لزوم توجه به نظام تربيتی و اخلاقی اسلام به عنوان مكتب الهی
گروه اجتماعی: مدرس حوزه علميه با بيان اينكه اسلام به عنوان يك مكتب الهی، دارای نظام تربيتی و اخلاقی خاصی است، گفت: اسلام به عنوان مكتبی انسانساز بيشترين عنايت را به تكريم و تعالی خانواده دارد و اين نهاد مقدس را كانون تربيت و مودت میشمرد.
حجتالاسلام والمسلمين رحيمی، مدرس حوزه علميه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، با بيان اينكه جامعه بدون وجود خانواده ناقص است، اظهار كرد: خانواده ركنی از اركان اساسی جامعه است و اهميت آن به حدی است كه اسلام بيشترين سفارش را به تشكيل و حفظ خانواده داشته است؛ خانواده دژی مستحكم در مقابل ارتباطات نامشروع، اعتياد، پليدی و ديگر ناهنجاریهای جامعه است و قرآن خانواده را مكانی برای آرامش و آسايش اعضای آن میداند و تعالی و پيشرفت فرد را در تشكيل خانواده میبيند.
وی با اشاره به اينكه اگر خانواده، خانوادهای قرآنی باشد میتواند زمينه تعالی را برای اعضای آن مهيا كند، افزود: خانواده به عنوان مقدسترين بنيان در اسلام و دانشگاه اوليه تربيت فرزندان میطلبد نهادی مقدس، پاك و مجهز به قدرت ايمان باشد تا بتواند فرزندان صالحی را تربيت و تحويل جامعه دهد؛ بنابراين ايجاد خانوادههای قرآنی و نهادينهسازی فرهنگ دينی در جامعه باعث كمرنگ شدن آسيبهای اجتماعی میشود.
اين كارشناس دينی با تصريح بر اين مطلب كه خانواده در اسلام از جايگاه ويژهای برخوردار است و در قرآن بعد از موضوع وحدانيت به بحث خانواده و احترام به پدر و مادر پرداخته شده است، يك جامعه خوب را متشكل از خانوادههای خوب دانست و متذكر شد: در دين اسلام خانواده يك محور اساسی بوده كه ساير بحثها حول اين محور میچرخد اما امروز در موضوع تهاجم فرهنگی مخالفين بشريت به دنبال از همپاشيدن خانوادهها هستند و دشمن تلاش دارد تا استحكام خانواده را سست كند و از بين ببرد.
حجتالاسلام رحيمی افزايش بينش و بصيرت به معنی روشنبينی در دين را از جمله مؤلفههای يك خانواده قرآنی برشمرد كه مانند چراغی راه را برای انسان در تاريكیها روشن میسازد و با تاكيد بر اينكه يك خانواده قرآنی بايد پيوسته به دنبال كسب بصيرت دينی باشد، ادامه داد: بايد توجه داشت مولفه به معنای سازنده و تشكيلدهنده است و با توجه به جايگاه و اهميت خانواده میتوان اين اهميت را از آيات قرآن دريافت؛ توقع آيات قرآن از يك خانواده آن است كه تمام حركات، رفتارها و گفتارها به انگيزه قرب الهی انجام شود؛ البته افرايش بينش و بصيرت با تلاش در دو جهت علم و آگاهی، عمل به آگاهی به دست میآيد و اعضای يك خانواده قرآنی بايد اهل تفكر و تدبر باشند.
وی با بيان اينكه اسلام به عنوان يك مكتب الهی، دارای نظام تربيتی و اخلاقی خاصی است و اين نظام، تمايزات اساسی از حيث مبانی و مسائل با ساير نظامهای تربيتی و اخلاقی را دارد و بر اساس آيات قرآن هدف از خلقت انسان يا به عبارتی هدف كلان از تربيت، خداگونه شدن و عبد خدا بودن است، عنوان كرد: از ديگر شاخصهها و مؤلفههای خانواده قرآنی عبادت است، البته عبادت نه به معنای خاص آن بلكه به معنای عام آن، يعنی هرگونه عملی كه به انگيزه قرب الهی انجام شود.
