی و قرآن ايجاد نشده باشد و قرآنآموزان نتوانسته باشند مفاهيم قرآن را بفهمند.
محمدیدوست تأكيد كرد: اگر اين رابطه به طور صحيح ايجاد شود، هرگز گريز اتفاق نمیافتد، چون قرآن مواردی را به ما تذكر میدهد كه ما در طول روز با آنها سرو كار داريم و نسبت به آنها بیاعتنا هستيم و در واقع قرآن، همان خصلتهای درون انسان را يادآوری میكند.
وی يادآور شد: اگر اين آموزشها بهصورت صحيح ارائه شود، مخاطب گريزان نمیشود، پس ممكن است مؤسسات يا در فهم نكات موفق نبودهاند و يا مربيان در ارتباط با مخاطبان موفق نبوده باشند كه اين مخاطبگريزی به وجود میآيد.
اين فعال قرآنی در رابطه با عملكرد سليقهای مؤسسات قرآنی و ارتباط آن با مخاطبگريزی در اين مراكز، اظهار كرد: فعاليت و عملكرد مؤسسات قرآنی بايد به گونهای باشد كه نيت خالص آنها در ارائه فعاليتهای قرآنی ديده شود.
وی ادامه داد: برخی از مؤسسات صرفا بهدنبال ارائه يك فعاليت فرهنگی بوده و يا فعاليتی كه منبع درآمدی نيز برای آنان در بر داشته باشد، كه اين نيات از اهداف اصلی راهاندازی مؤسسات قرآنی، كه همانا ترويج فرهنگ قرآن با استفاده از ظرفيتهای مردمی است، به دور خواهد بود.
مديرداخلی مؤسسه قرآنی ریّان خاطرنشان كرد: كسی كه هدفش از راهاندازی مؤسسه، بالا بردن فهم مردم است و بتواند در اين راستا وظيفهاش را نسبت به جامعه به طور شايسته انجام دهد، مطمئناً دچار اين رويه گريز از سوی مخاطب، نيز نخواهد شد و با استفاده از تجربيات مؤسسات و مديران و فعالان قرآنی و بهرهمندی از مربيان كارآزموده و علاقهمند میتواند در اين راستا به موفقيتهای چشمگيری دست يابد.
دوست محمدی در اين رابطه عنوان كرد: در سازمان تبليغات اسلامی و يا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بر روی ميزان عملكرد مانور داده نشده است، بلكه اين مسئله دارای اهميت است كه اين مؤسسه چه فعاليتی را داشته باشد.
وی در ادامه با ذكر مثالی در اين رابطه اظهار كرد: به عنوان نمونه، يك مؤسسه چه فعاليتی را انجام میدهد، فعاليت آموزشی، تحقيقاتی و يا در كار چاپ كتاب است كه اين گزينه، برای دريافت يك مجوز از سوی اين مراكز مورد اهميت است و سپس مجوز را به مؤسسات اعطاء میكنند.
وی همچنين تصريح كرد: اما در كل يك مؤسسه قرآنی بايد بر روی محوريت قرآن فعاليت داشته باشد و به سمت قرآن حركت كند و در راستای ترويج فرهنگ قرآنی بكوشد و اين امر را هدف و رسالت اصلی خود بداند.
مديرداخلی مؤسسه ریّان تهران در رابطه با اينكه منابع آموزشی در امر يادگيری مخاطبان تا ميزان دارای اهميت است، بيان كرد: در رابطه با منابع آموزشی برای آموزش فعاليتهای قرآنی بايد گفت، در اصل خود قرآن است كه حرف اول را میزند و تمام مفاهيم در خود قرآن موجود است، تنها بايد با استفاده از منبعهای تأليفشده و آزموده شدهای كه در حال حاضر در بسياری از مراكز قرآنی مورد استفاده قرار میگيرد، اين مفاهيم را به زبانی روان به مخاطب منتقل كرد.
وی همچنين در رابطه با نظرسنجی كه از سوی مخاطبان انجام میشود در تدوين كتابهای آموزشی اشاره كرد: نظرسنجی جهت سنجش دورههای آموزشی و منابع درنظرگرفته شده در مؤسسات، باعث میشود هر ضعفی كه در منبع ارائه شده احساس شده است مورد بررسی قرار گيرد.
وی ادامه داد: در اين صورت از اين نظرسنجیها، ناشران نيز ضعفها را میتوانند مورد بررسی و جمعبندی قرار دهند و سعی كنند پس از اصلاح اين موارد با همكاری مؤلفان، منابع بعدی را از چنين ضعفهايی بهدور دارند، پس نتيجتا اگر نظرسنجی در مسير صحيح قرار گيرد باعث رشد آموزشی در مؤسسات میشود.