مدرس حوزه علميه خانواده را موثرترين نهاد اجتماعی در فرهنگسازی دينی دانست و گفت: اسلام به عنوان مكتبی انسانساز بيشترين عنايت را به تكريم و تعالی خانواده دارد و اين نهاد مقدس را كانون تربيت و مهد مودت و رحمت میشمرد و سعادت و شقاوت جامعه انسانی را منوط به صلاح و فساد اين بنا میداند و هدف از تشكيل خانواده را تأمين نيازهای مادی، عاطفی و معنوی انسان از جمله دستيابی به سكون و آرامش برمیشمارد؛ لذا دستيابی به اهداف والای مكتب اسلام و حفظ و حراست دقيق و مستمر از آن، نيازمند توجه جدی به خانواده و پياده كردن قوانين حقمدارانه اسلام با نگرش توحيدی و در راستای تعالی و مصالح خانواده است.
حجتالاسلام رحيمی گرايش به معنويت را باعث پايداری و استحكام بنيان خانوادهها دانست و ابراز كرد: توجه به بعد معنوی خانوادهها يكی از مهمترين مشخصههای يك خانواده پوياست و رعايت اين امر باعث پايداری و استحكام آن میشود كه لازمه اين امر، وجود روابط صحيح و پايدار ميان همسران بوده و تحصيل معرفت در همسران و عمل به آن متضمن استواری و پويايی و تامين اهداف خانواده میباشد.
وی به چالشهای دنيای مدرن و بحران معنوی خانواده اشاره كرد و يادآور شد: گرچه فرهنگ غرب به صورت مقطعی احساس لذت و كامجويی را برای انسانها به ارمغان آورده، اما در درازمدت با ارضای نيازهای مادی، نوعی پوچی را در جوامع بشری و در نظام خانواده ايجاد كرده است؛ لذا با توجه به اينكه عصر جديد عصر معنويت است ديگر انسانها بيدار شده و از زندگی خيالی و پوشالی خسته شده و برای جبران خلاءهای به وجود آمده رو بسوی زندگی دينی آورده است.
استاد حوزه و دانشگاه با تأكيد بر تربيت فلسفی و عقلانی بر گرفته از اصول اسلامی در خانوادهها، اين امر را مهمترين جايگزين ديگر روشهای تربيتی برگرفته از ارزشهای غربی عنوان كرد و افزود: تربيت فلسفی و عقلانی كودكان يكی از حلقههای فراموش شده توسط خانوادههاست كه متاسفانه خانوادهها اصل را فراموش كردهاند و والدين از ذهنيت فلسفی و همهجانبهنگر برخوردار نيستند؛ والدين و مربيان و معلمان بايد دارای ذهنيت فلسفی باشند يعنی از سه ويژگی جامعيت و تعميق و انعطافپذيری برخوردار باشند.
وی با اشاره به اينكه اگر خانواده، خانوادهای قرآنی باشد میتواند زمينه تعالی را برای اعضای آن مهيا كند، افزود: خانواده به عنوان مقدسترين بنيان در اسلام و دانشگاه اوليه تربيت فرزندان میطلبد نهادی مقدس، پاك و مجهز به قدرت ايمان باشد تا بتواند فرزندان صالحی را تربيت و تحويل جامعه دهد؛ بنابراين ايجاد خانوادههای قرآنی و نهادينهسازی فرهنگ دينی در جامعه باعث كمرنگ شدن آسيبهای اجتماعی میشود.
اين كارشناس دينی با تصريح بر اين مطلب كه خانواده در اسلام از جايگاه ويژهای برخوردار است و در قرآن بعد از موضوع وحدانيت به بحث خانواده و احترام به پدر و مادر پرداخته شده است، يك جامعه خوب را متشكل از خانوادههای خوب دانست و متذكر شد: در دين اسلام خانواده يك محور اساسی بوده كه ساير بحثها حول اين محور میچرخد اما امروز در موضوع تهاجم فرهنگی مخالفين بشريت به دنبال از همپاشيدن خانوادهها هستند و دشمن تلاش دارد تا استحكام خانواده را سست كند و از بين ببرد.
حجتالاسلام رحيمی افزايش بينش و بصيرت به معنی روشنبينی در دين را از جمله مؤلفههای يك خانواده قرآنی برشمرد كه مانند چراغی راه را برای انسان در تاريكیها روشن میسازد و با تاكيد بر اينكه يك خانواده قرآنی بايد پيوسته به دنبال كسب بصيرت دينی باشد، ادامه داد: بايد توجه داشت مولفه به معنای سازنده و تشكيلدهنده است و با توجه به جايگاه و اهميت خانواده میتوان اين اهميت را از آيات قرآن دريافت؛ توقع آيات قرآن از يك خانواده آن است كه تمام حركات، رفتارها و گفتارها به انگيزه قرب الهی انجام شود؛ البته افرايش بينش و بصيرت با تلاش در دو جهت علم و آگاهی، عمل به آگاهی به دست میآيد و اعضای يك خانواده قرآنی بايد اهل تفكر و تدبر باشند.
وی با بيان اينكه اسلام به عنوان يك مكتب الهی، دارای نظام تربيتی و اخلاقی خاصی است و اين نظام، تمايزات اساسی از حيث مبانی و مسائل با ساير نظامهای تربيتی و اخلاقی را دارد و بر اساس آيات قرآن هدف از خلقت انسان يا به عبارتی هدف كلان از تربيت، خداگونه شدن و عبد خدا بودن است، عنوان كرد: از ديگر شاخصهها و مؤلفههای خانواده قرآنی عبادت است، البته عبادت نه به معنای خاص آن بلكه به معنای عام آن، يعنی هرگونه عملی كه به انگيزه قرب الهی انجام شود.
مدرس حوزه علميه خانواده را موثرترين نهاد اجتماعی در فرهنگسازی دينی دانست و گفت: اسلام به عنوان مكتبی انسانساز بيشترين عنايت را به تكريم و تعالی خانواده دارد و اين نهاد مقدس را كانون تربيت و مهد مودت و رحمت میشمرد و سعادت و شقاوت جامعه انسانی را منوط به صلاح و فساد اين بنا میداند و هدف از تشكيل خانواده را تأمين نيازهای مادی، عاطفی و معنوی انسان از جمله دستيابی به سكون و آرامش برمیشمارد؛ لذا دستيابی به اهداف والای مكتب اسلام و حفظ و حراست دقيق و مستمر از آن، نيازمند توجه جدی به خانواده و پياده كردن قوانين حقمدارانه اسلام با نگرش توحيدی و در راستای تعالی و مصالح خانواده است.
حجتالاسلام رحيمی گرايش به معنويت را باعث پايداری و استحكام بنيان خانوادهها دانست و ابراز كرد: توجه به بعد معنوی خانوادهها يكی از مهمترين مشخصههای يك خانواده پوياست و رعايت اين امر باعث پايداری و استحكام آن میشود كه لازمه اين امر، وجود روابط صحيح و پايدار ميان همسران بوده و تحصيل معرفت در همسران و عمل به آن متضمن استواری و پويايی و تامين اهداف خانواده میباشد.
وی به چالشهای دنيای مدرن و بحران معنوی خانواده اشاره كرد و يادآور شد: گرچه فرهنگ غرب به صورت مقطعی احساس لذت و كامجويی را برای انسانها به ارمغان آورده، اما در درازمدت با ارضای نيازهای مادی، نوعی پوچی را در جوامع بشری و در نظام خانواده ايجاد كرده است؛ لذا با توجه به اينكه عصر جديد عصر معنويت است ديگر انسانها بيدار شده و از زندگی خيالی و پوشالی خسته شده و برای جبران خلاءهای به وجود آمده رو بسوی زندگی دينی آورده است.
استاد حوزه و دانشگاه با تأكيد بر تربيت فلسفی و عقلانی بر گرفته از اصول اسلامی در خانوادهها، اين امر را مهمترين جايگزين ديگر روشهای تربيتی برگرفته از ارزشهای غربی عنوان كرد و افزود: تربيت فلسفی و عقلانی كودكان يكی از حلقههای فراموش شده توسط خانوادههاست كه متاسفانه خانوادهها اصل را فراموش كردهاند و والدين از ذهنيت فلسفی و همهجانبهنگر برخوردار نيستند؛ والدين و مربيان و معلمان بايد دارای ذهنيت فلسفی باشند يعنی از سه ويژگی جامعيت و تعميق و انعطافپذيری برخوردار باشند.