محمدیدوست در ادامه افزود: كارآيی كتابهای تدوينشده نيز بايد مورد بحث قرار گيرند و بررسی شود كه اين منابع تا چه اندازه مورد استفاده بوده و آيا اين احساس نيازها در كتابها برطرف شده است يا خير.
وی تصريح كرد: اما به طور كليدی بايد ديد كه مربيان نيز، چگونه توانستهاند مطالب مورد آموزش را به مخاطب منتقل كنند و همچنين آيا توانستهاند اين مطالب را آنگونه كه هست بيان كرده و آموزش دهند.
محمدیدوست عدم مؤفقيت برخی از مؤسسات تازه تأسيس را در ارائه روش نامناسب آموزشی دانست و بيان كرد: وقتی مؤسسات قرآنی روش آموزشی نامناسبی را در اختيار مربيان خود قرار میدهند، مربيان نيز نمیتوانند با تجربه خود كلاس را اداره كنند؛ بنابراين بايد روش آموزش را به عهده مربی گذاشت تا مؤسسه در جذب مخاطب موفق باشد.
وی ادامه داد: گام بعدی نيز جهت ارتقای سطح كيفی فعاليت مؤسسات قرآنی بهرهمندی از روشهای آموزشی مؤسسات موفق است؛ يعنی بين تمامی مؤسسات قرآنی سطحبندی روشی انجام شود تا مؤسسات موفق جمعآوری شده و روشهای آنها در برپايی مؤسسات تازه تأسيس مورد استفاده قرار گيرد.
محمدیدوست تأكيد كرد: همه مؤسسات قرآنی در ابتدا نمیتوانند موفق عمل كنند، بلكه با تجربه و فعاليت طی دورههای متمادی میتوانند به موفقيت برسند، پس لازم است مؤسسات پايداری لازم را داشته باشند تا بتوانند به اهداف تعيينشده دست يابند و در اين فاصله زمانی نيز مؤسسات بايد با افزايش روحيه انتقادپذيری، سطح فعاليتها خود را با استفاده از نظرات و پيشنهادات و انتقادات بالا ببرند.
وی در رابطه با گريز برخی از قرآنآموزان جهت كسب تحصيلات تكميلی در دورههای قرآنی مؤسسات گفت: به طور معمول گريز مخاطبان در جايی اتفاق میافتد كه رابطه بين مخاطب، مربی و قرآن ايجاد نشده باشد و قرآنآموزان نتوانسته باشند مفاهيم قرآن را بفهمند.
محمدیدوست تأكيد كرد: اگر اين رابطه به طور صحيح ايجاد شود، هرگز گريز اتفاق نمیافتد، چون قرآن مواردی را به ما تذكر میدهد كه ما در طول روز با آنها سرو كار داريم و نسبت به آنها بیاعتنا هستيم و در واقع قرآن، همان خصلتهای درون انسان را يادآوری میكند.
وی يادآور شد: اگر اين آموزشها بهصورت صحيح ارائه شود، مخاطب گريزان نمیشود، پس ممكن است مؤسسات يا در فهم نكات موفق نبودهاند و يا مربيان در ارتباط با مخاطبان موفق نبوده باشند كه اين مخاطبگريزی به وجود میآيد.
اين فعال قرآنی در رابطه با عملكرد سليقهای مؤسسات قرآنی و ارتباط آن با مخاطبگريزی در اين مراكز، اظهار كرد: فعاليت و عملكرد مؤسسات قرآنی بايد به گونهای باشد كه نيت خالص آنها در ارائه فعاليتهای قرآنی ديده شود.
وی ادامه داد: برخی از مؤسسات صرفا بهدنبال ارائه يك فعاليت فرهنگی بوده و يا فعاليتی كه منبع درآمدی نيز برای آنان در بر داشته باشد، كه اين نيات از اهداف اصلی راهاندازی مؤسسات قرآنی، كه همانا ترويج فرهنگ قرآن با استفاده از ظرفيتهای مردمی است، به دور خواهد بود.
مديرداخلی مؤسسه قرآنی ریّان خاطرنشان كرد: كسی كه هدفش از راهاندازی مؤسسه، بالا بردن فهم مردم است و بتواند در اين راستا وظيفهاش را نسبت به جامعه به طور شايسته انجام دهد، مطمئناً دچار اين رويه گريز از سوی مخاطب، نيز نخواهد شد و با استفاده از تجربيات مؤسسات و مديران و فعالان قرآنی و بهرهمندی از مربيان كارآزموده و علاقهمند میتواند در اين راستا به موفقيتهای چشمگيری دست يابد.
